« « سینمافریک با افتخار تقدیم می کند » » [ CinemaFreak.Net ]
‫چند قدم دیگه بیا...
‫بفرما!
‫- یه مسافرخونه‌ی قدیمیـه. ‫- از اون خفن‌هاشـه.
‫شکار زدیمش.
‫- تعجبی نداره. ‫- معامله‌ی مِلک کار هرکسی نیست
‫ولی این خانوم که می‌بینی
‫به‌طرز وحشتناکی این‌کاره‌ست.
‫روی «وحشتناک»ـش تأکید بشه.
‫اگه یه‌کم رنگ بشه و ظاهرش عوض بشه
‫و یه دیوار سلفی نئونی هم بذاریم...
‫آخ جون، سلفی!
‫- چندتا جمجمه‌ی گاو... ‫- باشه. باشه.
‫همه‌ی این‌ها خوبـه، ولی کی حاضره
‫وسط ناکجا زندگی کنه؟
‫آخه اینجا...
‫یکی از معروف‌ترین قتل‌عام‌های کشور
‫اینجا اتفاق افتاده.
‫گوش کن چی می‌گم.
‫بازار داستان‌های جنایت واقعی ‫میلیونی سود داره
‫و مردم حاضرن از همه‌جای دنیا
‫بیان تا از همچین جایی بازدید کنن.
‫حالا تصور کن واسه‌ی چند روز ‫اقامت توی اینجا چقدر پول می‌دن.
‫دیوونه‌هایی مثل خودت می‌آن.
‫هزاران دلار.
‫یه آشپزخونه‌ی داخلی راه می‌ندازیم.
‫باید فروشگاه داخلی داشته باشین.
‫نمی‌تونین از بیرون سفارش غذا بدین.
‫اینجا وسط ناکجاست. ‫گشنه‌تون شد، باید برین شکار.
‫چرا همین پول رو ‫خرج یه کلبه‌ی زمستونی قشنگ
‫توی پام اسپرینگز نکنم ‫که یه استخر بزرگ هم داشته باشه؟
‫بذار بهش فکر کنم.
‫باشه.
‫ولی مطمئنـم وقتی ‫تحقیقات لازم رو انجام بدی
‫و بفهمی اینجا چقدر معروفـه
‫اون‌وقت خودت می‌گی اینجا ‫خوراک داستان‌های جنایت واقعیـه.
‫هرجا پولـه، قتل هم هست، دختر.
‫یعنی مردم حاضرن
‫پول بدن و جایی زندگی کنن ‫که قبلاً توش قتل‌عام اتفاق افتاده؟
‫پول گُنده هم می‌دن. ‫بهت قول می‌دم.
‫- نه! فلوید! ‫- خدایا!
‫داروندارمون اونجاست! ‫داروندارمون!
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫- تنها راه فرارمون بود. ‫- ماشین کدوم گوریـه؟
‫برگشته فروشگاه! ‫تا دوشنبه کرایه‌ش کرده بودیم!
‫ما رو مسخره کردی؟ ‫خودت از ما خواستی
‫- که با نعش‌کش بیایم... ‫- که فضا براتون جذاب بشه.
‫فکر نمی‌کردیم یکی قراره ‫مهمون‌مون رو بُکشه!
‫- نفر بعدی کیـه؟ ‫- ما کسی رو نکشتیم!
‫حالا فوراً برگردین داخل مسافرخونه!
‫قاتل احتمالاً همون‌جاست!
‫من جونم واسه‌م عزیزه.
‫نمی‌خواین بفهمین چه خبره؟
‫پس باید اول برگردیم داخل!
‫باشه. بریم.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت سینمافریک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی
‫[ مسافرخانه‌ی جهنمی ]
‫قسمت دوم: «اُرکید شب‌بو»
‫تنها خواهشم اینـه که ‫آرامش خودتون رو حفظ کنین.
‫من و پورشیا ته‌وتوش رو درمی‌آریم.
‫از کجا بدونیم شما هِمینگوِی رو نکشتین؟
‫و ماشین رو نترکوندین؟
‫می‌خواین ما رو اینجا گیر بندازین
‫و دونه‌دونه حسابمون رو برسین؟
‫به نظرتون این منطقیـه؟
‫ما کاسبـیم.
‫۷۰۰هزار دلار خرج بازسازی اینجا کردیم.
‫هزینه‌ی خرید مسافرخونه به کنار.
‫پس دیوونه نیستیم همه‌چی‌مون رو بدیم
‫و بعدش این‌طوری ‫زندگی‌مون رو نابود کنیم.
‫شاید تو این‌کاره نباشی.
