« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]
سینمافریک در شبکه های اجتماعی TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی
‫مامانت گفت امروز زود از مدرسه رفتی.
‫گفت دوباره دچار شوک شدی.
‫قراره با مادرت بری دکتر. ‫می‌گه احتمالاً از اعصابتـه.
‫ولی فقط آدم‌های مریض ‫می‌رن دکتر، درستـه؟
‫- تو مریضـی؟ ‫- نه، قربان.
‫تمرکز و انضباط.
‫وقتی این دو مورد رو داشته باشی، ‫اعصابت هم راحتـه.
‫دچار شوک نمی‌شی.
‫انضباط...
‫بهت قدرت می‌ده.
‫می‌دونی چی به آدم ‫تمرکز و انضباط می‌ده؟
‫یه هدف؟
‫هر مَردی یه هدف لازم داره.
‫[ سـربـازصـفـرهـا ]
‫شنا نکنین، غرق می‌شین.
‫[ قسمت چهارم: «شنا نکنی، غرق می‌شوی» ]
‫موفق نشین، شکست می‌خورین.
‫انتخاب با خودتونـه.
‫یا آزمون شنای این هفته رو قبول می‌شین ‫یا خودم غرق‌تون می‌کنم.
‫امتیاز امروز به میزان ‫تحمل‌تون داده می‌شه.
‫تکون نخورین، وگرنه می‌آرمتون بیرون.
‫به این حرکت می‌گن «جسد شناور». ‫کله رو بکن زیر آب، اُسگل.
‫- ببخشین، قربان. ‫- واسه‌م حباب می‌ترکونی؟
‫اگه این هفته دوبار رد بشی، ‫شخصاً غرقت می‌کنم.
‫گم شو بیا بیرون!
‫اونجا. زیرشون رو ببین.
‫آب استخر رو نخور، کسخل.
‫تا حالا باهاش شوخی کردین؟
‫مرتیکه‌ی خشکِ جوگیر.
‫چون توی جنگ بوده، فکر کرده خبریـه.
‫اگه این رامبو این‌قدر کارش درستـه
‫چرا اونجا رو ول کرده ‫و اومده نجات‌غریق شده؟
‫جناب مربی.
‫ما خاله‌زنک نیستیم.
‫درستـه، قربان.
‫- دِیویس، بیا بیرون. ‫- حواسم بهت هست.
‫صبح به‌خیر، خانم.
‫می‌بینم چندتا سنگ ‫از رودخونه درآوردی، گروهبان.
‫بله، خانم.
‫هنوز مدارک نظام‌وظیفه‌ت ‫به دستم نرسیده.
‫توقع داشتم هفته‌ی پیش برسه.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه، خانم.
‫هنوز درخواستش رو تکمیل نکردم.
‫هرچه سریع‌تر، بهتر.
‫بله، قربان!
‫آزاد باش، گروهبان. ‫و مدارک رو امضا کن.
‫چَشم، خانم.
‫- حواس‌تون رو جمع کنین! ‫- چَشم، قربان!
‫نفس بِکشین! ‫تمرکز کنین تا شناور بشین.
‫اینجا چه خبره؟
‫دارم تعادلم رو حفظ می‌کنم، قربان.
‫کُسشعر تحویل من نده. ‫داری تقلب می‌کنی.
‫- قربان... ‫- الان چی بهت گفتم؟
‫باز هم نتونستی! بیا بیرون!
‫وقتی می‌گم نتونستی، یعنی بیا بیرون!
‫برو کنار اون احمق‌ها.
‫تکون بخورین، می‌کِشمتون بیرون!
‫می‌خوای همین‌طور خیره بشی؟ ‫بیا بیرون ببینم!
‫یه کار ساده رو بلد نیستی!
‫می‌دونم دل‌تنگ اون موی نره‌غول هستی
‫ولی باید از فازش بیای بیرون.
‫فکرش سنگینت می‌کنه و غرق می‌شی.
‫اون رفیقم بود.
‫یاد بگیر تنهایی شناور بشی.
‫(جمله‌ی دومعنایی: «یاد بگیر تنهایی از پس خودت بربیای»)
‫وقتی چهار سالم بود، داداش‌بزرگم ‫داشت من رو غرق می‌کرد.
‫- از اون‌موقع از آب می‌ترسم. ‫- من که نمی‌ترسم.
‫یا می‌تونی شناور بشی یا نمی‌تونی.
