« « سینمافریک با افتخار تقدیم می کند » » [ CinemaFreak.Net ]
‫[داستان خانه شیرین اقتباسی از وب‌تونی ‫به قلم کارنبی کیم و یونگ‌چان هوانگ است.]
‫[خانه شیرین]
‫سونگ‌وان، صدات درنیادها.
‫می‌تونی ساکت بمونی؟
‫سونگ‌وان.
‫کمکت رو می‌خوام.
‫از من...
‫کمک می‌خوای؟
‫فقط لب تر کن تا...
‫دستت درد نکنه.
‫واقعا ازت ممنونم.
‫قربونت.
‫قربان.
‫می‌شه وارد بشم؟
‫قربان؟
‫چیکار داری؟
‫می‌خواستم بگم...
‫کنتور عیبی نداشته.
‫یکی عمدا سیم‌هاش رو قطع کرده.
‫ورودی زیرزمین قبل قطعی برق قفل بود.
‫کلیدهاش دست کی بود؟
‫گروهبان دوم بانگ و فرمانده جی قربان.
‫ولی همونطور که اطلاع دارین،
‫جفتشون سمت میدان مرکزی هستن.
‫چرا باید کسی سیم‌ها رو ببره؟
‫لابد می‌خوان چیزی رو مخفی کنن.
‫چی گفتین؟
‫لابد می‌خواستن با قطعی برق ‫حواسمون رو پرت کنن.
‫ولی کار چه کسیه قربان؟
‫مطمئنی کمک من به کارت میاد؟
‫آخه کلی متخصص دیگه داریم.
‫بیشتر اطلاعاتی که من دارم ‫از دانش تئوریکه،
‫برای همین در عمل چندان خوب نیستم.
‫سونگ‌وان.
‫بله؟
‫از اینجا خوشت میاد؟
‫خب، ترس زیادم از مردن ‫باعث شده قسر در برم.
‫ولی راستش دروغ نگم...
‫کم‌کم از اینجا خوشم اومد.
‫واقعا؟
‫کل دنیا پر از هیولا شده.
‫ولی حس می‌کنم اینجا...
‫هنوز کمی از زندگی سابقمون رو داریم.
‫فرمانده جی...
‫دقیقا می‌خواستین من...
‫بیا این رو ببین.
‫چیه؟
‫نقشه محلیه که توش زندگی می‌کنیم.
‫قبول داری خیلی محدوده؟
‫می‌خوام گسترشش بدم.
‫خبر نداشتم انقدر بزرگه. ‫فکر می‌کردم همه‌اش همون باشه.
‫آدم که نمی‌تونه همه‌چی رو با دیدن بفهمه.
‫ولی احتمال می‌دم استوار تاک ‫بخواد ممانعت کنه.
‫چطور؟
‫اگه افرادی که علائم دارن بخوان مخفی بشن، ‫سخت می‌شه پیداشون کرد.
‫صحیح.
‫خیال آدم راحت نمی‌شه؟
‫ولی اگه بخوایم مناطق بیشتری تحت نظر بگیریم،
‫به نظرتون کار خودمون خطرناک‌تر نمی‌شه؟
‫ولی تو که مشکلی نخواهی داشت.
‫جان؟
‫این چه کاری بود؟!
‫خودت گفتی کمکم می‌کنی.
‫من هم دارم بهت کمک می‌کنم.
‫من کی گفتم کمک می‌کنم؟
‫می‌دونستم داستان بو داره.
‫به همه می‌گم!
‫راحت باش، برو بگو.
‫ولی به کی می‌خوای بگی؟
‫به دسته سربازان؟
‫به استوار تاک؟
‫اصلا جرئتش رو داری؟
‫سونگ‌وان...
‫می‌دونم علائم بیماری داری.
‫بلند شو ببینم.
‫ای بابا.
‫- گفتم بلند شو! ‫- باشه دیگه!
‫چی شده؟
‫خیر سرم می‌خوام بخوابم‌ها.
‫اگه پوستم خراب بشه شما جواب می‌دین؟
‫فعلا معضلات بزرگتری داریم.
