« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور »
(زندانيان را آزاد کنيد، عفو عمومي)
- ساعت چنده؟ - نزديک چهاره
خواب‌موندي؟
لعنتي.
- قهوه ميخوري؟ - نه، همين خوبه.
- امشب ميبينمت. - باشه.
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
قسمت اول اُکتبر آرام.
دخترمون الان ديگه لندنه.
البته به گمونم، به تو زنگ زد؟
به منم زنگ نزد.
توي تلويزيون که چيزي راجع به سانحه هواپيما نگفته.
به نظرم که رسيدن و کاغذبازي‌هاشون رو انجام ميدن
تا ازدواجشون پابرجا بمونه.
چقدر که حالم رو به هم ميزنه!
اين همه قبر اينجاست، اونوقت اينجا آشغال ريختن.
بگذريم...
شايدم شانس بياره برامون.
بارون بقيه‌اش رو ميشوره.
يه چيزي هست که بهت نگفتم.
حزب وطني و آزادي‌خواه ديگه کسي رو نميکشه.
خودشون گفتن
خدا ميدونه حرفشون جديه يا...
يه حقه‌ست که يکم زمان بخرن و تجديد قوا کنن.
چه بکشن چه نکشن، فايده‌اي به حال تو نداره.
ولي بدجوري ميخوام بدونم.
من هميشه ميتونستم، حالا هم به کارشون ادامه ميدن.
کسي جلوي من رو نميگيره، من بهشون نميگم.
فقط تو ميدوني.
ديگه برميگردم شهر خودمون، تصميم خودم رو گرفتم.
ميخوام بدونم قاتلت کي بوده، بعد بميرم.
واقعا دلم ميخواد يه گوشه بشينم و بگم
" چه عجب، ديگه تموم شد"
يعني چي که ميگي چي؟
نميدونم، تکستو.
ولي اگه جوابي باشه ميرم توي شهر پيداش کنم
و بخاطر همين هم امروز عصر ميرم.
بگذريم.
حالا ديگه ميدوني.
خداحافظ، تکستو.
چخه!
بيتوري.
بيتوري، بيتوري، خبر داري؟
از چي؟
گفتن ديگه قرار نيست کسي رو بکشن.
- آره، آره. - خبر خوبيه، نه؟
- بالأخره ديگه آرامش داريم. - به اونم ميرسيم.
مخصوصا براي اونايي که دوران سختي داشتن خوشحالم.
به پسرم قول دادم براي شام ماهي درست کنم.
خيلي دوست داره.
- ميري بالا؟ - نه، منتظر کسي هستم.
خيلي خب، خداحافظ.
سلام چه خبر پسرم؟
آره، خبر دارم.
آره.
نه، توي تلويزيون نديدم.
چون دوست ندارم ببينم.
آره.
ببينيم چي ميشه.
بايد برم ديگه، تازه اومدم کاپشنم رو حتي در نياوردم.
خيلي‌خب، مراقب خودت باش، خداحافظ.
...هشتصد قرباني، چهل و سه سال خشونت،
چهل و سه سال خشونت طبق بيانيه حزب وطني و آزادي‌خواه پايان يافت.
اين يه واقعه تاريخيه.
وقتشه با چشم اميد به آينده بنگريم.
و با تعهد عمل کنيم...
مادرش صداش رو نميشناسه؟
حزب وطني و آزادي‌خواه تصميم گرفته براي هميشه به فعاليت‌هاي مسلحانه خاتمه بدهد.
حزب وطني و آزادي‌خواه به مدت 52 سال در زندگي مردم اسپانيا بوده.
اونها 864 نفر رو کشتن.
چهل و سه سال پيش اولين قرباني کشته شده و آخرينش سال پيش بود.
ولي بزرگترين حمله آنها در مورد قرباني‌ها 24 سال پيش بود.
بيست و يک نفر کشته و 45 نفر زخمي شدند.
حالا اين 709 زنداني حزب وطني و آزادي‌خواه در زندان به سر ميبرند.
بريم.
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
- نگاه کني پيلي. - کجا؟
اوني که کاپشن مشکي تنشه.
نگو نميدوني کيه.
نه.
يادت نيست؟
- نه. - زن تکستوئه.