‫چی‌کار کنم که تراکم استخونم زیاده؟
‫استخونت تراکم داره؟
‫(جمله‌ی طعنه‌آمیز: «راست کردی؟»)
‫خفه شو، هیکس.
‫داداش، کلاً یه‌بار رد شدی. ‫قرار نیست بی‌نقص باشی که.
‫می‌گم...
‫نتونستی!
‫یک.
‫دو.
‫سه. چهار.
‫پنج.
‫آروم بگیر، حاجی.
‫- الان پاره‌ت می‌کنن، حاجی. ‫- حواست رو جمع کن، سرباز!
‫چه گُهی می‌خوری؟
‫نکنه عقلت رو از دست دادی، پسر؟
‫- داره از ترس به خودش می‌لرزه! ‫- از خودت خجالت بِکش!
‫برو روبه دیوار وایستا ‫و دستت رو سرت باشه!
‫گم شو!
‫چرت‌وپرت نگو، داداش.
‫تا حالا این‌جوری شده بود؟
‫عع...
‫نمی‌دونم.
‫کلاً وقتی اشتباه می‌کنه، ‫حالش بَد می‌شه.
‫مثل من نمی‌تونه با شکست کنار بیاد.
‫کمکت کنم لباس عوض کنی، سرباز؟
‫نه، قربان!
‫به‌به، اینجا رو باش! ‫هنوز عین سابقـی، کیسه‌بوکس؟
‫گروهبان ناکس.
‫گردانت رو آماده کردی؟
‫گردان ۲۰۳۳! ‫برین بیرون!
‫پرچمت کجاست، کُس‌مغز؟
‫برو درمونگاه، مک‌آفی.
‫از این وضع تخمی بیا بیرون.
‫فردا ارزیابی داریم.
‫چَشم، قربان.
‫الان چه احساسی داری، رِیموند؟
‫بهترم، قربان.
‫همینـه.
‫هدف به ذهن ثبات می‌ده.
‫بله، قربان.
‫شل بگیر، پسر.
‫عرض کردم که خوبـم، قربان.
‫ولی می‌گن نیستی.
‫بیرون منتظر باش، سرباز.
‫برای چی آوردنت درمونگاه؟
‫تو...
‫دختری.
‫بعله.
‫حالا بحث رو عوض نکن.
‫بوی کُلر می‌دی.
‫هفته‌ی شناست؟ ‫چی شده؟
‫شنا بلد نیستی؟
‫خیلی هم بلدم.
‫معلومـه که...
‫حداقل موقع شناکردن فعالـی، ‫ولی واسه شناورشدن هیچ کاری نمی‌کنی.
‫- یه آزمون مسخره‌ست. ‫- پس غرق شدی.
‫آها. تو از اون‌هایـی که همیشه ‫همه‌چی‌ش باید بی‌نقص باشه، نه؟
‫فکر کنم از اون تنگ‌هایـی. ‫باید باسنت رو یه‌کم شل کنی.
‫چی؟ ‫اتفاقاً باسنم خیلی هم...
‫بیخیال. مشخصـه سفت گرفتی.
‫از همین فاصله تشخیص می‌دم که تنگـی.
‫نه، اسمش انضباطـه.
‫بهم قدرت می‌ده.
‫پس مشکل همینـه.
‫قدرت سنگینت می‌کنه.
‫حالا تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫سماق سَمی خوردم.
‫اوضاع این پایین به هم ریخته.
‫ایش، حالا نمی‌خواد تصور کنی.
‫- از کِی اینجایـی؟ ‫- شیش ساعتی می‌شه.
‫اگه بگی سرت گیج می‌ره، ‫بهت آبنبات می‌دن.
‫آبنبات می‌خوام چی‌کار؟ ‫می‌خوام برگردم به گردانم.
‫خب برو.
‫اگه چیزیت نیست، چرا نمی‌ری؟
‫چی؟
‫بلند شو برو دیگه.
‫نکنه قدرتت نمی‌ذاره بلند شی؟
‫باشه.
‫می‌رم.
‫الان می‌رم.
‫همین‌الان.
‫مک‌آفی!
‫مشکلی نداری.
‫- این رو بده به گروهبانت. ‫- چَشم، قربان!
‫من...
‫اسمم رِی‌ـه.
‫یه‌کم شل کن، رِی.
‫تا غرق نشدی، بیا داخل!