‫این مال شماست، نه؟
‫نه خیر، نیست.
‫پس مال کیه؟
‫چطور؟
‫گفتم که مال من نیست.
‫اصلا تا حالا ندیده بودمش.
‫آخه چرا باور نمی‌کنین؟
‫ببخشید.
‫سونگ‌وان غیبش زده.
‫انقدر تسروئه که شب‌ها ‫حتی جرئت نداره تا مستراح بره.
‫دوباره دنبالش بگرد، ‫اگه پیداش نشد بهمون بگو.
‫آخه دردم می‌گیره.
‫تو رو خدا ولم کنین.
‫تا دیروقت مشغول کاری؟
‫سانحه‌ای با هیولاها داشتیم، ‫قطعی برق هم که داریم...
‫امروز خیلی سخت گذشت استوار تاک.
‫من تا الان توی کارهات دخالتی نکردم،
‫چون به نظرم حضورت برای ‫امنیت عموم الزام‌آوره.
‫بعدش؟
‫بعدش داشتم فکر می‌کردم...
‫که شاید کارم اشتباه بوده.
‫به نظرت من برای امنیت اینجا تهدیدم؟
‫به زودی می‌فهمیم.
‫ولم کن ببینم!
‫ولم کنین کثافت‌ها!
‫گمونم لزومی نداره که برات توضیح بدم،
‫ولی یکی سیم‌های کنتور رو قطع کرده.
‫انگشتر دخترتون هم اونجا پیدا کردیم.
‫می‌گم کار من نبود!
‫ولم کنین!
‫مامان.
‫زود باش دیگه، ازم دفاع کن.
‫مامان.
‫شما از این موضوع خبر داشتین؟
‫اصلا خبر نداشتم.
‫پس خیالمون راحت شد.
‫مامان...
‫مامان، چیکار می‌کنی؟
‫مامان، بی‌خیال شو.
‫مامان!
‫ولم کنین!
‫اگه کسی متوجه بشه،
‫قرار نیست قرنطینه یا تبعید بشی.
‫بعد بلایی که سر مامان جون‌ایل اومد،
‫پروتکل افرادی که علائم دارن فرق کرده.
‫پس چیکارم می‌کنن؟
‫اگه برنگرده چه خاکی به سرم بریزم؟
‫فکر نمی‌کردم برگردین.
‫خیلی ترسیده بودم.
‫من که گفتم برمی‌گردم.
‫می‌دونم.
‫ببخشید که به حرفتون شک کردم.
‫متشکرم.
‫نوکرم.
‫اینجا کجاست خانم؟
‫- سونگ‌وان. ‫- بله؟
‫فرمانده جی.
‫چرا فرمانده جی؟
‫چرا باهام چنین کاری می‌کنین؟
‫قرار بود بیهوش بمونی.
‫آخه می‌خواستم بدون درد بمیری!
‫چی دارین می‌گین؟
‫می‌خوام بیرون بیام.
‫قول می‌دم دیگه خودخواه نباشم!
‫قول می‌دم کار بدی نکنم.
‫سونگ‌وان.
‫- نه! ‫- خیلی دیر شده.
‫کار بدی نمی‌کنم. تو رو خدا...
‫کار بدی نمی‌کنم. خواهش کردم!
‫گروهبان.
‫گروهبان مین.
‫ای بابا.
‫کیم یونگ‌هو!
‫گندت بزنن!
‫بی‌سیم کار نمی‌کنه قربان؟
‫ببین آنتن داری یا نه.
‫موقعیت مکانی یونگ‌سئوک رو داری؟
‫نه قربان.
‫اصلا مطمئنیم یونگ‌سئوک اینجاست؟
‫اگه گروهبان کیم اشتباه کرده باشه چی؟
‫اینطوری به خاطر هیچی می‌میریم!
‫اگه هر کس دیگه‌ای بود ‫باید به اینجا می‌اومدیم.
‫حتی اگه خودت کثافتت بودی.