‫ولی از تو یکی
‫مطمئن نیستم.
‫موافقـم.
‫چرا من؟
‫آها. به‌خاطر آرایش صورتم ‫و طرز لباس پوشیدنم؟
‫نه. به‌خاطر این‌که ‫عاشق داستان‌های قتلـی.
‫آره، دخترجون. ‫من خودم استاد این کارم.
‫ولی تو ادا درمی‌آری.
‫دوست داری خودت رو خفن نشون بدی ‫و مرکز توجه باشی.
‫یعنی شماها این‌طوری نیستین؟ ‫واقعاً؟
‫تک‌تک شماها
‫می‌خواستین یه جنایت واقعی رو تجربه کنین.
‫و ما هم براتون فراهم کردیم.
‫بهتون دسترسی آزاد ‫به معروف‌ترین محل جنایت کشور رو دادیم.
‫از جیب خودمون زدیم.
‫باورم نمی‌شه این‌قدر نمک‌نشناسـین.
‫زورگویی می‌کنین...
‫اتهام می‌زنین...
‫یکی از مهمون‌هاتون پخته شده و مُرده.
‫- همین دیگه! ‫- پس خیلی ممنون که
‫دعوتم کردین، ‫ولی دیگه می‌خوام برم.
‫- احسنت! ‫- و اگه این‌ها برن
‫- من هم می‌رم. ‫- من هم همین‌طور.
‫موافقـم.
‫دوستان در جریان یه چیز باشین.
‫دَه سالـه که ‫توی این ایالت شکار می‌کنم.
‫اون بیرون خطرناکـه.
‫همه‌جا خرس سیاه هست.
‫تازه این اطراف ‫گرگ خاکستری و پلنگ هم داره.
‫آب‌وهوا هم خودش داستانـه.
‫پنج دقیقه برین بیرون، ‫خیسِ آب می‌شین.
‫اگه شبانه برین توی جنگل...
‫یا حیوون‌ها می‌آن سراغتون ‫و یا از سرما می‌میرین.
‫پس شکارچی‌ای.
‫بله. کل زندگی‌م بودم.
‫طبیعتاً باید بهت تعظیم کنم
‫تا حس غرور بهت دست بده
‫- ولی با توجه به شرایط... ‫- من شکارم رو با پختن نمی‌کُشم.
‫از کجا معلوم؟
‫ببین، داداش. ‫توی شهر ما...
‫اگه به کسی اَنگ آدم‌کُشی بزنی، ‫باید سریع حرفت رو پس بگیری.
‫ثابت کن اشتباه می‌کنم، پهلوون.
‫خب دیگه. ‫همگی...
‫همگی آروم باشین.
‫آروم باشین. ‫باشه؟
‫همه برگردین به اتاق‌هاتون ‫و دَر رو قفل کنین...
‫امشب رو می‌گذرونیم و فردا صبح
‫من و پورشیا برنامه می‌ریزیم ‫که چطور کمک خبر کنیم.
‫- باشه. منطقیـه. ‫- من می‌رم آشپزخونه...
‫- یه چیزی بخورم. ‫- هرچی میل دارین، بخورین.
‫و می‌خوام یه چاقو هم
‫برای خودم بردارم.
‫پیشنهاد می‌کنم ‫بقیه هم همین کار رو بکنن.
‫فکر نکنم مسلح‌شدن همه کمکی بکنه.
‫اگه من یه چیز توی زندگی‌م
‫یاد گرفته باشم، اینـه که
‫قتل‌های این‌شکلی ‫با یه بار تموم نمی‌شه.
‫اینجا چه خبره؟
‫نمی‌دونم!
‫تو که آشپزه رو نپختی، آره؟
‫اون امضای من نیست.
‫یکی زودتر از ما رفت سراغش.
‫چه خوب که ماجرای ماشین ‫هم افتاد گردن قاتل.
‫سخنرانی‌ت درباره‌ی ‫آب‌وهوا و جنگل هم خوب بود.
‫آخه یکی باید به این
‫بچه‌شهری‌های احمق توضیح بده ‫که نمی‌تونن
‫۷۰ کیلومتر برن تا به یه جا برسن.
‫یکی از اون‌ها آشپزه رو کُشته.
‫باورش سختـه که یکی از اون بی‌خایه‌ها
‫تونسته همچین کاری بکنه.
‫کرو یا
‫کواین می‌تونن این‌کاره باشن.
‫اون روحانی اُسگل و هنرمنده رو می‌گی؟
‫من که نظرم روی روبی‌ـه
‫- که مدیر اینجاست. ‫- فکر نکنم.
‫پورشیا برای شراکت ‫با یه قاتل زیادی خوبـه.