هموني که کشتنش؟
- خيلي پير شده. - زمان مثل برق ميگذره، ميدوني...
طفلکي زنه...
چقدر که بدبختي کشيده.
همه‌مون بدبختي ميکشيم.
- بخاطر حزب جنگي باسکوئه، پيلي. - آره.
اوه، تکستو!
اومدم خونه.
خودت ميبيني که يکيشون به زودي رد ميشه.
ديدي گفتم!
هنوزم تو نخ باغ سبزيجاتشه.
سر هر چي بگي شرط ميبندم که يه راست به زنش ميگه.
ولي تا وقتي که پيداش بشه، ميخوام شام درست کنم.
چي داري؟
گوشت و تخم‌مرغ، نميدونم... نه که مثلا اينجا زندگي ميکردم.
بي اعتمادي و شک براي بعد از اين بيانيه هست
چون راجع به منحل کردن حزب صحبت نکردن
و خواستار اين هستن که مستقيما
با اسپانيا و فرانسه صحبت کنن.
رئيس جمهور زاپاتريو کنار کشيدن
و گفتن که دولت بعدي بايستي...
شنيدي؟ دوباره کسي رو نميکشن.
ببينيم تا کي اوضاع اينطوره.
بذار ببينيم چه بهونه‌اي براي آزاد نکردن خوزه ماري ميارن.
هر چند بيانيه به تازگي گفته شده
ولي همه يک سوال داريم، حال چي ميشه؟
رهبر حزب وطني و آزادي‌خواه...
دوست داري؟
ارزون نيست‌ها، غُر نزن ديگه.
زمان اين رسيده که با تعهد و شجاعت عمل کنيم.
بخاطر همين حزب وطني و آزادي‌خواه تصميم به اتمام فعاليت مسلحانه خود داشته.
زنداني ها هم توي زندان بپوسند.
ترسوها‌!
بايد تا ته اين داستان بريد.
صداي کسي که داره بيانيه ميده ميشناسي؟
بدست گرفتن حمله مسلحانه.
احساسات به هم آميخته قربانيان حزب وطني و آزادي‌خواه در مورد...
- نمکش کمه. - فکر کردم جواب بدي.
ميرم... نمک بيارم.
شبتون بخير.
باز امروز مست کردي؟
چهار نفري فقط يه شيشه خورديم، بيا.
امان از اين مست کردنا...
قيافه‌ات داره شبيه قيافه‌ي باباي خدابيامرزت ميشه.
چطوري عزيزم؟ خوبي؟
- گم شو، بوي مشروب ميدي. - خيلي خب.
ماهي هست، اگه سرده، گرمش کن.
قراره دموکراسي صورت بگيره
و با دموکراسي ميشه فهميد چطور اين صحنه که شکل گرفته، درست ميشه.
دولت و پارلمان بعدي بايد اين کار رو انجام بده...
بخورش، زودباش.
مراقب باش، نندازيش ها.
هر شب همين رو ميگي، آخه چطور ميتونم بذارم دخترم زمين بخوره؟
- ازت بعيد نيست. - پرت و پلا نگو.
بذار ببينم.
ميتوني بري، ميخوام لباس‌هاش رو در بيارم.
فردا ميبينمت عزيزم.
راستي...
موقع برگشتنم از پاگوئيتا ديدم چراغ خونه‌شون روشنه.
حتما يکي داشته تميزکاري ميکرده.
شب تميزکاري ميکرده؟
من از اون آدما خوشم نمياد.
باشه، فقط گفتم که چي ديدم.
شايد دارن به شهر برميگردن.
ممکنه.
حالا که حزب وطني و آزادي‌خواه آدم نميکشه، واسه‌مون شاخ ميشن، خودت ميبيني.
شام آماده‌اس، هنوزم با گوشي صحبت ميکني؟ قطعش کن.
يه لحظه واستا مامان!
خاوير، کمک کن ميز رو آماده کنيم.
- آره ولي فکر کنم... - هي خاوير!
خيلي خب من... اون لباس مشکيم رو مي‌پوشم.
بيخيال بابا تازه شروع شده.
- وقت شامه، بيا بشين. - سلام عزيزم.
- خيلي خب بايد برم. - ميام.
ميخوايم شام بخوريم.