‫قربان، ازتون خواهش می‌کنم ‫اجازه بدید دوباره شناور بشم.
‫یعنی از مربی آموزش می‌خوای
‫دوباره ازت آزمون بگیره، سرباز؟
‫قربان، اون‌موقع حالم خوش نبود.
‫به روی چشم.
‫الان به همه می‌گیم دست نگه دارن، ‫چون شما تازه حالت خوب شده!
‫با دودول آویزونت اومدی اینجا
‫فکر کردی قراره همیشه شماره‌یک باشی؟
‫یه مانع سر راهت گذاشتیم ‫و کلاً رد دادی.
‫توی مبارزه‌ی واقعی فرصت ‫دوباره نداریم. گم شو بیرون.
‫چَشم، قربان.
‫بریم سرشماری کنیم.
‫شروع می‌کنیم! ‫پِرِز!
‫همه‌ی جکمه‌ها ردیف باشه!
‫مک‌آفی رو از شیفت نگهبانی برداشتی؟
‫بله، قربان!
‫می‌خوای شب راحت بخوابه؟ ‫اصلاً می‌خوای برم براش لالایی بخونم؟
‫کمکش کنم آروم بشه.
‫اگه یه بار دیگه از جایگاهت ‫سوءاستفاده کنی، کونت رو پاره می‌کنم.
‫می‌خوای به رفیقت لطف کنی؟
‫پس بذار غرق بشه.
‫چطوری؟
‫دستم به دامنت.
‫چی شده؟ ‫آزمون شنا رو که ترکوندی.
‫کل زندگی‌م توی کلاس شنا بودم ‫و مامانم همیشه دیر می‌اومد دنبالم.
‫کلاً شنام خوبـه.
‫الان نگران رِی شدم.
‫می‌فهمم که می‌خوای به رفیقت کمک کنی.
‫ولی شخصاً پیشنهاد می‌کنم ‫به زندگی خودت برسی.
‫آره، هرکی به فکر خودش باشه.
‫فهمیدم.
‫ولی حالا فرض کنیم...
‫اگه می‌خواستی واسه کسی ‫موقعیتی درست کنی
‫که توش نقش قهرمان رو داشته باشه...
‫چیزی به ذهنت نمی‌رسه؟
‫چیزی که توصیف کردی، ‫همون جنگـه، جناب تروتسکی.
‫(«لِئون تروتسکی»: فیلسوف و سیاستمدار روس)
‫پس کمکم می‌کنی؟
‫که جنگ راه بندازیم؟
‫نه، ممنون.
‫ولی واقعاً کمک‌لازمـم.
‫کی اون‌قدر دیوونه هست که...
‫نیروی دریایی.
‫[ ناحیه‌ی استخدام نیروهای شرقی و جزیره‌ی پاریس ]
‫همبرگر بدون گوجه آماده‌ست.
‫۱۵۰ دلار می‌شه.
‫خودت گفتی یه ساعت می‌شه.
‫باشه.
‫و از این‌لحظه من وکیل شمائـم.
‫خب، تو عضو ارتشـی، درستـه؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫بگو ببینم مشکل چیـه.
‫مدارک بازگشت به خدمت ‫آماده‌ست و باید تصمیم بگیرم
‫که بمونم یا...
‫یا...
‫قضیه مربوط به سه ماه پیشـه.
‫توی گوام، اسکله‌ی آپرا، ‫مستقر شده بودم.
‫و...
‫اوضاع بی‌ریخت شد.
‫باید بیشتر توضیح بدی.
‫ولی خوب می‌دونی وقتی از ارتش می‌ری
‫اسمش رو چی می‌ذارن.
‫«جدایی».
‫می‌دونی چه حسی داره وقتی ‫کل زندگی‌ت بی‌هدف بودی
‫و حالا یه هدف داری؟
‫هدفی فراتر از خودت.
‫نمی‌شه یه‌هو...
‫ازش دل بکنی.
‫درستـه.
‫پس... تعریف کن.
‫توی گوآم چی شد؟
‫پیست.
‫پشمام. ‫تو مار داری؟
‫یا خدا.
‫مگه نرفتی پیِ زندگی خودت؟
‫اومدم مطمئن شم که این نندازت زندان.
‫حرف نزن. ‫بگو ببینم حرفت چیـه.
‫گروهبان ناکس رو می‌شناسی؟ ‫همون که حال رِی رو گرفت.
‫از مک‌کینِن شنیدم ‫مسئول گردان کناری شده.