‫بالاخره یکی کُشته ‫و سؤال مهم‌تر اینـه که چرا؟
‫سال‌هاست بچه‌ها توی جشن هالووین ‫ادای ما رو درمی‌آرن.
‫شاید یه مقلد داریم.
‫شاید هم...
‫شاید یه شیطان‌پرست واقعی داریم.
‫جدی می‌گی؟
‫هرکی هست، از اهمیت
‫زمان‌بندی این اتفاقات باخبره
‫و می‌خواد مراسم بافومه رو تکمیل کنه.
‫- مراسمی که ما شروعش کردیم. ‫- آره.
‫باید پیداش کنیم.
‫این دفعه باید موفق بشیم.
‫باید دروازه رو باز کنیم ‫تا بافومه آزاد بشه.
‫می‌تونیم همین‌الان بریم ‫و همه‌شون رو بُکشیم.
‫آروم باش. ‫صبر داشته باش.
‫باید هم‌زمان با چرخش ‫محور زحل خون بریزیم
‫تا نتیجه بده. ‫یادتـه؟
‫اگه همه‌ی خون‌ها رو ‫یه‌جا یا زود بریزیم
‫اثر جادویی خون از بین می‌ره.
‫اون‌وقت قدرت کافی ‫برای بازکردن دروازه رو نداره.
‫نمی‌تونیم ۳۰ سال دیگه صبر کنیم
‫تا زحل دوباره برگرده سر جاش، پس
‫باید بی‌نقص انجام بشه.
‫باشه.
‫پس کسی که می‌خواد ‫کار ما رو بدزده، پیدا می‌کنیم
‫و کاری می‌کنیم که تقاص پس بده.
‫آره.
‫آروم...
‫پس بلدی از چاقو استفاده کنی.
‫مجبورم.
‫آره خب. ‫قبلاً تجربه‌ی قتل‌عام داشتی.
‫جوک خنده‌داری نبود.
‫هیچ‌وقت برای قاتل‌های ‫سریالی جوک نمی‌سازم.
‫بیا هم‌اتاقی بشیم.
‫اون‌وقت چرا؟
‫دونفر بهتر از یکیـه.
‫بهم اعتماد داری؟
‫من که بهت اعتماد دارم.
‫ضرر نداره با کسی هم‌اتاق بشم
‫که قبلاً تجربه‌ی مشابه داشته.
‫آخه... احساس می‌کنم کنار تو
‫تا آخرش زنده می‌مونم.
‫اینجا صحنه‌ی جُرمـه، پس
‫باید اینجا رو قرنطینه کنیم.
‫آره.
‫به نظرت قاتل...
‫یعنی قاتل اصلی برگشته
‫- که کار ما رو تموم کنه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫به نظرت با بازگشایی اینجا ‫باعث شدیم این‌طوری بشه؟
‫نه.
‫فکروخیال نکن.
‫بیا کار رو سریع تموم کنیم ‫و برگردیم به اتاق‌مون...
‫دَر اتاق رو قفل کنیم ‫و تا صبح توی بغل هم باشیم. باشه؟
‫خدایا.
‫نمی‌شه همین‌طوری ولش کنیم.
‫باید حداقل ببریمش یه جای سرد.
‫فریزر آشپزخونه چطوره؟
‫فکر نکنم از پسش بربیام.
‫چیزی نیست. ‫با همدیگه از پسش برمی‌آیم.
‫خب، حالا چجوری ببریمش آشپزخونه؟
‫باید از اینجا درش بیاریم...
‫بذاریمش روی فرشک یوگا
‫و بقیه‌ی راه رو ببریمش.
‫باشه.
‫ای وای...
‫خدایا.
‫- نه! خدایا! نه! ‫- پورشیا!
‫اَندی.
‫باید الان توی اتاقت باشی.
‫البته من هم همین‌طور
‫ولی خیلی گرسنه‌ام.
‫حالت خوبـه؟
‫آها.
‫فکر کنم
‫نوشتن درباره‌ی جرایم واقعی ‫با تجربه‌ی واقعی‌ش فرق داره، نه؟
‫به نظرت زنده می‌مونیم؟
‫نمی‌دونم. ‫هیشکی نمی‌دونه.
‫می‌دونم این موقعیت
‫با زندگی معمولی‌ت فرق داره
‫ولی اَندی...
‫تو واسه‌ی این کار ساخته شدی.
‫توی رگ‌وریشه‌ت ثبت شده.
‫تو حاصل نسلی از بازمانده‌هایـی.
‫آره. هم‌زمان با من نفس بِکش.
‫آفرین. همین‌طوری.