ساعت چنده؟ ده؟
- ميشه قطعش کني؟ - مهمه مامان!
بيخيال ديگه، خواهشا يکم برام فضاي خصوصي قائل باشيد.
بايد برم.
خداحافظ، دير نکني.
خداحافظ.
شام چي داريم؟
از اونجايي که دو ميليون پزتائي که با حزب وطني و آزادي‌خواه موافقت کردي نفرستادي...
و از اونجايي که قبلا مهلتت تموم شده
به شما اعلام ميکنيم که از حالا
تمام دارايي تو و خانوادت
اهداف استراتژيِ حزب وطني و آزادي‌‌خواه هستند.
ما تصميم ميگيريم که چطور و چه زماني عليه دشمن براي آزادي کشور با آدمايي مثل تو چيکار کنيم
خوشمزه‌ست.
تنها راه تغيير اين وضعيت اينه که
هر چه زودتر پول درخواستي رو بفرستي.
غذا نميخوري؟
نه، گرسنه‌ام نيست.
خب ميگفتي بهم... کل عصر داشتم غذا درست ميکردم.
- لعنتي! - اينطوري داد نزن.
- ضربه کرنره. - اينا باختن.
نگاه کن، آلدريج قراره بزنه، نگاه کن.
تلويزيون رو خاموش ميکنم.
مامان، همش همين مونده؟
- ماريا. - بله؟
- من ميرم بانک. - الان؟
(بازرسي گمرکي فرانسه)
عصرتون بخير، لطفا صندوق عقب رو باز کنيد.
- اين چيه؟ - کيفه ديگه.
ممنون، ميتونيد بريد.
- عصر بخير - عصر شما هم بخير.
کارت شناسايي لطفا.
بفرما.
کارت شناسايي خسوس ماريا لرتکسوندي بررسي ميشه، شهروند اسپانيايي.
خدمت شما.
ميتونيد بريد.
بيا.
عصرتون بخير آقا.
جناب، کمکي از من برمياد؟
- من با آقاي اوشيا قرار داشتم. - اوشيا!
من خسوس ماري لرتکسوندي هستم.
خيلي خب.
همش اينجاست.
منو توي تاريکي نگه داشتي.
حتي نصف بلاهايي که سرت اومد رو بهم نگفتي.
وقتي من رو کنار تو دفن کنند ميخوام همه‌چي رو بدونم.
ميبيني؟ من شرط رو بردم.
بايد اعتراف کنم، خوب کارش رو بلده.
- لعنتي! - کجا داري ميري؟
قبل رفتن بايد پره دوچرخه رو محکم ميکردم تو چي؟
اين موقع نصف شبي چيکار ميکني؟
نميتونم بخوابم.
چون چراغ‌هاي خونه‌اشون روشن بود.
بخاطر پسرمون زندگيمون اينقدر سخت شده.
- يه وقت اين حرف رو جلوي بقيه نگي. - دارم به تو ميگم ديگه.
با کي بايد صحبت کنم آخه؟
همونقدر که افراطي شدي، مست و خمار هم شدي.
راجع به اين انقلاب لعنتي داد ميزني.
نميدونم براي چي خودم رو اذيت ميکنم.
از اين تيپت خوشم اومد، خوشگل شدي.
نه، خيلي موهام رو کوتاه کرده.
اينقدر اسپري مو زد که داشتم خفه ميشدم، ديگه اونجا نميرم.
- خوسين عاشقش ميشه. - نه بابا.
اگه موهام رو رنگ سبز هم بزنم متوجه نميشه.
ولي اون کفش‌فروشه متوجه ميشه.
اون روز رفتم کفش‌فروشي، خواستم کفش قهوه‌اي بخرم
منو ديد رفتم داخل و گفت
"سلام خانوم ميرِن، خوشگل شدي‌ها."
"روز به روز جذاب‌تر ميشي."
واي خدا!
منم جدي گفتم، نکنه احمقي چيزي هستي؟
- ناسلامتي متأهلي، يادت باشه. - خوب گفتي، خب؟
اونم گفت دوست ندارم فراموش کنم.
خيلي خوبه، عجيب خوبه.
احتمالا شوهرهاي خودمون حرف‌هاي بدتري بزنن، مطمئنم...