‫- به نظرن نباید حالش رو بگیریم؟ ‫- می‌خواین بُکشینش؟
‫چی؟ ‫نه، حاجی.
‫- فکر کردم می‌خواین همین رو بگین. ‫- نه، منظورم...
‫ببین، می‌خوام ‫با گردان ناکس کل بندازم.
‫فضا رقابتی بشه.
‫می‌خوام به گردان‌مون یه بهونه بدم ‫که حال‌شون رو بگیره.
‫- یه‌چیزی مثل... ‫- بهونه‌ای واسه جنگ؟
‫آره.
‫آفرین. همین.
‫پس واقعاً می‌خوای بُکشیش؟
‫نه۷ هیکس. ‫کسی نمی‌میره.
‫فقط درحد شوخیـه.
‫آها.
‫پس می‌خوای با گردان رقیب کل بندازی.
‫می‌دونی اینجا همه عاشق چی‌ان؟ ‫دستمال توالت.
‫و بیشتر از همه از چی متنفرن؟ ‫کمبود دستمال توالت.
‫فردا همه از خواب بیدار می‌شن ‫و می‌بینن ای وای...
‫- دستمال توالت نداریم. ‫- و وقتی می‌پرسن چی شده...
‫می‌گیم بچه‌های گردان ‫ناکس اومدن کش رفتن.
‫تو قراره این رو بگی.
‫موقع نگهبانی تو اومدن.
‫همه ازت متنفر می‌شن‌ها.
‫دیگه تموم شد، سرباز.
‫راه برگشتی نیست.
‫سرباز وطن تا ابد.
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
‫ازتون کش رفتن، احمق‌ها؟
‫یعنی گذاشتی اون کُسکش‌های کناری
‫بیان اینجا ‫و دستمال توالت‌ها رو ببرن؟
‫حواسم رو پرت کردن، قربان.
‫تا حالا همچین بهونه‌ی کُسشعری
‫از یه نگهبان شیفت نشنیده بودم!
‫بخواب زمین! شروع کن!
‫وقتی نمی‌تونین ‫مراقب دستمال توالت باشین
‫چجوری می‌خواین ارزیابی رو قبول شین؟
‫قضیه چی بود؟ ‫چندنفر بودن؟
‫فکر کنم پنج‌تا بودن.
‫از دَر اصلی اومدن و گفتن ‫جعبه‌ی کمک‌های اولیه می‌خوان.
‫داشتم براشون می‌آوردم ‫و بقیه‌شون رفتن سراغ دستمال توالت‌ها.
‫بَدترین قسمتش اینـه که...
‫ناکس به گردان بغلی انتقالی گرفته.
‫تکون بخور، رابینسون!
‫شروع کن!
‫ناکس مربی آموزشی‌شونـه.
‫سی‌وسه!
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- از مزایای دفترداریـه.
‫به‌صف بشین. ‫شناور شین.
‫بشین لبه‌ی سکو! ‫دست و پای چپ!
‫با بَد گردانی درافتاده.
‫بشین! کمرت رو صاف کن!
‫باید دستمال‌ها رو پس بگیریم.
‫حواس‌ها جمع باشه، دول‌موشی‌ها!
‫داری به بهترین رفیقت دروغ می‌گی.
‫دارم کمک می‌کنم ‫و تا اینجا خوب پیش رفته.
‫بعدش هم رِی این یکی رو بیخیال نمی‌شه.
‫همیشه می‌گه ‫هر مَردی یه هدف لازم داره.
‫آها. می‌دونی شعار اینجا چیـه؟
‫شرف، شجاعت و وفاداری. ‫دروغ‌گفتن شرافتمندانه‌ست؟
‫حداقل شجاع و وفادار هستم.
‫اگه فکر می‌کنین کارِتون درستـه، ‫امروز مشخص می‌شه.
‫اولین ارزیابی‌تون خیلی مهمـه.
‫وقتی فرمانده فاهاردو وارد می‌شه
‫تک‌تک‌تون باید آماده و شق‌ورَق باشین.
‫چَشم، قربان!
‫دوتادوتا باشین!
‫یه نگاه به رفیق‌تون بندازین ‫که چیزیش کم نباشه.
‫- الان وقت خراب‌کاری نیست. ‫- یه‌چیزی گم کردم.
‫قراره بعداً یه عملیات ‫روانی داشته باشیم.