‫ازت می‌خوام همین‌طوری نفس بِکشی
‫و به اجداد مبارزت فکر کنی
‫که هر کاری برای زنده‌موندن انجام دادن
‫و باعث شدن ما الان اینجا باشیم.
‫ژن اون‌ها ما رو به مَردی ‫که امروز هستیم، تبدیل کرد.
‫خیلی خوش‌شانسـیم که اینجایـیم.
‫خوش‌شانسـیم که تا اینجا زنده موندیم.
‫راستش رو بخوای
‫حتی توی این اوضاع خراب
‫خوش‌حالـم که الان کنارتـم.
‫ممنون.
‫تو واقعاً
‫استعداد داری.
‫چطوری این‌قدر خون‌سردی؟
‫یه‌ذره هم نمی‌ترسی؟
‫معلومه که می‌ترسم
‫ولی همیشه نسبت به چیزهایی ‫که ازشون دوری می‌کنیم، کنجکاوم.
‫این شامل احساس ترس هم می‌شه.
‫توی همچین لحظاتی کمک می‌کنه.
‫هروقت زندگی ترسناک می‌شه ‫من هم می‌دوئم سمتش.
‫امیدوارم
‫یه‌کم از روحیه‌ت به من هم سرایت کنه.
‫بهترین ساندویچیـه که تا حالا خوردم.
‫سُس سویا همیشه معجزه می‌کنه.
‫عجب. ‫که این‌طور.
‫حالا که سیر شدی و خوش‌حالـی
‫و راز آشپزی‌م رو هم فهمیدی...
‫می‌تونی یه‌کم درباره‌ی
‫قاتل «سیگما دای» تعریف کنی؟
‫همین داستانی که الان توشـی، ‫برات کافی نیست؟
‫باشه... قبول. ‫اگه نمی‌خوای، نگو.
‫پس تو یه سؤال ازم بپرس.
‫هرچی دوست داری.
‫تو واقعاً دور دنیا سفر می‌کنی
‫که به یه‌عده زندانی بدی؟
‫بله.
‫از مزایای مهماندار‌بودن همینـه.
‫می‌تونم توی هر قاره‌ای ‫به یه قاتل بدم.
‫مثلاً یه‌بار توی برلین بودم.
‫اونجا با یه یارویی به نام
‫رولند لوکاس آشنا شدم.
‫یه قاتل که تازه ‫از زندان آزاد شده بود.
‫طرف درست مثل کلیشه‌های آلمانی‌ها...
‫که واقعاً هم درستـه...
‫خیلی حشری بود.
‫من رو به زنجیر بست.
‫چی؟ ‫یعنی زنجیر واقعی؟
‫آره بابا. از طناب هم بهتره.
‫خلاصه، من رو به زنجیر بست.
‫دست‌هام رو داد بالا ‫و کاملاً در اختیارش بودم.
‫یعنی...
‫نترسیده بودی؟
‫چرا بابا. ‫ریده بودم به خودم.
‫ولی می‌دونی چیـه؟
‫بیشتر تحریکم کرد.
‫- جداً؟ ‫- آره.
‫ترس و سکس
‫به هم وابسته‌ان.
‫می‌گم...
‫ممنون که حالم رو عوض کردی.
‫ترسیدن خودش نشونه‌ی شجاعتـه.
‫ممنون از تو که بهم اعتماد داشتی
‫و باهام درد‌ودل کردی.
‫حالش رو داری بیشتر حرف بزنیم؟
‫یه پاکت بادوم‌درختی دارم
‫که احتمالاً نمی‌تونم تنهایی بخورم.
‫فکر کنم در کنار این شراب
‫خوب بشه.
‫اَندی.
‫می‌خوام برم سمت شهر.
‫باید کمک خبر کنم.
‫توی همچین طوفانی فکر نکنم صلاح باشه.
‫چیزیم نمی‌شه.
‫کار من طوریـه که ساعت‌ها
‫توی هوای گرم‌وسرد دَووم می‌آرم.
‫به عذاب‌کشیدن عادت دارم.
‫باشه، ولی شنیدی که یارو چی گفت.
‫اینجا خرس و پلنگ داره.
‫نمی‌شه که بیکار بشینم.
‫اون‌طوری دیوونه می‌شم.
‫روش نوشته کاپشن ضدآبـه.
‫ممنون.
‫مراقب خودت باش.
‫کیـه؟
‫واضح نمی‌بینم
‫ولی فکر کنم یکی از ‫بره‌هامون داره فرار می‌کنه.
‫(توی مسیحیت، بَره عموماً به مسیح نسبت داده می‌شه ‫و باور به اینـه که عیسی مثل یه بَره قربانی شد؛ «بَره‌ی خدا».)