فکر نکنم خوسين خوشش بياد. اون عاشق باغچه سبزيجاتشه.
اگه يه راهبه بودم، فرقش رو متوجه نميشدم.
شوهر من که داره بدتر ميشه.
هر چي سنش بيشتر ميشه دوست داره با يکي ديگه رابطه داشته باشه.
چه مزخرف!
- تو چيکار ميکني؟ - صبر ميکنم خوابش ببره.
اگه نخوابه، بيشتر هوس ميکنه.
- حساب کردي؟ - آره.
خيلي‌خب، بريم.
واي خدا! معلومه تکستو...
هي، بذار چندتا کفش نشونت بدم. بيا از اين طرف بريم.
- ولي فروشگاه که تعطيله. - ميدونم، توي ويترينه.
اون کفش‌هاي مشکي که بهت گفتم،
- اونايي که مثل... - کجا ديدشون؟
- آزادي! - اينجا شلوغه.
بيا تا خيابون رو نبستن سوار اتوبوس شيم.
شب بخير.
- دو نفر لطفا. - خدمت شما.
- نگاه کن، ميبيني؟ - بيا بريم اين طرف.
بگيرش! يالا!
اميدورام هر چه زودتر از اينجا بريم.
آتيش گرفته!
سريع باش، يالا!
واي خدا!
چي شده؟
حروم‌زاده!
- چه اتفاقي داره ميفته؟ - ديوونه شدن يا چيزي؟
- نگاه کن دارن چيکار ميکنن. - چي؟
واي خدا!
انداختنش روي زمين.
هي لعنتي! باز کن!
باز کن!
زودباش در پشتي! باز کن اين وامونده رو!
زودباشيد، از پشت!
- زودباشيد! - واستا.
- باز کن اين لامصب رو! - بيا.
لعنتي، لعنتي!
در رو باز کن!
در رو باز کن! ما ميخوايم بريم بيرون، باز کن!
- باز کن! - لعنتي!
در وامونده رو باز کن!
همه برن بيرون!
- زودباشيد، بريد بيرون! - يالا، يالا!
- بيتوري... - فرار کن، فرار کن!
بيتوري، واستا.
- فرار کن، فرار کن! - بيتوري، خودشه.
- کيه؟ - خوسه ماري، پسرم!
بيخيال، چطور ممکنه؟
چيکار داري ميکني؟
فاشيست‌ها! بريد درتون رو بذاريد!
- درود بر کشور آزاد باسکوئه! - درود!
- خوسه ماري! - درود بر حزب وطني و آزادي‌خواه!
درود!
- فاشيست‌ها! - مادرجنده‌ها!
درود بر حزب وطني و آزادي‌خواه.
- حروم‌زاده! - خوسه ماري!
حروم‌زاده!
فاشيست!
- حروم‌زاده! - فاشيست!
- کجاست؟ کجاست؟ - بيا بريم.
- بيا از اينجا بريم! - کجاست؟
- حروم‌زاده‌ها! - فرار کن!
سلام مامان.
کجا بودي؟
- همين دور و بر. - ميدونم.
چي رو؟
ميدونم کجا بودي.
سمت دونوستي بودي، با اون دو نفر اتوبوس رو آتيش زدين.
من ديدمت، ما ديديمت.
- نه که برات مهمه! - برام مهم نيست؟
برامون دردسر درست نکن، ميشنوي؟
- ميشنوي؟ - کدوم دردسر؟ دست از سرم بردار.
دارم يه کاري براي کشور باسکو انجام ميدم.
واستا! کل شهر صدات رو ميشنوه.
بايد بشنون!
تو از پليس‌ها يا چيزي بدتري؟
ميخواي خونه بمونم؟
کي ميخواد براي کشور بجنگه؟ تو؟ ها؟ بابا؟
کدوم خري ميجنگه؟ لعنتي!
لعنتي! ديگه حالم به هم ميخوره!
- چيه؟ - هيچي ندارم.
- دهنت تکستو، کارت پرنده رو نداري؟ - هيچي، چهارتا دارم.
- سه‌تا. - سه‌تا.
- بابا. - سالا گورکا، چي شده؟
بسه ديگه بزرگ شدي، آبجي کوچيکت هم‌قد تو شده.
- نوشيدني ميخوري؟ - نه ممنون تکستو.
