« « سینمافریک با افتخار تقدیم می کند » » [ CinemaFreak.Net ]
‫کمک!
‫باید فرح رو پیدا کنم.
‫تو برو. ‫- بیا از اینجا بریم.
‫- زیرزمین. ‫- بیخیال!
‫حتماً رفته اونجا. ‫اونجا امنـه.
‫خب، آماده‌ای؟
‫بریم!
‫نمی‌خوام بمیرم.
‫قرار نیست بمیری. ‫بیا پایین!
‫نه، گیر می‌افتیم. ‫اون پایین گیر می‌افتیم!
‫پشت دَر وسیله می‌ذاریم!
‫نه! ‫اِستف!
‫کمکم کن!
‫- ولش کن! ‫- کمکم کن، بلِیک!
‫کمکم کن، بلِیک!
‫کمکم کن! کمک!
« ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید » [ TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak ]
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی
‫[ مسافرخانه‌ی جهنمی ]
‫(قسمت ششم: «شهامت خونین»)
‫خدا مرگم!
‫چش شده؟
‫از پاهاش به یه درخت آویزون بود.
‫یه پاکت هم روی سرش پیچیده بود.
‫رگ گردنش زده شده ‫و خونش توی پاکت ریخته.
‫توی خون خودش خفه شده؟
‫عملاً فرستادیمش بیرون که بمیره.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫- بذارش زمین. ‫- نه.
‫یکی‌تون قاتلـه.
‫- ما قاتل نیستیم! ‫- خفه شو، شِرلی!
‫باهاش درست حرف بزن!
‫بسـه!
‫دهنتون رو ببندین!
‫دیگه بسـه هرچی هیچی نگفتم!
‫فرح.
‫منـم.
‫فرح.
‫فرح؟
‫فرح.
‫منـم!
‫منـم. نترس.
‫منـم. ‫بیا بیرون. چیزی نیست.
‫بیا. ‫دارمت.
‫من کنارتـم. باشه؟
‫چیزی نیست. نترس.
‫رفت؟
‫ای وای! ‫- نگران نباش.
‫گوش کن. من رو گوش کن.
‫نمی‌تونه باهات کاری بکنه.
‫من نمی‌ذارم. ‫قول می‌دم.
‫- حالا چی‌کار کنیم؟ ‫- باید از اینجا بریم.
‫مطمئن باش می‌ریم.
‫گوشی‌ت رو بده. ‫باید به پلیس زنگ بزنم.
‫باشه؟
‫توی کیفمـه. ‫طبقه‌ی بالاست.
‫لامصب. ‫باشه. خیلی خوب.
‫من رو ببین. گوش کن.
‫اون بالاخره می‌آد پایین
‫ولی معلوم نیست کِی.
‫ما از اینجا می‌ریم. باشه؟
‫خیالت راحت. ‫گوش کن.
‫از پسش برمی‌آی.
‫من کنارتـم.
‫من پیشِتـم.
‫تنهات نمی‌ذارم.
‫خب. آفرین. ‫آره.
‫من دارمت. بیا بریم.
‫وای خدا...
‫کمک! ‫کمک کنین!
‫آنجلیکا!
‫صبر کن! نرو!
‫زنده نمی‌مونه. ‫- باید کمکش کنیم!
‫شِرلی من...
‫یه‌نفر رو آب‌پز کنه ‫و قلب یه زن رو از جاش دربیاره؟
‫واقعاً رد دادی.
‫من به تک‌تک‌تون شک دارم.
‫از کِی برای این ‫لحظه برنامه ریخته بودی؟
‫حقیقتاً یه‌کم شوکه شدم
‫وقتی فهمیدم دوباره ‫همچین بلایی سرم اومده.
‫ولی...
‫تفنگ جِی‌پی خیالم رو راحت‌تر کرد.
‫همه‌مون شوکه شدیم.
‫حتی ما که دفعه‌ی اول‌مونـه.
‫چرا فکر می‌کنی با ما فرق داری؟
‫چون قبلاً توی این ‫وضعیت کیری بودم، اَندی!
‫چون می‌دونم حداقل یه‌نفرتون قاتلـه.