‫عمراً بذارم.
‫نُه‌تا قربانی لازمـه که دروازه باز بشه.
‫می‌شه این لاشی رو بُکشم؟
‫برو. ‫من هم یه‌کم تحقیق می‌کنم.
‫مراقب باش.
‫شاید قاتل همون باشه.
‫تا حالا یه قاتل نکُشتم.
‫یه قربانی خوب برای بافومه‌ست.
‫اوضاع پایین یه‌کم...
‫داغون بود؟
‫ناراحت‌کننده بود.
‫فردا از یکی دیگه کمک می‌گیرم.
‫تو خوبـی دیگه؟
‫می‌خوام بخوابم.
‫بخوابم تا پلیس بیاد ‫و همه‌چی تموم بشه.
‫آره. بخواب.
‫مُسکن خوردم.
‫خوبـه.
‫من رو ببخش
‫که ازت خواستم اون کار رو بکنی.
‫خودت هم نمی‌خواستی ‫و من نباید...
‫نباید اینجا رو می‌خریدیم.
‫پورشیا.
‫بیخیال. ‫اینجا آرزومون بود.
‫نه‌خیر!
‫نه. اینجا آرزوی تو بود.
‫اشتباهم این بود ‫که روی تخیلات مریض تو
‫حساب باز کردم.
‫الان اعصاب همه‌مون خُرده
‫ولی این هم مسئله‌ی بزرگی نیست.
‫بزرگ نیست؟
‫دستش مثل گوشت آب‌پز کنده شد.
‫ولی از نظر تو همچین چیزی طبیعیـه.
‫- عاشق این چیزهایـی. ‫- عاشق داستان‌هاشـم.
‫نه، همه‌چی‌ش رو دوست داری!
‫علاقه‌ی شدید و چندش‌آوری ‫که به آدم‌کُشی داری
‫و داستان بدبخت‌هایی که اینجا مُردن.
‫اصلاً فکر کنم خوش‌حالـی که مُردن.
‫این چه حرفیـه!
‫حالا یه قربانی جدید هم داری ‫که باهاش حال کنی.
‫واقعاً...
‫این علاقه‌هات ‫حالم رو به هم می‌زنن، روبی.
‫معذرت می‌خوام. ‫بَد حرف زدم.
‫این مکان آدم رو دیوونه می‌کنه.
‫نه.
‫اتفاقاً حرف دلت رو زدی.
‫عذرخواهی‌ت به درد خودت می‌خوره.
‫حق نداری تظاهر کنی ‫که هرچی اینجا ساختیم
‫یه‌هو برات چندش‌آور
‫و زننده شده!
‫خسته شدم ازبس
‫من رو پایین‌تر از خودت می‌بینی!
‫دیگه توان زندگی با
‫استانداردهای بالای تو رو ندارم!
‫کون لقت، پورشیا!
‫اصلاً می‌دونی چیـه؟
‫روی قفسه‌ی سینه‌ت یه علامت بذار
‫که اون قاتل حروم‌زاده ‫بیاد سراغ قلبت
‫و از جا درش بیاره.
‫تکون نخور.
‫همون‌جا وایستا.
‫هیششش...
‫اگه فرار کنی، می‌آد دنبالت.
‫تا بخوای خودت رو به جاده برگردونی
‫تیکه‌پاره‌ت می‌کنه.
‫باید محکم وایستی تا بترسه.
‫گم شو، حروم‌زاده!
‫گورت رو گم کن! ‫برو!
سینمافریک
‫- ممنونـم. ‫- قربانت.
‫دسـ... دست خودت باشه.
‫پس هم رواعصابـی و هم الکلی.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫سؤال من هم ازت همینـه.
‫می‌رم کمک بیارم.
‫الکی خودت رو فدا نکن.
‫واسه‌ی همین بهتون گفتم
‫تا طلوع آفتاب صبر کنین.
‫موضوع اینـه که ‫من از تو دستور نمی‌گیرم.
‫حالا اسم واقعی‌ت چیـه؟
‫لطفاً باز نگو «کرو» که ‫بیشتر شبیه لقب سرخ‌پوست‌هاست.
‫(واژه‌ی «کرو» یا «Crow» توی زبان انگلیسی به‌معنای «کلاغ»ـه.)
‫تو هم فقط اسم کوچیکت رو گفتی.
‫فلوید دانتری.
‫- اسم تو چیـه؟ ‫- شناسنامه هم داری، فلوبد دانتری؟
‫توی ماشینم سوخت.
‫بهونه‌ی خوبیـه.