- مامان به کمکت نياز داره. - الان؟ زوده که.
قضيه راجب خوسه ماريه، حرفشون شده.
برو.
به هر حال با اين کارت‌ها نمي‌برديم.
- با مادرت چيکار کردي؟ - ولم کن.
- توي چه هچلي انداختي خودت رو؟ - هيچي، بايد برم.
- اول جوابم رو بده. - از سر راهم برو کنار ديگه!
- جوابم رو بده! - گمشو بابا!
- حالت خوبه؟ - ولم کن.
خوسه ماري!
- سلام خوسه ماري! - سلام.
- خيلي خب، موفق باشي. - خداحافظ.
- بچه‌ها. - خداحافظ.
خسونه.
نميشه ببوسمت؟
ظاهرا خواهرت با دوست‌پسرش کنار در آرانوئه.
- براي فضولي اومدي؟ - پسره اهل اينجاها نيست.
ديگه سنش به اندازه‌اي هست که بدونه با کي بچرخه.
به من ربطي نداره.
تو مياي؟
نه بايد برم خونه.
بيا بريم به بار.
- سلام آرانتکسا! - سلام.
سلام خوسه ماري! - نرئا.
سلام خوسه ماري.
- سلام. - سلام.
به هر بهائي که شده...
پتکسي، يه نوشيدني مياري؟
- خوسه ماري. - سلام.
حکومت‌هاي بزرگتر سقوط کردن.
ناپلئون رو نگاه کن، اگه يه سرباز بکشي، فردا بايد يکي ديگه رو بکشي.
بعد چيزي نميگذره که يه ارتش رو به فنا ميدي، ميدونم که درست ميگم.
نظر خودتون چيه؟
من از سياست‌مدارها خوشم نمياد، من ميجنگم که کشور باسکو رو نجات بدم
و براي تمام کسايي که در جنگ براي اين مردم کشته شدن.
بقيه‌اش برام مهم نيست.
جوکين گفت، از نقطه الف ميريم به ب.
وقتي به ب رسيديم، تنهام بذاريد.
اونجا به کوه ميرسم، با درخت‌هاي سيب، مرغ‌دوني،
و بقيه‌تون هم به درک.
مگه نميبينيد که شما مکمل کارها هستيد؟ واي خدا!
باورنکردنيه، خوسه ماري.
دوست دارم با خانوادت آشنا بشم.
- فعلا نه. - چرا نه؟
باور کن.
من اول خانواده تو رو ميبينم بعد تو هم خانواده من رو ميبيني.
چرا حتما بايد به ترتيب باشه؟
چي شده؟ فکر ميکني از من خوششون نمياد؟
من هر روز ريشام رو ميزنم و دوش ميگيرم.
خيلي احمقي.
- يه خورده ديگه هم بمون ديگه. - نميتونم.
- اينقدرم دير نيست. - بايد برم، خيلي دير شده.
خيلي خوشگلي
ولي هنوزم نميفهمم چرا نميخواي من رو معرفي کني.
وقتي بري اتاق داداشم و ديوار اتاقش رو ببيني
خودت ميفهمي.
بايد برم، فردا بهت زنگ ميزنم.
خواهشا زنگ بزن.
شبتون بخير.
مامان، حالت خوبه؟
- بابا. - آرانتکسا، بيا.
چي شده؟
مامان خوسه ماري رو توي تظاهرات ديده که اتوبوس رو آتيش زده، بعد بحثشون شد.
بخاطر همين ناراحتن.
خوسه ماري بابا رو هل داد.
لعنتي.
دقيقا.
گورکا...
بهم قول بده خودت رو توي دردسر نندازي، قول بده!
ميخواي چيکار کني؟
کاري که تو هم بايد بکني، بايد بريم.
الان ميام.
- صبح بخير کلسته. - صبح بخير خانوم ميرن.
صبح يکشنبه لازم نبود زود بيدار شيد.
اشکالي نداره.
- شاهدخت بيدار شده؟ - به نظرم.
صبح بخير شاهدخت آرانتسکا.
حالا که اومدم...
بيا بريم يه دوش بگيريم.
- مراقب باش. - باشه، آروم باش.
- بذار ببينم... - بيا.