‫فکر کردی من دوست داشتم ‫بیام به این دیوونه‌خونه؟
‫روبی بهم التماس کرد و پول زیادی داد.
‫تازه چند روز پیش قبول کردم
‫و زمانی برای برنامه‌ریزی قتل نداشتم.
‫تازه من روانی هم نیستم.
‫- همه‌تون انگیزه‌ی قتل دارین. ‫- من ندارم.
‫من ندارم، بلِیک.
‫من هم همین‌طور.
‫ما هم قبل‌از این‌که
‫مسیرمون کج بشه، شما رو نمی‌شناختیم.
‫ببین، پِیج.
‫تو یه بازیگر جیغ‌جیغوی
‫شکست‌خورده و ناامیدی
‫که فکر می‌کنی فیلم‌هایی که ‫درباره‌ی قتل ساخته شده
‫باعث تمام بدبختی‌های زندگی‌تـه.
‫این یعنی من قاتلـم؟
‫والا چی بگم.
‫شاید می‌خوای کسایی که
‫خاطره‌ی قتل‌ها رو ‫زنده نگه می‌دارن، بُکشی.
‫بعدش بَدنامی‌ت از بین می‌ره.
‫تا حالا همچین
‫انگیزه‌ی پیچیده‌ای نشنیده بودم.
‫تو که من رو می‌شناسی.
‫بازیگره نه، منِ واقعی.
‫به نظرت شبیه قاتل‌هائـم؟
‫واقعاً؟
‫نه، نیستی.
‫برای همین خوب مخفی موندی.
‫و حالا می‌رسیم به استاد دانشگاه‌مون.
‫جناب نابغه.
‫بگو ببینم...
‫یه آدم چقدر باید مریض باشه
‫که مقاله‌ی دکترای خودش رو ‫درباره‌ی کُشتار جمعی بنویسه
‫و همه‌جا جار بزنه؟
‫داری همین‌طور داستان رو کش می‌دی.
‫عقده داری
‫و فکر کردی با این کار ‫می‌تونی ارضا بشی.
‫اون‌قدر تحقیق کردی ‫که رسیدی به قتل واقعی.
‫ازت خواهش می‌کنم. ‫لطفاً.
‫و در آخر فلوید و شِرلی رو داریم.
‫- شروع شد. ‫- بله، شروع شد.
‫شما یه‌هو از ناکجا پیداتون شد.
‫دیدی که طوفان بود و چاره‌ای نداشتیم.
‫توی کتم نمی‌ره.
‫حتی یه ثانیه. ‫راستی فلوید...
‫تو شکارچی‌ای، درستـه؟
‫خودت پُزش رو دادی.
‫مشکل کنترل خشم هم داری.
‫همه‌مون دیدیم.
‫مثلاً کرو!
‫بهم گفت توی جنگل
‫تهدیدش کردی!
‫تهدید نکردم. اَندی اونجا بود.
‫کرو به من هم گفت! ‫قبل‌از رسیدن من تهدیدش کرد.
‫ممنونـم، واقعاً.
‫آخرش کرو چی شد؟
‫آها. آره.
‫میخ به جمجمه‌ش فرو رفت.
‫برات آشنا نیست؟
‫و شِرلی...
‫تو باهوشـی
‫و به نظر... آدم خوبی هستی.
‫ولی با فلوید هم‌نشینـی.
‫پس حتماً تو هم یه مشکلی داری.
‫برو دَرت رو بذار.
‫من گول شما زوج عاشق رو نمی‌خورم.
‫به نظرم کون‌تون گُهیـه.
‫یعنی فقط به‌خاطر ‫حرفت می‌خوای بُکشیمون؟
‫بدون هیچ مدرکی؟ ‫- نه. نه...
‫از این مطمئنـم که الان چهار
‫قاتل احتمالی و باانگیزه
‫جلوم نشستن.
‫و تنها کسی که مطمئنـم
‫بی‌گناهـه...
‫خودمـم.
‫من از کجا بدونم؟
‫بقیه مطمئنـن؟
‫به‌جز حرف‌هات
‫چه مدرکی داری که نشون بده
‫تو اون قاتل روانی نیستی؟
‫چون اگه می‌خواستم، ‫همین‌الان می‌کُشتمتون!