‫مگه معنی خانواده همین نیست؟
‫معذرت می‌خوام قربان.
‫از روی ترس حرف احمقانه‌ای زدم.
‫درکت می‌کنم.
‫حق داری بترسی.
‫ولی بیا زود تمومش کنیم.
‫باید یونگ‌سئوک رو پیدا کنیم.
‫برای همین تا اینجا اومدیم.
‫جونگ‌هیون.
‫فهمیدی؟
‫بیا بریم.
‫اینجا چندان خوب ازمون استقبال نمی‌شه قربان.
‫گمون کنم به خاطر هیولاها باشه.
‫لابد جای امنی قایم شدن.
‫می‌گین چیکار کنیم؟
‫توی ساختمان اصلی تأسیسات ‫دنبال جئونگ و مین می‌گردیم.
‫بعد دنبال یونگ‌سئوک می‌گردیم.
‫مطمئنین درسته دکتر لیم رو ‫اینجا تنها بذاریم؟
‫صرفا از روی نگرانی می‌پرسم.
‫به حد کافی بهش هشدار دادیم.
‫اگه توی خطر بود بهمون بی‌سیم می‌زنه. ‫پس حواست باشه.
‫چشم قربان.
‫بریم.
‫چشم قربان.
‫یونگ‌سونگ!
‫چوی یونگ‌سئوک.
‫این دیگه چیه؟!
‫همه‌شون هیولان.
‫ولی به نظرت عجیب نیست؟
‫چی عجیبه قربان؟
‫شرایط به طرز عیجبی خوبه.
‫انگار یکی عمدا هیولاها رو قرنطینه کرده.
‫کثافت.
‫بزنین به چاک!
‫به زودی از اونجا بالا میان.
‫باید جای امنی بمونین.
‫اینجا چیزی نیست قربان.
‫هر چیزی به نظرت مفیده رو بردار.
‫خب؟
‫چه‌جور آدمی هستی؟
‫خانواده‌ای داشتی؟
‫آها، نکنه بی‌کس بودی؟
‫چه بهتر.
‫عده‌ای به هیولا تبدیل می‌شن،
‫و عده‌ای مثل من انسان باقی می‌مونن.
‫هیولابودن چه حسی داره؟
‫از انسان‌بودن بهتره؟
‫گمونم تا وقتی تجربه نکنم ‫جواب این سوالم رو نمی‌گیرم.
‫واقعا حیف شد.
‫قربان.
‫سوالی در مورد یونگ‌سئوک دارم.
‫اگه پیداش کردیم و تبدیل شده بود،
‫اون‌وقت دستورتون چیه؟
‫می‌دونم نباید نگران باشم، ولی...
‫می‌پرسی اگه هیولا بود بکشیمش یا نه؟
‫خودم هم نمی‌دونم.
‫اگه تعلل کردم کاری که لازمه رو بکن.
‫مطمئنین قربان؟
‫کی هستی؟ آدمی؟
‫سرت رو بالا بیار و من رو ببین.
‫سرت رو بالا بیار!
‫گروهبان.
‫حالت خوبه؟
‫اذیتت نمی‌کنیم.
‫آدمی، نه؟
‫می‌شه نگاهم کنی؟
‫ممنونم.
‫زخمی شدی؟
‫می‌شه یه لحظه بیرون بیای؟
‫سردته؟
‫آهای، کانگ سئوک‌چان.
‫کاری که به نظرم درسته می‌کنم قربان.
‫شما سربازین؟
‫الان که نیستیم.
‫ما هم عین تو بازمانده‌ایم.
‫تنهایی؟
‫کس دیگه‌ای اینجا نیست؟
‫محل سکونتشون اینجاست.
‫اینجا خطرناک نیست؟ ‫هنوز کلی هیولا اینجاست.
‫هیولاها اینجا نمیان.
‫کسی رو توی یوینفرم ارتشی دیدی؟
‫همین اخیرا از اینجا رد شده.
‫- دیدمش. ‫- جدی؟
‫الان کجاست؟
‫واقعا باید پیداش کنیم.