‫تو بهم مشکوکـی؟
‫به همه مشکوکـم
‫به‌جز هِمینگوِی.
‫یعنی تو و زنت یه‌هویی
‫از یه سوراخی دراومدین
‫و مثلاً از ماجرای ‫مسافرخونه خبر ندارین؟
‫بعدش هم ماشین‌تون ‫به‌طرز عجیبی آتیش گرفت؟
‫آره، بدجور مشکوکـم. ‫خودت بودی هم مشکوک می‌شدی.
‫حالا بگو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫می‌خوای نشونت بدم؟
‫کرو!
‫کرو! کجایـی؟
‫پس الکی نگرانت بودم. ‫فکر کردم تنهایـی.
‫نه. جای نگرانی نیست.
‫البته یه گرگ هم دیدیم، ولی خب...
‫ذات طبیعت همینـه.
‫به هیشکی رحم نمی‌کنه.
‫واقعاً یه گرگ دیدین؟
‫احتمالاً بیشتر هم هستن. ‫بیا برگردیم.
‫نه. نمی‌خوام توی مسافرخونه ‫دست روی دست بذارم، اَندی.
‫می‌شه تو راضیش کنی؟
‫اومدم همین کار رو بکنم.
‫اگه همین‌طور لج‌بازی کنه
‫حداقل باید تا آخر مسیر همراهیش کنم.
‫من از اون‌هاش نیستم.
‫فـ... فکر کنم می‌تونم تا صبح صبر کنم.
‫ایول. ‫گُل گفتی.
‫آروم! آروم!
‫- چیـه؟ نمی‌خوای؟ ‫- چرا، می‌خوام. فقط
‫احساس می‌کنم داریم سریع پیش می‌ریم.
‫آخه هِمینگوِی مُرده...
‫مرگ هِمینگوِی نشون می‌ده ‫که زندگی کوتاهـه.
‫خودت این رو از همه بهتر می‌دونی، نه؟
‫و وقتی می‌دونی چی از زندگی می‌خوای
‫نباید معطل کنی.
‫چیزی که من الان می‌خوام
‫اینـه که...
‫فکر کنم بدونم چی می‌خوای.
‫زخم‌هات رو ببینم.
‫چی؟
‫- صبر کن. عع... ‫- چرا خجالت می‌کِشی؟
‫نیازی نیست چیزی ازم قایم کنی، بلِیک.
‫خجالت نمی‌کِشم. ‫فقط...
‫چرا می‌خوای زخم‌هام رو ببینی؟
‫وای.
‫- لباست رو دربیار. ‫- عع، باشه.
‫درش بیار.
‫خدایا.
‫همه‌جات رو خط‌خطی کردن...
‫با چاقو بوده؟
‫نه، با سیخ شومینه بود.
‫همم...
‫حالا برگردیم سر اون ‫چیز دیگه‌ای که می‌خوام.
‫آره؟
‫فکر کنم تو هم می‌خوایش.
‫اوه... چیزه...
‫نه، ممنون.
‫نه. من...
‫این یکی رو نیستم. ‫تازه الان موقعیتش نیست
‫که همچین کاری بکنیم.
‫یه قاتل داره توی مسافرخونه می‌چرخه.
‫مطمئنـی؟
‫ای بابا...
‫باشه پس.
‫ببین.
‫این قفلـه.
‫آها.
‫این هم قفلـه.
‫- فهمیدم. ‫- هر دو بسته‌ست.
‫جات امنـه.
‫البته
‫نه کاملاً.
‫خب.
‫باشه.
‫خوبـه.
‫پسر خوب کیـه؟
‫عع... بذارش کنار.
‫من که خوشم می‌آد.
‫نه. بذارش کنار.
‫چیزی نیست. ‫از چی می‌ترسی؟
‫نه. دست‌بندها رو باز کن.
‫هیس. آروم باش.
‫نگران نباش. ‫چیزیت نمی‌شه.
‫بازشون کن. ‫دست‌بندهای کیری رو باز کن!
‫خدایا...
‫آخ!
‫فکر کردم اینجا اثر هنری می‌سازی
‫نه این‌که اجرای هنری داشته باشی.
‫این هنر نیست، آشغالـه.
‫به نظر من که خوبـه.
‫نوشابه بزن.
‫سلامتی.
‫مگه هنرمندها همه‌شون این‌طوری نیستن؟
‫طرف می‌خواد یه چیز خفن بسازه، ‫ولی بعدش پشیمون می‌شه.
‫نه بابا.
‫کل زندگی‌م داشتم ‫صحنه‌های وحشتناک می‌ساختم
‫که به نگاه مخاطب نفوذ کنه
‫ولی حالا فهمیدم کارم بی‌ارزش بوده.