‫نمی‌فهمی؟
‫ببین، حق با بلِیک‌ـه.
‫قاتل یکی از ماست.
‫ولی تو نیستی، نه؟
‫حالا می‌خوای با بلِیک رفیق بشی؟
‫نیازی به رفیق ندارم.
‫ولی مدرک لازم داری.
‫دقیقاً.
‫داری احساسی تصمیم می‌گیری.
‫اگه طرف آدم بَدی باشه، می‌گی قاتلـه.
‫اگه زیادی خوب باشه، ‫باز می‌گی قاتلـه.
‫خودت هم نمی‌دونی کی به کیـه.
‫برای همین می‌گم این اشتباهـه.
‫اشتباه نیست، دیوونگیـه.
‫نه، دیوونگی نیست!
‫کاملاً منطقیـه.
‫مشخصـه هیشکی توی جنگل نیست
‫و همه‌چی داره توی ‫ساختمون اتفاق می‌افته.
‫ازت خواهش می‌کنم، بلِیک. ‫الان ترسیدی.
‫و مثل ما همه‌ش حدس می‌زنی.
‫شاید همین‌طوره.
‫ولی باید یه کاری بکنم.
‫می‌دونین چرا؟
‫می‌دونین هر زخم چاقویی که خوردم...
‫هر زخم کوچیک‌وبزرگ ‫من رو یاد چی می‌ندازه؟
‫این‌که تنها راه زنده‌موندن
‫اینـه که هرکی به فکر خودش باشه.
‫چون درستش همینـه.
‫همیشه همین بوده.
‫کمکم کنین.
‫قراره بمیرم؟
‫نه، چیزیت نمی‌شه.
‫نگران نباش.
‫چیزیت نمی‌شه. ‫خب؟ حالا...
‫درش بیارین.
‫لطفاً درش بیارین.
‫به نظرم درش بیاریم، نه؟
‫- درش بیارین. ‫- آروم قدم بردار.
‫لطفاً درش بیارین!
‫بیارینش بیرون!
‫نه! نه!
‫فکر نکنم...
‫- چیزیت نمی‌شه. ‫- بتونم...
‫زنده می‌مونی!
‫بیدار بمون، آنجلیکا!
‫ای وای! ‫نباید درش می‌آوردم...
‫آخه نمی‌شد.
‫نباید درش می‌آوردم.
‫نگران نباش. ببین.
‫می‌ذارمش اینجا. ‫باشه؟
‫چرا این کار رو کردم؟
‫- فرح. ‫- من...
‫چیزی نیست.
‫داره می‌آد...
‫بریم زیر تخت. ‫بدو!
‫به اون نگاه نکن. ‫نگاه نکن.
‫چطوری این‌قدر خون‌سردی؟
‫چون می‌خوام زنده بمونیم.
‫اینجا می‌میریم.
‫نه.
‫زنده می‌مونیم.
‫هیچی‌مون نمی‌شه.
‫آخه همه مُردن.
‫ما زنده می‌مونیم.
‫قراره با همدیگه
‫یه زندگی طولانی و قشنگ داشته باشیم.
‫ازدواج می‌کنیم و خونه‌دار می‌شیم...
‫بچه‌دار می‌شیم و کنار هم می‌مونیم.
‫ازدواج؟
‫واقعاً می‌خوای؟
‫آره.
‫می‌خوام کنار تو باشم.
‫تا ابد.
‫پلیس! ‫دَر رو باز کنین!
‫بریم. بریم.
‫دَر رو باز کنین! ‫پلیس!
‫بندازش!
‫چاقو رو بنداز وگرنه شلیک می‌کنم!
‫شما دو تا! تکون نخورین!
‫ضدگلوله.
‫خدا رو شکر. ‫بریم.
‫زود باش!
‫بدو. بدو.
‫داره می‌آد! ‫داره می‌آد!
‫- سوییچ کدوم گوریـه؟
‫رسید!
‫قفلش کن!
‫- نمی‌تونه بیاد داخل. ‫- گیر افتادیم.