‫می‌خوایم دستمال‌ها رو از گردان ‫ناکس پس بگیریم. هستی؟
‫آره. هستم.
‫دودیقه‌ای می‌ریم و می‌آیم.
‫- می‌شی بپای ما. ‫- حتماً می‌آم.
‫تو هم هستی؟
‫نه، نمی‌آم.
‫ظاهراً جنگی در پیشـه.
‫و ظاهراً تو یه نشان ایرلندی داری.
‫به صف بشین!
‫گردان!
‫خبردار!
‫فرمانده تشریف آوردن!
‫گردان ۲۰۳۲ برای ‫ارزیابی آماده ست، خانم.
‫بریم ببینیم، جناب مربی ارشد.
سینمافریک
‫آزمون شنای این هفته چطور بود، سرباز؟
‫دارم پیشرفت می‌کنم، خانم.
‫باید ولش کنی، سرباز.
‫تو رو یادمـه. ‫توی مبارزه‌ی تن‌به‌تن مشکل داشتی.
‫نوار قرمز روی ‫یونیفرم چه معنایی داره؟
‫نوار قرمز روی شلوار آبی
‫به یاد دلاوری مَردانی هست که
‫در سپتامبر سال ۱۸۴۷ ‫در نبرد چاپول‌تپک کشته شدن.
‫مهم نیست از کجا ‫شروع می‌کنی. مهم نتیجه‌ست.
‫نمی‌دونستم این‌طوری هم ‫انجام می‌شه، سرباز.
‫سرعت گلوله‌ی اِم۱۶ چقدره؟
‫نهصدوپونزده. ‫منظورم نهصدوپنجاه...
‫نهصدوچهل‌وپنج متربرثانیه‌ست، خانم.
‫مشتاقـی که از این تفنگ ‫استفاده کنی، سرباز؟
‫بله، خانم.
‫تفنگت رو تمیز کن، سرباز.
‫فقط یه مار توی خونه‌م کم بود!
‫به من توهین کردین! ‫حالا توی کثافت زندگی کنین!
‫حالا آشغال‌هاتون رو جمع کنین!
‫عکس همسرم رو ندیدی؟
‫این رو می‌گی؟
‫داداش... این ننه‌بزرگمـه.
‫به‌به، اینجا رو باش.
‫«هیکس یه نابغه‌ی روانیـه... ‫شاید هم یه قاتل خون‌سرد.»
‫«شنیدم دخترهای فامیلش رو می‌کُنه.»
‫«یکی باید به سانتوس ایزی لایف ببنده.»
‫«آخه شنیدم توی آزمون اعتمادبه‌نفس
‫داشته به خودش می‌ریده.»
‫نوبت داستان‌گوییـه؟
‫هرکی این‌ها رو نوشته
‫و این گردان تخمی رو مسخره کرده، ‫بیاد بقیه‌ش رو بخونه.
‫این مال کیـه؟
‫پس خودم می‌خونمش.
‫مال منـه.
‫خب... بیا اینجا، پهلوون.
‫بهتره از دهن تخمی خودت بشنویم.
‫زود باش، سرباز.
‫بخونش.
‫«اوچوا مثل عقب‌مونده‌هاست.»
‫«باورم نمی‌شه یه دختر ‫پیدا شده که بهش بده.»
‫«فکر کنم دَروتخته با هم جورن.»
‫«اسلواچک.»
‫«گنده‌گوزی می‌کنه ولی خایه نداره.»
‫«آی‌کیو درحد جلبک.»
‫«مک‌کینن.»
‫«خیلی سخنرانی می‌کنه.»
‫«ولی جز آموزش چیزی بارش نیست.»
‫«کوپ.»
‫«به درد ارتش نمی‌خوره.»
‫«یه‌کم اُبنه‌ای می‌زنه.»
‫«حداقل باهوشـه.»
‫ظاهراً سرباز نَش فکر می‌کنه توی این گردان ‫یه‌مُشت کسخل دور هم جمع شدن
‫که لیاقت ندارن یونیفرم به تن کنن.
‫من هم باهاش موافقـم.
‫تازه این سومین ازدواجشـه!
‫چون اون خانم نمی‌تونه ‫بدون شوهر زندگی کنه
‫من باید هزینه‌ی عروسی‌ش رو بدم؟
‫بس کن، مامان.
‫همم.
‫باید قطع کنم. ‫دوستت دارم.
‫چَشم.