‫می‌تونی راهنماییمون کنی؟
‫چی شد؟
‫توی پناهگاهش آتیش‌سوزی شد ‫و نتونست فرار کنه.
‫وقتی وارد اونجا شدم...
‫دیدم بیهوش افتاده.
‫مسمومیت کربن مونوکسید گرفته.
‫لابد این اطراف مخزن اکسیژن سیار داریم.
‫بریم بگردیم.
‫[مخزن اکسیژن برای استفاده درمانی]
‫پیدا کردم!
‫سالمه؟
‫چی شد؟
‫اکسیژنش خالی شده.
‫پس چیکار کنیم؟
‫اگه بهش اکسیژن نرسه...
‫ارگان‌های اصلیش از کار میفتن.
‫- بعدش هم... ‫- گفتم راه حل بده، نگفتم مشکل رو بگو.
‫خیلی دیر شده.
‫چرا بدون اینکه تلاشی بکنی ‫ناامید می‌شی؟
‫اگه کمک نمی‌کنی سر راهم نباش.
‫هیون‌سو، بیا بلندش کنیم.
‫تا ورزشگاه ببریمش.
‫باید زود بریم.
‫کمکم کنین دیگه!
‫چقدر زشتی.
‫ظاهرت به حد کافی زشته،
‫باطنت که از اون هم زشت‌تره.
‫ترسوی بدبخت.
‫دروغ‌گو.
‫بس کن دیگه.
‫اگه انقدر از آدم‌ها بدت میاد، ‫چرا من رو نگه داشتی؟
‫نکنه با بقیه آدم‌ها فرق دارم؟
‫اون دو تا...
‫انگار داشتن می‌درخشیدن، نه؟
‫قبول داری بامزه است؟
‫ولی واقعا اینطوری بودن.
‫حتی اون زنیکه هرجایی هم یکهو خوشگل شد.
‫احساس زنده‌بودن می‌دادن.
‫من هم دنبال همونم.
‫ولی حس می‌کنم الان ‫جسمی توخالی بیش نیستم.
‫می‌دونی چرا با بقیه آدم‌ها فرق داری؟
‫این توخالی‌بودنت رو دوست دارم.
‫اینکه نمی‌درخشی رو دوست دارم.
‫چون یعنی هیچ‌وقت به هیولا تبدیل نمی‌شی.
‫پوچ و توخالی‌بودن مهم نیست.
‫مهم اینه که...
‫هنوز زنده‌ایم.
‫حالا مقصدمون کجاست؟
‫جایی که آدم و هیولا نداشته باشه.
‫به نظر خسته‌کننده میاد.
‫بهتر شدی؟
‫هر کاری می‌شد کردیم.
‫تو هیچ مشکلی نداری؟
‫قرار بود بذاریم به این راحتی بمیره؟
‫الان که فکرش رو می‌کنم...
‫با خودم می‌گم تصمیم خودش بود.
‫چی؟
‫قایقش آتیش گرفته بود...
‫ولی نخواست ازش خارج بشه.
‫چرا نباید بخواد؟
‫اصلا چه دلیلی داره؟
‫می‌شه سوالی ازت بپرسم؟
‫حال بقیه چطوره؟
‫هی‌ئین و سویونگ مردن.
‫جی‌سو هم مرد.
‫همه‌شون مردن.
‫من هم سوالی دارم.
‫[فهرست بازماندگان، تبدیل‌شدگان، مردگان]
‫لابد علائم ابتلا داشته.
‫[لی یون‌هیوک]
‫مگه تو آخرین کسی نبودی...
‫که اون روز یون‌هیوک رو دیدی؟
‫دیده بودیش، نه؟
‫حالش چطور بود؟
‫به نظر که معمولی می‌اومد.
‫جور عجیبی نبود.
‫پس...
‫حتی نمی‌دونی...
‫که عاقبتش چی شد.
‫یا تبدیل به هیولا شده، یا...
‫ولی دستت درد نکنه.
‫بابت اینکه پیشم برگشتی.
‫ببخشید.