‫ای مادرتو!
‫بلِیک، می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫می‌خوای بُکشیمون؟
‫می‌خوام کاری کنم ‫که یکی‌تون اعتراف کنه.
‫آخه چطوری؟
‫فلوید همه‌چی رو توضیح می‌ده.
‫مشکلت با من چیـه، حاجی؟
‫چون طرز حرف‌زدن ‫و لباس‌پوشیدنم باهاتون فرق داره؟
‫یا چون گریه‌ت انداختم؟ ‫- نه.
‫نه، دلیلش ساده‌ست.
‫تو خطرناک‌ترین آدم این جمعـی
‫که احتمال داره به بقیه آسیب بزنه.
‫اعتراف کن تا بقیه نجات پیدا کنن.
‫تویـی که روانی و خطرناکـی.
‫چهار تا آدم بی‌گناه رو بستی
‫و با تفنگت جلوشون قدم می‌زنی.
‫- من چی‌کار کردم؟ ‫- دقیقاً.
‫بگو چی‌کار کردی.
‫چرا باید با یه قاتل ازدواج کنم؟
‫آره، کدوم قاتلی با زن مُسن خودش
‫می‌ندازه توی جاده و آدم می‌کُشه؟
‫شما اولین زوج قاتل دنیا نیستین.
‫به کاری که نکردم، اعتراف نمی‌کنم.
‫مطمئنـی؟
‫باشه.
‫آروم باش. آروم.
‫می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫بلِیک...
‫یا خدا. ‫بلِیک.
‫نکن! ‫تو رو خدا نکن!
‫نه اون قاتلـه، نه من!
‫- نکن! ‫- خواهش می‌کنم بس کن!
‫- تو رو خدا! ‫- نکن، بلِیک!
‫این کار رو نکن! ‫- من هم از این کار خوشم نمی‌آد.
‫نکـن!
‫بیخیال، حاجی! ‫یا خدا!
‫من... من اهل شکنجه نیستم.
‫ولی خیلی واردی!
‫زیاد طول نمی‌کِشه.
‫پس اعتراف کن
‫تا تموم بشه.
‫من کسی رو نکُشتم! ‫- بلِیک.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫با این روش وحشیانه می‌خوای
‫کسایی رو بُکشی که ‫حتی ازشون مطمئن نیستی؟
‫- توی حال خودت نیستی! ‫- نه، حالت سر جاش نیست.
‫تو هم مثل ما آدم خوبی هستی.
‫فقط صبرت سر اومده...
‫تو رو خدا! ‫لویدی!
‫اون هم مثل ما ترسیده. ‫فقط ترسش رو با عصبانیت نشون می‌ده.
‫آماده‌ای که اعتراف کنی؟
‫آخه چه اعترافی؟
سینمافریک
‫من رو ببین.
‫به من نگاه کن.
‫ای وای...
‫اعتراف کن.
‫قبول کن.
‫قبول کن که قاتلـی.
‫- اعتراف کن! ‫- تو رو جدت. تو رو خدا.
‫من فقط...
‫من یه کارگر ساده‌ام
‫که می‌خوام دوران بازنشستگی‌م رو
‫با زنم بگذرونم.
‫جون عزیزت.
‫التماست می‌کنم.
‫ازت ممنونـم.
‫چطوری تونستی، آدریانا؟
‫چطوری دور دنیا سفر کردی
‫و به قاتل‌های سریالی دادی؟
‫یعنی نترسیدی؟
‫آخه تو...
‫عملاً جونت رو گذاشتی کف دستت.
‫من حتی نمی‌تونم یکی رو بُشکم.
‫برو بیرون!
‫قفلـه!
‫تو رو خدا!
‫بهم دست نزن!
‫وای خدا!
‫برو!
‫بلند شو!
‫فرار کن، فرح!
‫تا بلِیک تصمیم به شلیک نگرفته
‫پیشنهاد می‌کنم از اینجا بریم.
‫فکر نکنم ما رو بُکشه.
‫نه بابا؟ جداً؟
‫طرف با همون چاقو
‫نزدیک بود من رو بفرسته اون دنیا.