‫این‌طوری‌هام نیست.
‫حالا که یه جسد واقعی دیدم
‫می‌فهمم کار من فقط اداست.
‫این‌قدر به خودت سخت نگیر.
‫خودت جسد هِمینگوِی رو دیدی.
‫دیدی چه شکلی بود.
‫قتل اون شکلیـه. ‫اصل جنس بود.
‫من فقط کپی می‌کنم.
‫پس شاید بهتره خودت هم ‫دستی توی قتل داشته باشی.
‫منظورم اینـه که...
‫اگه می‌خوای غرق در هنرت بشی
‫راه دیگه‌ای نداری.
‫یا این که سبکت رو عوض کنی
‫و سمت خون‌وخون‌ریزی نری.
‫به نظرت می‌تونی کسی رو بُکشی؟
‫اگه شرایط بطلبه، آره.
‫همه‌مون درون‌مون یه قاتل داریم.
‫وای!
‫ای خدا، قلبم اومد توی دهنم!
‫خدا رو شکر بدتر نشد.
‫قرار بود توی اتاقت باشی ‫و دَر رو قفل کنی.
‫پس تو چرا اینجایـی؟
‫جناب کرو می‌خواستن ‫۱۲ ساعت پیاده برن و کمک خبر کنن.
‫ظاهراً قهرمان‌بازی دوست داره.
‫- می‌رم بخوابم. ‫- من هم همین‌طور. خسته‌ام
‫و شِرل هم حتماً نگرانم شده. ‫شب به‌خیر.
‫امیدوارم فرشته‌ها هم‌خوابتون بشن.
‫حتی یه‌ذره به این یارو اعتماد ندارم.
‫- اون‌که مَرد خوبیـه. ‫- و یه قمه هم داره.
‫همه‌مون یه سلاح داریم.
‫اون‌که آره.
‫من آدم‌شناسـم، اَندی. ‫این یارو...
‫با اون نگاه و رفتاری که داره...
‫بهت قول می‌دم طرف یه قاتلـه.
‫یه‌کم عجیب می‌زنه
‫ولی می‌تونست ما رو توی جاده بُکشه
‫و برگرده اینجا و انکار کنه.
‫داره وقت می‌خره تا بتونه
‫یه حرکت داغون ‫مثل ماجرای هِمینگوِی بزنه.
‫می‌فهمی یعنی چی؟
‫همه‌مون باید حواس‌مون جمع باشه.
‫باید کنار هم باشیم.
‫فلوید؟
‫این بیرون چی‌کار می‌کنی؟
‫و چرا لباس بیرون پوشیدی؟
‫امیدوارم کفش‌هات رو تمیز کرده باشی.
‫اگه چوب‌ها کثیف بشن
‫باید جریمه بدین.
‫باید روحش رو بفرستم به جهنم.
‫وسط راهرو می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫واقعاً
‫نباید تو رو تنها بذارم.
‫پورشیا، عزیزم
‫می‌شه حرف بزنیم؟
‫من هم از گفته‌هام پشیمونـم.
‫من رو ببخش.
‫پورشیا؟
‫عشقم؟
‫احمق! احمق!
‫بی‌شعور!
‫آخ! چرا سَم مار رو ‫توی گوشت گاو نریختی؟
‫باید اژدها رو بُکشی تا اون مادرجـ....
‫نباید اینجا بمونم!
‫اینجا امنیت نداره!
‫باید برم!
‫بهت خوش گذشت، نه؟
‫مطمئنـم خفن‌ترین
‫و عجیب‌ترین سکس زندگی‌ت رو داشتی.
‫خیلی... خاص بود.
‫خاص یه‌لحظه‌ش بود.
‫می‌شه دست دیگه‌م رو باز کنی؟
‫چون پسر خوبی بودی، باز می‌کنم.
‫ممنون.
‫آزاد شدی. ‫حالا یه سؤال دارم
‫که داره مغزم رو می‌خوره.
‫به نظرت نفر بعدی که می‌میره، کیـه؟
‫عع...
‫ترجیح می‌دم بهش فکر نکنم.
‫باید فکر کنی
‫آخه اگه نفهمیم قاتل کیـه
‫دوباره یکی رو می‌کُشه.
‫ما باید مراقب باشیم
‫که نوبت‌مون نشه.
‫خب، به نظرت کیـه؟
‫نمی‌دونم.
‫یه سؤال بهتر دارم. ‫دوست داری کی باشه؟
‫هیچ‌کس؟
‫ببین، می‌دونم سختی زیاد کشیدی
‫و زندگی برات باارزشـه و این حرف‌ها
‫ولی تو هم آدمـی دیگه.
