« « سینمافریک با افتخار تقدیم می کند » » [ CinemaFreak.Net ]
‫کسی نیست؟
‫جو اینجا خیلی ترسناکه‌ها.
‫عه!
‫من رو به خاطر چنین جایی ‫این همه راه از اون سر شهر کشوندی اینجا؟
‫سلام ایو.
‫می‌خوام تماسم رو بگیرم!
‫[وست اند.]
‫خب...
‫تئاترشون کی شروع می‌شه؟
‫اینجا مال خودمه.
‫واقعا؟
‫بچه که بودم، بابام ‫می‌آوردم اینجا...
‫که نمایش‌های ‫پانتومیمشون رو ببینیم.
‫خیلی خوشم می‌اومد. ‫این شد که برام خریدش.
‫معلومه که خرید.
‫خب، دیگه بریم سر بحث کاریمون؟
‫باشه.
‫خب، اسمش چیه؟
‫آها، اسمش لارس مایره.
‫حتما خیلی کله‌گنده است، ‫پیدا کردنش خیلی دشوار بود.
‫راستی، ظاهرا فرناندا خیلی نازنینه.
‫ای بابا، خیلی احمقه.
‫ببین، تو درست به بازیش نگرفتی.
‫من می‌تونستم لارس رو ‫از طریقش پیدا کنم.
‫من که نگفتم دنبال مرده بودم.
‫ولی از همین مسئله سر در نمیارم.
‫واسه چی باید واسه پیدا کردنش،
‫آویزون همسر سابقش بشی؟
‫حتما خودت نمی‌دونستی کیه دیگه.
‫نمی‌دونی طرف کیه؟
‫وای خدا، مغزت...
‫عین همستریه ‫که داره رو چرخش می‌دوه.
‫حتما خیلی خسته می‌شی.
‫حالا که بحث یاران سابق شد،
‫شنیدم سرت خیلی شلوغ بوده.
‫دادی دستگیرش کنن؟ عجب! ‫تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫بس کن!
‫قبوله.
‫دنبال لارس می‌گردم.
‫باهات مسابقه می‌دم.
‫ببینیم کدوممون ‫زودتر پیداش می‌کنیم.
‫[مارگیت.]
‫[هتل «نیلند راک».]
‫من هم بیام تو؟
‫آره.
‫بیا تو.
‫خب، قراره اینجا ساکن بشی.
‫انتظار دارم بیست و چهار ساعته ‫گوش به زنگ باشی.
‫هر وقت تماس گرفتم، ‫سه سوته میای. فهمیدی؟
‫آها. صرفا محض اطلاعات می‌گم...
‫که ما رفیق نیستیم، ‫اصلا خیال نکن رفیقیم.
‫- خیلی‌خب. ‫- خوبه، بشین.
‫خب، از خودت برام بگو.
‫از چی بگم؟
‫چه مهارت‌هایی داری؟
‫به جنازه‌ها می‌رسم.
‫- به جنازه‌ها می‌رسی؟ ‫- آره.
‫چه عالی.
‫بذار سوالم رو ساده‌تر مطرح کنم. ‫تا حالا کسی رو کشتی؟
‫یه بار یکی رو کشتم.
‫عه؟ عجب کاربلدی هستی.
‫این گوشی جدیدته، ‫این هم دسته‌کلیدته.
‫مستقر شو و یه ساعت دیگه ‫بیا ته کوتاه‌اسکله که ببینمت.
‫آفتاب از کدوم طرف دراومده؟
‫- راستی، مستم‌ها. ‫- بوش میاد بابا.
‫- اگه گفتی چی شده؟ ‫- چی شده؟
‫هلن نمی‌دونه لارس چه شکلیه.
‫ولی ما می‌دونیم.
‫چی؟
‫این خانمه تو رسانه‌های اجتماعی...
‫هفت هزار و چهارصد و سی و دو ‫پست مختلف گذاشته،
‫من هم تک‌تکشون رو بررسی کردم.
‫تنها عکس دوتاییشون ‫تو کل اینترنت همینه.
‫- کارت درسته‌ها. ‫- خودم می‌دونم.
‫می‌شه تشخیص چهره پیاده‌سازی کنیم؟
‫آره، ولی خواهشا یه کم احساس داشته باش ‫و بذار قبلش یه چیزی بخورم.