‫ببخشید انقدر رک می‌پرسم،
‫ولی باهاش مقابله می‌کنی دیگه؟
‫آره.
‫معذرت می‌خوام.
‫می‌دونم سوالم بی‌ادبانه بود،
‫ولی باید می‌پرسیدم.
‫اشکال نداره.
‫تو همونی هستی که...
‫یون‌یو دنبالش می‌گشت؟
‫نه.
‫گمون نکنم.
‫دنبال یکی از من عزیزتر می‌گشت.
‫لطفا مواظب یی‌کیونگ و یون‌یو باشین.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫باید دنبال یکی دیگه بگردم.
‫باید یی‌کیونگ فرصت خداحافظی داشته باشه.
‫یی‌کیونگ بدجوری آسیب دیده.
‫ممکنه بمیره.
‫بیا بریم.
‫«مرگ» یعنی چی؟
‫یعنی خداحافظی کردن.
‫دیگه نمی‌تونی ببینیش.
‫اشکالی نداره.
‫واقعا هیچی سرت نمی‌شه.
‫مامان ازم بدش میاد.
‫از خداشه غیبم بزنه.
‫برای همین نمیام.
‫اتفاقا تو هیچی سرت نمی‌شه.
‫شاید الان مشکلی نداشته باشی...
‫ولی شک نکن بعدا حسرتش رو می‌خوری.
‫بیا بریم.
‫خودت دلت نمی‌خواد بمیره؟
‫نه.
‫پس نذار بمیره.
‫کاش دست من بود.
‫ولی کاریش نمی‌شه کرد.
‫من باید چیکار کنم؟
‫لازم نیست کار خاصی بکنی.
‫فقط...
‫آخرین لحظات کنارش باش.
‫چا هیون‌سو بودی؟
‫همون هیولاییه که آقای کیم رو کشت، نه؟
‫از این حرفت خوشم نمیاد.
‫آخه من هم در همین حد اطلاع دارم.
‫پس انقدر سوال مسخره نپرس.
‫آقای کیم علائم داشت.
‫نمی‌دونم علائمش از کی شروع شد.
‫بمیر کثافت بی‌همه‌چیز!
‫پس چرا به کسی نگفتی؟
‫بهت اتهام قتل زدن.
‫من و فرمانده جی...
‫خیلی وقته اسممون بد در رفته.
‫ولی علت اینکه همگی زنده‌ایم، ‫اینه که در ورزشگاه رو برامون باز کرد.
‫نمی‌خواستم در حقش بد کنم.
‫یون‌یو.
‫تنها دلیلش این نبود، ‫پس بد برداشت نکن.
‫خبر نداشتم هیون‌سوئه...
‫ولی فرقی هم نکرد. ‫به دسته چیزی نگفتم.
‫می‌شه تنهامون بذارین؟
‫یی‌کیونگ، بیدار شو.
‫با خودم آوردمش.
‫معـ...
‫معذرت می‌خوام.
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫چرا انقدر زود بیرون اومدی؟
‫حداقل مدتی پیشش بمون.
‫مامانم قرار نیست بمیره.
‫پس انقدر زانوی غم بغل نگیرین.
‫یی‌کیونگ.
‫یی‌کیونگ...
‫خودت دلت نمی‌خواد بمیره؟
‫پس نذار بمیره.
‫مواظب باشین!
‫نه!
‫دیر شده. تبدیل شده.
‫یی‌کیونگ.
‫زود از اینجا برین.
‫تو و یی‌کیونگ چی؟
‫به خدا علائم نداشت.
‫- پس چطور یکهو... ‫- دخترش بود.
‫تبدیل به هیولا کردش؟
‫قوه هیولاشدن دست آدم‌ها نیست.
‫اون هم آدم نیست.
‫واسه خودت چی داری می‌گی؟
‫گفتم برین!
‫تمام هیولاها...
‫باید بمیرن.
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
‫عین روز برام روشنه یون‌یو.
‫خلق و خوی جماعتی که تبدیل ‫به هیولا شدن رو می‌بینم.