- مراقب باش، نندازيش. - نه، نميندازمش.
- خيلي خب...
- خوب ميتوني بگيريش؟ - آره.
- نندازيش. - نمي‌ندازمش.
- گرفتيش ديگه، نه؟ - آره.
يک، دو، سه.
اينم از اين.
خيلي خب، وقتي کارت تموم شد حمومت ميکنم.
حالا چي؟
"ميخوام با کلسته برم حموم"
چرا؟
تو پوست‌کلفتي.
من پوست‌کلفتم؟
باشه، حموم با ايشون خوش بگذره.
- قهوه بدون کافئين دارين؟ - آره.
يه ليوان با شير لطفا.
يک يورو و ده سنت.
يالا، از قبل شروع شده.
ميدونم که تو ورزشکاري.
اشکالي نداره دعا نکني، ولي نبايد تنها باشي.
و بخاطر تو مراسم عشاي رباني رو از دست نميدم.
عيسي مسيح، پروردگار ما، تو به حواريون گفتي
من سلامتي را برايتان به جاي خواهم گذاشت، سلامتي خود را به شما خواهم داد
از گناهان ما چشم‌پوشي کن، و به افراد باايمان کليسا نظر کن
و طبق گفته خودت
به ما سلامتي و همبستگي عطا فرما
اِي تويي که تا ابد زنده و حاکم هستي.
آمين.
هيچوقت اون چيزايي که ميخواستم به من ندادي.
گذاشتي اون زنيکه ديوونه برگرده به شهر...
اينطوري منو مورد رحمت قرار ميدي؟
پسرم رو که برنميگردوني...
اون کوچيکه هم ازمون سر نميزنه يا زنگ نميزنه...
يه کاري کن اون زنه از شهر بره.
همش همين رو ميخوام.
به ياد بدن مسيح (اشاره به مراسم شام آخر مسيح که گفت اين بدن من است که براي شما فدا ميشود)
به ياد بدن مسيح.
- به ياد بدن مسيح. - آمين.
چيکار ميکردم خب؟ خودش اومد.
بايد يکم صبر کني، خب؟
توي پنج دقيقه چيزيت نميشه.
پدر، ميشه بيام داخل؟
بله ميرن، چي شده؟
حتما شنيدين که برگشته.
- بله خبر دارم. - و نظرتون چيه؟
چون شديدا نگرانم.
به نظرم اومدن که دردسر درست کنن، اينطور فکر نميکنيد؟
همين رو کم داشتيم.
همه جوره دارن ميان سراغمون.
ازت ميخوام باهاش صحبت کني
ببيني چه کارايي براي هر روزش داره.
باشه، باشه... نگران نباش ميرن.
خودم حلش ميکنم.
بهم اعتماد کن.
اگه پدر سراپيو، مثل ايگناکيوي مقدس توجه ميکرد، کارمون تموم بود.
باز چيه؟
قورتش ندادي؟ قورتش بده!
حق نداري تُف کني!
چه عذابيه اين! اِي خدا!
مامان.
- از کجا گل‌ها رو گرفتي؟ - از مغازه.
مگه از کجا قرار بوده بگيرم؟ از آسمون؟
ميخواي يا نه؟
متاسفم.
واستا خوش شه.
فرقي نداره، توي آپارتمان خشکش ميکنم.
کدوم آپارتمان؟
سمت جاده گوئيزتا با چندتا از دوستام يه آپارتمان گرفتم.
خوسه ماري.
مراقب خودت باش.
خوسه ماري، وقت دوش گرفتنه.
سلام بيتوري، پارسال دوست امسال آشنا، خوش موقع اومدم؟
آره داشتم ناهار درست ميکردم.
چند روزي هست که ميخوام بيام، حالت چطوره؟
اين روزا اينجا زندگي ميکني؟
آره، ناسلامتي خونمه، چي ميخواي؟
ميخوام يکم صحبت کنيم.
بيا داخل.
ميتوني اينجا بشيني.
چي تو فکرته؟
نميدونم متوجه شدي يا نه، ولي حضورت مردم رو نگران کرده.
نگران، کلمه درستي نيست.
ترسيدن؟
اشتباه گفتم، ببخشيد.
بذار اينطور بگم که مردم هر روز اومدنت رو ميبينن
و احساس نگراني و شک دارن.