‫قربونت. خدافظ.
‫بیا داخل.
‫یه عرضی داشتم، خانم.
‫پوشه‌ی قرمز کجاست، گروهبان؟
‫واسه همین مزاحم شدم...
‫با نهایت احترام باید عرض کنم...
‫نمی‌خوام به خدمت برگردم.
‫خونواده لازمت دارن؟
‫نه، همچین چیزی نیست، خانم.
‫پس چیـه؟
‫خونواده داری، گروهبان؟
‫نه، خانم. فقط خودمـم.
‫حقیقتش اینجا آینده‌ای نمی‌بینم.
‫وقتشـه از این زندگی رد بشم.
‫اینجا آینده‌ای نمی‌بینی؟
‫تو؟
‫عضو نیروی ویژه با ستاره‌ی نقره‌ای؟
‫اینجا دقیقاً برای تو ‫ساخته شده، گروهبان.
‫اگه فرصت تو رو داشتم، ‫الان فرمانده‌ی کل بودم.
‫تو افسر نیروی دریایی هستی.
‫می‌خوام همه‌ی سربازهام مثل تو بشن.
‫نکنه اشتباه می‌کردم؟
‫ببخشین که ناامیدتون کردم، خانم.
‫چطوری؟
‫هیشکی قضیه رو جدی نگرفت.
‫مسخره‌ست.
‫احساس حماقت می‌کنم.
‫- فکر کردم رفیقمـه. ‫- کون لقش.
‫رفیقت منـم.
‫امشب با ما بیا.
‫دستمال توالت‌ها رو پس می‌گیریم ‫و تو می‌شی قهرمان.
‫این قضیه هم فراموش می‌شه.
‫رِی...
‫قهرمان‌بازی باشه برای تو.
‫بیدارت می‌کنم.
‫حالا یه هدف داریم.
‫امری داشتین، قربان؟
‫می‌دونی اون چیـه؟
‫نه، قربان.
‫این پرچم یه گردانـه.
‫هر گردانی یه پرچم داره ‫که پشتش راه می‌ری.
‫روح گردانت اینـه.
‫مربی ارشد گردانم بعداز پایان خدمت
‫این رو بهم داد.
‫من سرباز نمونه بودم.
‫این رو نگه می‌دارم که یادم نره ‫یه‌زمانی قرار بود از گردان اخراج بشم.
‫همه‌چی رو به دل می‌گرفتم ‫و داشت به ضررم تموم می‌شد.
‫فکر کنم تو هم به من رفتی.
‫نذار کسی ضعفت رو ببینه.
‫باید نشون بدی از هرچی که
‫توی ذهنت می‌گذره، قوی‌تری.
‫دَرش رو قفل کن.
‫بهش غلبه کن.
‫کَم.
‫حاجی، بریم یا نه؟
‫کوپ رو پیدا نکردم.
‫می‌رم اون‌طرف رو ببینم.
‫می‌آی یا نه؟
‫با توام!
‫راه بیُفت.
‫پیداش نکردم. ‫بریم یا نه؟
‫بچه‌ها.
‫من هم بیام؟
‫گُه نخور، نَش.
‫خیلی بَدجنسـی.
‫سالیوان رو ندیدین؟
‫برو توش.
‫برو.
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫نگهبان داره سرشماری می‌کنه. ‫الان بهترین فرصتـه.
‫- دستمال‌ها رو می‌آرین؟ ‫- من و این بچه می‌ریم.
‫بریم بترکونیم.
‫هیکس. ‫برو پیِ کارِت.
‫من نگهبانی می‌دم.
‫خیلی خوب.
‫نرینی به همه‌چی.
‫حواسم جمعـه، حاجی.
‫فکر کردی گیر نمی‌افتی؟
‫قربان، می‌دونم ‫این وجهه‌ی خوبی نداره.
‫شاید فکر کنید قصدم ایجاد آشوب بوده
‫ولی قربان هدف اصلی‌م ‫از روی وفاداری بود.
‫چرا وایستادی؟
‫چه ذوقی کردی.
‫دودیقه پیش داشتی ‫عین بچه‌ها اشک می‌ریختی.
‫نه‌خیرم.
‫قضاوت نمی‌کنم. ‫کلاً می‌گم.
‫اینجا همه رو به گریه می‌ندازه.
‫اگه توی پایگاه گریه‌ت نگیره، ‫آدمیزاد نیستی.