‫حتماً یکی هست که دوست داری
‫با اَره‌برقی نصف بشه؟
‫می‌شه اینجا راحت آدم بُکشیم ‫و گیر نیُفتیم.
‫اگه یکی رو بُکشی
‫عملاً می‌افته گردن اون قاتله.
‫- عع... ‫- خب، می‌خوای کی باشه؟
‫من دوست دارم
‫پریسی پِیج باشه.
‫- جداً؟ ‫- یه‌جورهایی نسخه‌ی اولِ
‫فیلمش رو دوست داشتم ‫و بازی‌ش بَد نبود.
‫ولی خدایی هر نسخه ‫بَدتر ار قبلی‌ش بود.
‫بیشتر به‌خاطر ‫بازی مزخرف همون پِیج بود.
‫همه‌ش می‌دویید و گریه می‌کرد ‫و ادای حق‌به‌جانب‌ها رو درمی‌آورد.
‫خسته‌کننده بود.
‫وای، صحنه‌های سکس فیلم‌هاش!
‫یه‌جوری می‌داد ‫انگار دفعه‌ی اولش بود که کیر می‌دید.
‫آره.
‫آره، اون رو می‌کُشیم
‫و وقتی فرار کردیم و جامون امن بود
‫کل شهرتی که به دست می‌آریم رو
‫برای تو به یه کتاب تبدیل می‌کنیم
‫و یه فرصت شغلی برای بازیگری من.
‫می‌تونم توی نسخه‌ی بعدیِ ‫فیلم، نقش کِیتلین رو بازی کنم.
‫یا اصلاً نقش خودم رو!
‫من هم ازش خفن‌ترم و هم سکسی‌تر.
‫من رو روی هوا می‌زنن.
‫نظرت چیـه؟ ‫دوست داری معروف بشی؟
‫اوضاعت خرابـه.
‫بیخیال...
‫دارم فرضاً می‌گم.
‫فرضاً درباره‌ی کُشتن ‫یه زن بی‌گناه که بهت آزاری نرسونده؟
‫حالا حتماً نباید اون باشه.
‫می‌ذاریمش آخرین نفر.
‫آره. باید مرگ پِیج رو شاعرانه دربیاریم.
‫یه بازیگر سابق رو چطوری بُکشیم؟
‫مثلاً یه چاقوی الکی رو ‫با واقعی‌ش عوض کنیم.
‫نه، یه چیز بهتر!
‫همه‌ی نظرات منفی ‫که درباره‌ش هست رو چاپ می‌کنیم
‫و به‌زور می‌کنیم توی حلقش!
‫چی شد؟ ‫دارم شوخی می‌کنم، بلِیک!
‫مطمئنـی؟
‫بله!
‫خدایا! ‫بلِیک!
‫اِوا...
‫من هیولا نیستم. ‫فقط رفتارم گول‌زننده‌ست.
‫خوش گذشت.
‫بی‌خایه.
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
‫حالا اون لازمـه؟
‫می‌تونم به‌جاش ‫یه سیستم پیامکی بذارم.
‫این همون زنگیـه که شب قتل اینجا بود.
‫اوه. ‫بهم نگفته بودی.
‫نگفتم... چون باز می‌ترسیدی.
‫می‌خوام خوش‌حال باشی ‫و از کارِمون لذت ببری.
‫و اون چه کاریـه؟
‫داریم فصل جدیدی ‫از زندگی‌مون رو شروع می‌کنیم.
‫البته خیلی بیشتر بهم خوش می‌گذشت
‫اگه همسایه‌هامون نزدیک‌مون بودن.
‫همه‌ی داستان‌های ترسناک خفن ‫توی جاهای دورافتاده روایت می‌شه.
‫مثل «کلبه‌ی وحشت» ‫و «کلبه‌ای در جنگل»...
‫(«کلبه‌ای در جنگل» در واقع معروف‌ترین فصل سریال «Slasher» هست ‫که با این اثر هم ارتباط داره.)
‫و «درخشش».
‫عجب! اون پورشیایی که من عاشقش شدم
‫با امثال «درخشش» حال نمی‌کرد.
‫بهم اعتماد کن. ‫پشیمون نمی‌شی.
‫من همیشه بهت اعتماد دارم.
‫مهمون‌هامون اومدن.
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫پورشیا، تو هم می‌شنوی؟
‫پورشیا؟
‫این بارون چرا بند نمی‌آد؟
‫فکر کنم اتاق نشتی داره.
‫پورشیا؟
‫کمک!
‫کمک کنین!
‫کمک!
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]