‫احتمالاً همه‌ی قتل‌ها هم کار خودشـه.
‫دستت به جیبم می‌رسه؟
‫فکر کنم برسه. ‫چطور؟
‫یه چاقوی جیبی دارم ‫که محض اطمینان برش داشتم.
‫- آره، دیدمش. ‫- خب.
‫- نندازیش. ‫- دارمش.
‫نندازیش. نندازیش.
‫- نه، گرفتمش. ‫- گرفتیش؟
‫حالا بده من.
‫گرفتمش. آره.
‫باز شد.
‫فشار بده. ‫- بله.
‫یکی‌شون تو رو کُشته.
‫اگه بُکشمشون، این بلا سر من نمی‌آد.
‫فقط این‌طوری می‌شه زنده موند.
‫مگه نه؟
‫درستـه؟
‫پس...
‫تمومش می‌کنم.
‫آره.
‫حلـه.
‫قشنگ به همه‌چی فکر کردی؟
‫ببین، ما کل پس‌انداز ‫زندگی‌مون رو خرج این سفر کردیم.
‫ما که نمی‌خواستیم اینجا باشیم.
‫اصلاً.
‫خدا می‌دونه چقدر ‫پشیمونـم که اومدم اینجا.
‫توی جاده می‌موندیم، بهتر بود.
‫نمی‌خواستیم اینجا باشیم.
‫ما هم اندازه‌ی شماها عذاب کشیدیم
‫و تازه دعوت هم نشده بودیم!
‫پس ما رو مجازات نکن!
‫بعداز کُشتن فلوید، چی‌کار می‌کنی؟
‫می‌ری سراغ نفر بعدی
‫تا یه احمق پیدا بشه که ‫بگه قاتلـه و بُکشیش؟ بعدش چی؟
‫اون رو هم می‌کُشی؟
‫بلِیک.
‫این سکوتت
‫من رو می‌ترسونه.
‫شنیدی؟
‫بهش می‌خوره قاتل باشه؟
‫یا به بقیه‌مون؟
‫من اومدم که خرج اجاره‌خونه‌م دربیاد.
‫هیچ تمایلی به اینجا ‫یا اون قتل‌ها نداشتم.
‫تازه داشتم همه‌چی رو فراموش می‌کردم.
‫من هم استاد دانشگاهـم، بلِیک.
‫یه نویسنده‌ام.
‫زندگی یکنواختی دارم، ولی راضی‌ام.
‫اصلاً چجوری من قاتلـم
‫وقتی همراه‌با کوایِن باهاش درگیر شدم؟
‫خودم، خودم رو بُریدم؟
‫منطقی نیست دیگه.
‫آره، شماها...
‫همه‌تون بهونه‌های خیلی خوبی دارین.
‫بهونه نیست.
‫نوشیدنی خوردی؟
‫فقط نصف بطری وُدکا خوردم.
‫عالی شد.
‫برو یه‌کم دراز بِکش، داداش.
‫بذار فکرت باز بشه، بعدش تصمیم بگیر.
‫آره، یا اصلاً...
‫ما رو ول کن و برو.
‫ما روی این صندلی می‌مونیم و تو برو.
‫آره، برو! ‫برو پلیس رو خبر کن.
‫تو رو خدا.
‫فکر کردین پلیس کاری می‌کنه؟
‫ببینین.
‫پلیس بهم کمک نکرد.
‫خودم کردم.
‫تنهایی.
‫دقیقاً همین قضیه رو نمی‌فهمین.
‫این‌که...
‫شماها این‌قدر ادعا دارین
‫ولی هیچ‌وقت تجربه‌ش نکردین.
‫می‌دونم تجربه‌ی تلخی داشتی.
‫ولی نمی‌شه کل زندگی‌ت
‫به همه شک داشته باشی.
‫کرو.
‫جِی‌پی.
‫روبی. ‫آدریانا.
‫هربار...
‫مطمئن بودیم که فلانی قاتلـه.
‫و هربار...
‫اشتباه کردیم.
‫اگه الان هم اشتباه کنی چی؟
‫اگه قاتل هنوز
‫اون بیرون باشه چی؟
‫آدریانا بیرون از اینجا کُشته شد.