‫دنیای خیالی‌ای که توش...
‫سیر می‌کنن رو می‌بینم.
‫همگی توی خواب و خیالشون...
‫خوشبخت زندگی می‌کنن.
‫ولی یی‌کیونگ...
‫همچنان عاقبت به خیر نخواهد شد.
‫باید تمومش کنم.
‫باید خودم دست به کار بشم.
‫ولی چطور ممکنه؟
‫علت اینکه هیولاها رو می‌کشتیم...
‫این بود که به خیالمون...
‫از هیولاشدن راه برگشتی نیست.
‫به نظرمون انسان نمی‌اومدن.
‫ولی اگه حرفش درست باشه،
‫تمام این مدت داشتم آدم می‌کشتم.
‫نه.
‫پای جون خودت وسط بود. ‫چاره دیگه‌ای نداشتی.
‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫صبر می‌کنم هیون‌سو به هوش بیاد.
‫تو چی؟
‫من باید برگردم.
‫خیلی وقته ازم خبری نشده.
‫آره.
‫ببخشید که به خاطر من ‫این همه اذیت شدی.
‫همیشه خیلی تیز و سریعی.
‫حتی توی هضم مسائل سریعی.
‫گمونم ویژگی خوبی باشه.
‫ممکنه آخرین دیدارمون باشه.
‫حرفی داری که بخوای...
‫به افراد توی پناهگاه بزنی؟
‫نه.
‫بذار فراموشم کنن.
‫دیگه برو.
‫اصلا هم برنگرد.
‫مصبتو شکر.
‫صبح به خیر.
‫سلام رئیس.
‫ببخشین‌ها.
‫ای کثافـ...
‫دیگه نمی‌تونم اینطوری زندگی کنم.
‫چطوری برگردم؟
‫وایستا.
‫چیزی نیست.
‫همه رو قرنطینه کردن.
‫وجود هیولاها برامون خطرناکه.
‫مگه نگفتی آدم هم اینجاست؟
‫دروغ نگفتم.
‫افرادی که علائم دارن هم اینجا هستن.
‫کسی که دنبالش می‌گردین...
‫اونجاست.
‫جزو افراد علائم‌داره؟
‫یونگ‌سئوک بینشونه؟
‫یونگ‌سئوک.
‫این داخلی؟
‫یونگ‌سئوک!
‫گروهبان کیم...
‫گروهبان کیم.
‫تو رو خدا نجاتم بدین.
‫خواهشا بذارین بیرون بیام.
‫حالت خوبه؟
‫سئوک‌چان؟
‫پشم‌هام.
‫سئوک‌چان، وایستا.
‫بازش کن.
‫بلد نیستم چطوریه.
‫اونجا باز هم بازمانده هست، نه؟
‫گروهبان...
‫چنین کاری نکن گروهبان.
‫- سئوک‌چان، تو پیشش بمون. ‫- گروهبان.
‫- آخه قربان... ‫- زیاد طول نمی‌کشه.
‫آهای یونگ‌سئوک.
‫سئوک‌چان پیشت می‌مونه. طاقت بیار.
‫راه رو نشونم بده. کجاست؟
‫وایستا.
‫بابت کمکی که کردی ازت ممنونم.
‫آفرین.
‫کارت حرف نداره.
‫خوب خودت رو مهار کردی.
‫عالی کردی.
‫این همه مدت عقب موندی؟
‫پس ضرری نداره بهت سلامی بکنم، نه؟
‫از آشناییت خوش‌وقتم.
‫سلام عرض شد.
‫کی هستی؟
‫هیولایی یا آدم؟
‫وایستا.
‫جلو نیا، خب؟
‫زود برمی‌گردم.
‫داروها رو پیدا کردی؟
‫دوست‌دخترت حسابی برات گریه می‌کنه.
‫بهتره بری دلداریش بدی.
‫سئوک‌چان...
‫این رو از طرفم به جین بده.
‫[قرص اچ‌ای‌وی ایدز]
‫واسه چیه؟
‫بهش بگو شرمنده‌ام. ‫فقط انقدر پیدا کردم.