از کجا ميدوني؟ توي کليسا بهت ميگن؟
توي اين شهر خبرها همه‌جا ميپيچه
از موقعي که اومدي شايعات زياد شده.
شما روي سر ما جا داري...
ولي اوضاع پيچيده‌تر از اين حرفاست.
حق تو نسبت به برگشتن به شهر
مثل حقوق بقيه اين مردمه.
چه حقوقي؟
اين مردم حقشونه دوباره زندگيشون رو شروع کنن
و فرصتي براي آرامش داشته باشن.
متوجهم.
جنگ‌هاي سياسي به شدت به شهر ما آسيب زده.
مردم کشته شدن، من جمله شوهر خدابيامرزت.
و دوتا پليس منطقه کارخانه.
اگه دنبال دليل اون حوادث أسفناک نباشيم
ميتونيم دردهاي مردم رو به فراموشي بسپاريم.
مردم سرکوب، ظلم، و شکنجه شدن.
نُه‌تا از پسرهاي اين شهر به مدتي طولاني توي زندان هستن.
منظورت چيه؟
اين آرامش بخاطر من به خطر افتاده؟
معلومه که نه، ميدونم تو هم زجر کشيدي، بيتوري.
آخرين چيزي که ميخوام زير سوال بردن احساسات تو و مقصر دونستن توئه.
من هميشه تو و بچه‌هات رو که دعا ميکردين به ياد داشتم.
ولي از طرفي هم خدا مراقب ارواح مردگانه.
من هم مراقب زنده‌ها هستم.
ميفهمي که نميتونم برم خونه کسايي که دل‌شکسته هستن
چون ميگن" نه متأسفم، پسر شما جزو حزب وطني و آزادي‌خواه بوده، گمشو".
اگه جاي من باشي ميري؟
من باشم رک و راست حرفم رو ميزنم.
از من چي ميخواي؟
که از اينجا بري.
- از خونه‌ام دور بشم؟ - براي يه مدتي،
تا آب‌ها از آسياب بيفته و آرامش صورت بگيره.
خداوند بخشنده‌ست.
به ازاي دردي که در اينجا کشيدي، خداوند در بهشت بهت پاداش ميده.
بيتوري، نذار اين خشم بر روحت چيره بشه.
حالا تو گوش کن.
هر کسي که دوست نداره من اينجا باشم ميتونه مثل تکستو يه گلوله تو سرم خالي کنه.
چون هر چقدر که دلم بخواد ميام.
من چيزي براي از دست دادن ندارم.
من زندگيم رو چند سال پيش از دست دادم.
و ديگه حرفش رو نزن...
چون وقت ناهاره.
به اوني که تو رو فرستاده ديدن من بگو
تا وقتي که همه‌چيز راجع به قتل همسرم ندونم نميرم.
- ساعت چنده؟ - نزديک چهاره.
خواب‌موندي؟
لعنتي.
قهوه ميخواي؟
نه، همين خوبه.
- امشب ميبينمت. - باشه.
اوه، تکستو!
من اينجام، چيزي نيست، تکستو!
کمک کنيد! کمک کنيد!
اوه، تکستو!
کمک کنيد!
کمک!
آنچه در قسمت بعد خواهيد ديد...
اونا پدرم رو کشتن! حزب وطني و آزادي‌خواه کشتتش.
تنهام نذار، خواهش ميکنم! تنهام نذار!
منو بکن!
ما همگي بخشي از اين داستانيم، مامان.
تو و مامان توي يه چاله گير افتادين، و اين غم داره شما رو از بين ميبره.
اونا دنبالمون هستن، دوباره وارد زندگيمون شدن.
چرا اون زنه به شهر برگشته؟
به زندگيت برس، و بذار ما به زندگيمون برسيم.
- بهتره که فراموش کنيم. - آره ولي،
اگه در عذاب باشي، چطور ميتوني فراموش کني؟
من چند روزه نخوابيدم.
ميخوام يکي من رو با حزب وطني و آزادي‌خواه در ارتباط قرار بده.
- خوسه ماري جزو حزب وطني و آزادي‌خواه نيست. - يعني چي!
اون زنيکه ديوونه ميخواد بدونه...
که تو کشتيش؟
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]