‫نه. نه... ‫من...
‫معلومـه که من...
‫دیگه نمی‌خوام... ‫نمی‌خوام...
‫به این فکر کنم که کار کیـه.
‫نمی‌تونم و نمی‌دونم.
‫نه، عمراً تا فردا اینجا نمی‌شینم
‫تا شاید فکرم باز بشه.
‫تا اومدن پلیس هم صبر نمی‌کنم.
‫چون الان فقط‌وفقط...
‫خودمون رو داریم.
‫باید تمومش کنم.
‫نه! نه!
‫- نه! ‫- نه، بلِیک! نه!
‫- بلِیک، تو رو خدا نکن! ‫- تو قاتل نیستی!
‫نیستی!
‫هیچ‌کدوم‌تون من رو نمی‌شناسین.
‫- گم شو! ‫- پلیس‌ها دارن می‌آن! تسلیم شو!
‫یه کاری بکن!
‫بلِیک!
‫گورت رو گم کن!
‫تو...
‫نمی‌دونی کی‌ام؟
‫- یادم نمی‌آد. ‫- معلومـه که یادت نیست.
‫معلومـه که رئیس ‫بچه‌باحال‌های دانشگاه
‫نوچه‌ی بدبختش رو یادش نیست.
‫- من توی چند تا گروه بودم... ‫- نه!
‫توی آخرین گروه ۱۲ نفر بودیم!
‫من کالِن‌ـم.
‫آره.
‫حالا یادت اومد.
‫کیسه‌بوکس‌تون بودم.
‫همونی که تا سرحد مرگ کتکش زدین.
‫خودت دستور دادی.
‫- من نبودم... ‫- گُه نخور، لاشی!
‫خودت برنامه‌ش رو ریختی ‫و به نوچه‌هات گفتی
‫مثل سگ هار بهم حمله کنن!
‫می‌دونم زیاده‌روی کردن.
‫کردن؟ کردن؟
‫تو کردی!
‫یادتـه همه‌ش می‌گفتی ‫وسط کار لبخند بزنم؟
‫هربار من رو می‌دیدی، ‫یه لبخند روی صورتم می‌کِشیدی.
‫با رُژ لب! ‫با گُه سگ!
‫گذشته‌ها گذشته!
‫مثل اُسگل‌ها گوش‌تاگوش می‌خندیدم!
‫حتی وقتی لخت بودم ‫یا من رو کنار بُز می‌ذاشتی!
‫حتی وقتی فیلم‌ها و عکس‌ها رو
‫توی اینترنت پخش کردی
‫تا مطمئن بشی
‫زندگی‌م به گا می‌ره!
‫مجبورم شدم از دانشگاه انصراف بدم.
‫تا ابد.
‫ولی باز هم کمکی نکرد!
‫چون اون عکس‌ها ‫و فیلم‌ها همه‌جا بودن!
‫شغلم! خونواده‌م!
‫زندگی‌م نابود شد، کُسکش!
‫- معذرت می‌خوام. ‫- الان که دیگه تموم شده.
‫نه، ببین.
‫شرمنده‌ام. ‫- نه، نیستی.
‫فقط می‌خوای زنده بمونی.
‫هر کار بخوای، می‌کنیم.
‫آره... می‌تونم عکس‌ها رو...
‫عکس‌ها رو از همه‌جا پاک می‌کنم. ‫- دیگه دیره!
‫نه. نه. ‫تو رو خدا نکن!
‫- ولم کن! ‫- ببین! ببین!
‫چی می‌خوای؟
‫بگو چی می‌خوای؟
‫چیزی که می‌خوای رو بهم بگو.
‫یه آزمون دارم.
‫مثل آزمون‌هایی که ازم گرفتی.
‫باشه.
‫هرچی تو بگی. ‫بگو چی‌کار کنم.
‫جات رو با فرح عوض کن ‫تا چاقوم بیاد روی خرخره‌ی تو.
‫دیگه به فرح کاری ندارم.
‫اگه نیای
‫اون رو به‌جات می‌کُشم.