‫ضمنا بهش بگو...
‫که ترسیدم و فرار کردم.
‫گوش کن چی می‌گم خر نفهم!
‫انقدر خودت رو نباز.
‫گروهبان کیم تنهات نمی‌ذاره.
‫من هم نمی‌ذارم.
‫پس خودت رو جمع و جور کن.
‫سئوک‌چان.
‫اصلا...
‫نمی‌ذارن از اینجا بریم.
‫تو فرار کن.
‫گفتم فرار کن!
‫داستان چیه؟
‫باید صحبت کنیم.
‫توضیح بده ببینم.
‫طرف صحبتت منم.
‫از جون من چی می‌خوای؟
‫می‌خوام یکی از سربازان ‫بخش قرنطینه رو ببرم.
‫اگه سد راهمون نشین، ‫زود از اینجا می‌ریم.
‫نمی‌شه.
‫اجازه نمی‌دم.
‫از اول قصد مذاکره نداشتم.
‫دوباره برات توضیح بدم؟
‫پروتکل ما قرنطینه‌کردن ‫افرادیه که علائم دارن.
‫مگه شما سربازها قانون‌مدار نیستین؟
‫چرت و پرت تحویلم نده.
‫خودت هم می‌دونستی علائمی نداره.
‫نمی‌دونم چه مرگتونه که افراد ‫بدون علائم رو قرنطینه می‌کنین،
‫ولی من کاری باهاتون ندارم.
‫داشتم بهش فرصتی می‌دادم.
‫فرصتی که عین ما بشه.
‫اون جماعت...
‫نمونه‌های آزمایشی بودن.
‫ای حروم‌زاده.
‫جایونگ.
‫گروهبان!
‫چا هیون‌سو.
‫می‌خوای باهاش من رو بزنی؟
‫برگردونش.
‫هیون‌سو رو برگردون.
‫آسیب دیده.
‫باید استراحت کن.
‫چون آسیب دیده بود ‫داشتم کمکش می‌کردم.
‫پس بی‌خیال من شو.
‫همه‌اش تقصیر خودته.
‫مگه هیون‌سو تحت کنترل نبود؟
‫من هم هیون‌سوئم.
‫هیون‌سوی واقعی رو می‌گم. ‫با تو نیستم.
‫قبول کردیم به هم کمک کنیم.
‫اگه هیون‌سو بمیره...
‫به درد من نمی‌خوره.
‫دست از سرش بردار و گورت رو گم کن.
‫جدا؟
‫در اون صورت مشکلی نداری؟
‫دوست داری اون نسخه بی‌بنیه...
‫از چا هیون‌سو پیشت باشه؟
‫آره.
‫چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫به نظرت چیکار کنیم؟
‫خودت چی می‌خوای؟
‫می‌دونستم برمی‌گردی.
‫البته احتمال مرگت هم می‌دادم.
‫عجب.
‫ولی من جنابعالی رو نمی‌شناسم.
‫این مکان کل زندگی تو هم بوده.
‫پس داستان از این قراره.
‫مشهور شدم.
‫کسایی من رو می‌شناسن ‫که خودم نمی‌شناسمشون.
‫نکنه محققی؟
‫آدم‌ها چندان برام جالب توجه نیستن.
‫زیاد بهشون علاقه‌ای ندارم.
‫ولی انگار خیلی به من علاقه‌مند شدی.
‫آره.
‫بگو ببینم.
‫کی هستی؟
‫اولین...
‫نمونه آزمایشیتم.
‫فرار نکن.
‫بهش سلام کن.
‫می‌دونستم چنین روزی می‌رسه.
‫دلم می‌خواست نشونت بدم.
‫ام‌اچ ۱ بود، درسته؟
‫یا نکنه باید بگم...
‫دوست عزیزت...
‫نام سانگ‌وون بود.
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫نگران بودم...
‫که نکنه مرده باشی.
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]
‫[ادامه خانه شیرین در تابستان ‫سال ۲۰۲۴ پخش خواهد شد.]