‫آخه فکر می‌کردم اینجا فرق داره.
‫فکر کردی شهربازیـه؟
‫نه، ولی...
‫فکر نمی‌کردم احساس تنهایی کنم.
‫می‌دونی حس تنهایی چیـه؟
‫قراره ۱۳ هفته اینجا باشی، درستـه؟
‫ولی من به‌خاطر زانوی لامصبم ‫سه‌بار به اینجا برگشت خوردم.
‫شیش ماهـه اینجائـم.
‫الان باید درحال گاییدن زنم می‌بودم.
‫ولی نمی‌تونم بیخیال بشم، ‫چون باید خرجی دوتا بچه‌م رو بدم.
‫پس بچه‌هام چی؟
‫هم تو تنهایـی...
‫و هم همه‌ی ما.
‫پسرها همیشه از وضعیت ناراضی‌ان
‫ولی مَردها باهاش کنار می‌آن.
‫یه‌چیز دیگه هم هست.
‫چیز کن... همین‌جا باش. خب؟
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫نامه‌ی عاشقانه براشون می‌ذارم.
‫ای وای.
‫برو! برو!
‫چی شد...
‫هیکس، تو لختـی؟
‫گاییدمشون، حاجی.
‫خیلی خوب.
‫تموم شد، قربان!
‫اجازه می‌فرمایید توضیح بدم، قربان؟
‫قربان، من دوست زیاد ندارم.
‫ولی به‌شدت به تنها دوستم وفادارم.
‫دوستم روحیه‌ش رو باخته بود.
‫مگه وظیفه‌ی سرباز وطن ‫همین نیست، قربان؟
‫با شعاردادن نمی‌تونی من رو راضی کنی.
‫چه دستوری بهت داده بودم؟
‫فرمودید بذارم دوستم غرق بشه، قربان.
‫پس چرا از دستور سرپیچی کردی؟
‫قربان، اجازه هست آزاد حرف بزنم؟
‫ترجیح می‌دم به‌جای اون، ‫من شکست بخورم.
‫فکر می‌کنی به اینجا تعلق نداری؟
‫خودتون فرمودید ‫به اینجا تعلق ندارم، قربان.
‫یعنی به‌خاطر حرف ‫یه آدم لاشی از اینجا می‌ری؟
‫طرز فکر من مهم نیست.
‫مهم طرز فکر خودتـه.
‫به‌محض این‌که اوضاع سخت می‌شه، ‫می‌خوای بذاری بری؟
‫آره؟
‫به برادرهات پشت می‌کنی؟
‫به وظیفه‌ت؟
‫به کشورت؟
‫می‌خوای چجور مَردی بشی؟
‫می‌خوای افسر نیروی دریایی بشی یا نه؟
‫بله، قربان.
‫صدات رو نمی‌شنوم.
‫بله، قربان!
‫- می‌خوای افسر نیروی دریایی بشی یا نه؟ ‫- بله، قربان!
‫- به اینجا تعلق داری؟ ‫- بله، قربان!
‫- براش می‌جنگی؟ ‫- بله، قربان!
‫می‌خوای افسر نیروی دریایی بشی یا نه؟
‫بله، قربان!
‫پس این‌قدر خودت رو دست‌کم نگیر.
‫نذار نادیده بگیرنت.
‫این‌ها رو هم برگردون توی سطل زباله.
‫قربان؟
‫مگه این‌که بخوای ‫به کل گردان بگم چی‌کار کردی.
‫نه، قربان.
‫ممنونـم، قربان.
‫به نظرتون چیزی کم نیست، لاشی‌ها؟
‫پرچم‌تون کدوم گوریـه؟
‫این چیـه؟
‫گم شده بود، قربان.
‫سربازهای کناری گمش کردن.
‫ما پیداش کردیم، قربان.
‫همم.
‫به افتخارش.
‫بُکش!
‫قربان!
‫یه خواهش دارم، قربان.
‫این یونیفرم طراحی شده ‫که هوا رو نگه داره...
‫کافیـه.
‫شناور هم شدی.
‫حالا بیا بیرون.
‫شما جزو ارتشـین؟ ‫دَه‌درصد تخفیف می‌دیم.
‫فکر نکنم طرف ‫از دیدن‌تون خوش‌حال بشه.
‫- چی براتون بیارم؟ ‫- فقط قهوه لطفاً.
‫به روی چشم.
‫[ پرونده‌ی بازرسی ویژه ]
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]