‫نمی‌خوای بهم ثابت کنی
‫اون لاشی‌ای که فکر می‌کنم، نیستی؟
‫مگه شرف نداری؟
‫زندگی زیدت رو نجات بده.
‫اون که کار بَدی نکرده.
‫- تو رو خدا... ‫- چی شد؟
‫تصمیمت چیـه؟
‫بلِیک؟ ‫بلِیک.
‫معذرت می‌خوام.
‫نه...
‫تو رو خدا. ‫- معذرت می‌خوام.
‫می‌دونستم.
‫بلِیک!
‫نکن!
‫کُسکش!
‫خرابش کردین!
‫برو پی کارِت، بلِیک!
‫تیرش تموم شد!
‫بگیرینش!
‫داره فرار می‌کنه!
‫- چاقو بردارین. ‫- و کاپشن!
‫نه. نه. ‫صبر کنین.
‫می‌تونه بیرون راحت قایم بشه.
‫بذار قایم بشه.
‫یعنی چی؟
‫نباید ریسک کنیم.
‫ریسک نداره.
‫ببینش.
‫داره مثل خوک ذبح‌شده خون می‌ریزه.
‫لباسش هم مناسب نیست.
‫یا از سرما می‌میره...
‫یا از خون‌ریزی.
‫خیالت راحت.
‫اگه همه‌ی ورودی‌ها
‫قفل بشن...
‫کارش تمومـه.
‫بخواب زمین!
‫بخواب زمین! همین‌الان!
‫بخواب!
‫کار من نبود!
‫کار من نیست.
‫طبقه‌ی بالاست.
‫- کجا؟ ‫- دَر دوم از سمت راست.
‫همه مُردن.
‫طبقه‌ی بالا.
‫لای دارودرخت‌ها غیبش زد.
‫حالت خوبـه؟
‫می‌دونم می‌خواست بُکشمون، ‫ولی باز هم براش ناراحتـم.
‫آره، اون هم مثل ما ترسیده.
‫شرمنده که من دلم براش نمی‌سوزه.
‫درک می‌کنم که خیلی ترسیدی. ‫متأسفـم.
‫دَرهای سمت خودتون رو قفل کردین؟
‫- آره. ‫- به نظر امن و امانـه.
‫مجبوره یه دَر رو بشکونه تا بیاد داخل.
‫فکر نکنم برگرده.
‫خوب می‌دونه که حریف چهارنفر نمی‌شه.
‫مخصوصاً این‌که تیرش تموم شده.
‫دیگه کارش تمومـه.
‫من... ‫من که می‌خوام بخوابم.
‫و ایشون هم باید پانسمان بشه.
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫خوب بهش رسیدگی کن.
‫قبل‌از این‌که برسیم، ‫کار قاتل رو یه‌سره کرد.
‫درد داره. ‫درد داره.
‫خیلی درد داره.
‫درد می‌کنه.
‫نفس بِکش.
‫باید نجاتش می‌دادم.
‫باید نجاتش...
‫ببین.
‫هر کاری ازت برمی‌اومد، کردی.
‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫کاش دخترم همچین شوهری داشت.
‫تو یه قهرمانـی، پسر.
‫همین‌طور که ازم خون می‌رفت
‫بهش چاقو زدم.
‫پشت‌سرهم...
‫می‌خواستم فرح رو نجات بدم
‫و البته بقیه‌ی کسایی که اونجا بودن.
‫ولی کافی نبود.
‫فقط من موندم.
‫داشتم مرگ رو تجربه می‌کردم
‫که یکی بهم گفت من یه قهرمانـم.
‫من چه قهرمانی‌ام که دیر رسیدم؟
‫چه قهرمانی‌ام که قراره تا ابد
‫چهره‌ی فرح و کسایی که ‫نجات ندادم، جلوی چشمم باشه؟
‫قهرمان‌بودن چه فایده داره
‫وقتی تا ابد دل‌شکسته بمونی؟
‫قهرمان...
‫قهرمان‌های زیادی اطراف‌مون هستن.
‫ولی چیزی که نباید هیچ‌وقت فراموش بشه
‫قربانی‌های بیچاره‌ای هستن
‫که توی داستان هر قهرمانی وجود دارن.
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]