‫- خیلی‌خب. ‫- باشه!
‫سورپرایز!
‫کارم یه دقیقه بیشتر طول نمی‌کشه، ممنون.
‫خوشحالم که می‌بینمت ویلانل.
‫با توجه به شرایط موجود، ‫ظاهرا سالم و سرحالی.
‫خب، قشنگ خودت رو...
‫خالی کردی؟
‫آره. می‌شه بریم؟
‫باید چیکار کنم؟
‫می‌تونم سعی کنم بترسونمت، ‫ولی به درد نمی‌خوره.
‫می‌تونم ازت تعریف کنم، ‫ولی خودت می‌دونی چقدر کاردرستی دیگه.
‫یا می‌تونم پول بیشتری بهت بدم، ‫ولی پول که برات مهم نیست.
‫اینه که صرفا راستش رو بهت می‌گم.
‫کسی نمی‌تونه «گروه دوازده» رو ترک کنه.
‫- نه تو می‌تونی، نه خودم می‌تونم... ‫- اشتباه می‌کنی.
‫بیشتر پول می‌خوام، ‫خیلی هم بیشتر می‌خوام.
‫می‌شه بریم؟
‫آره.
‫مثل همیشه زمان‌بندیت حرف نداره.
‫این یکی مورد حساسیه.
‫باشه.
‫لطفا بریم فرودگاه «هیترو» لوئیس.
‫[هاوانا.]
‫[خانه امن.]
‫کجاست؟
‫هر کاری از دستشون برمی‌اومد ‫کردن که بینیش از دست نره.
‫انگار داشتن گوشت چرخ‌کرده رو بخیه می‌زدن.
‫نگفته کار کی بوده؟
‫هیچی نگفته.
‫صرفا گفت «زنیکه بی‌شخصیت»ـی بوده.
‫«زنیکه بی‌شخصیت»؟
‫لابد فرو کردن انگشت‌های ‫پای ملت تو بینیشون...
‫کار بی‌شخصیتانه‌ایه دیگه.
‫سلام.
‫حداقل وقت‌شناسی.
‫نه، نه، نه، می‌خوام بری بندازیش تو آب.
‫منظورتون چیه؟
‫خانمه رو بنداز تو دریا دیگه.
‫واسه چی؟ اون که کاری نکرده.
‫واسه چی نداریم، ‫صرفا باید عمل کنی.
‫نه.
‫چرا!
‫داری وقتم رو تلف می‌کنی؟
‫می‌خوای این کاره بشی؟
‫یا می‌خوای بدبخت و بیچاره باشی؟
‫نکنه احمقی؟
‫ای خدا، جوابم رو بده دیگه!
‫برو خونه.
‫اینجا رو، خودشه؟
‫وایستا ببینم، خودشه دیگه، نه؟ ‫سنش بیشتر شده، ولی...
‫آره، باید خودش باشه.
‫«آنی پیکی بوس بوس» ‫عکسه رو هفده دلار می‌فروشه.
‫«یوجینی آلارد، از انقلابیون. ‫برلین، سال 1979.»
‫یوجینی آلارد. ‫«عکاسی که بخش اعظمی...»
‫از شهرتش را مدیون ‫عکس‌هایش از جنگ سرد است.»
‫می‌شه شماره‌اش رو گیر بیاری؟
‫آره.
‫الو؟
‫عه، سلام، انگلیسی بلدین؟
‫متأسفانه بلدم.
‫چه عالی. عکسی که از این ‫آقای «انقلابی» واسه فروش گذاشتین رو دیدم،
‫عکس خیلی قشنگیه.
‫احیانا سوژه عکس رو نمی‌شناسین؟
‫نچ.
‫خیلی‌خب. اِم، باز هم از ایشون عکس دارین؟
‫احتمالا داشته باشم. نمی‌دونم.
‫عه، به نظرتون می‌تونین یه نگاهی بندازین؟
‫خیال کردین من وقتم رو از سر راه آوردم؟
‫یا قیمتتون رو اعلام کنین ‫یا خودتون بیاین.
‫خوشحالم که می‌بینم به هوش اومدی.
‫شرمنده که بهت دستبند زدیم.
‫خیلی خوشحال می‌شم یه سیگار بکشم.
‫این‌طور که پیداست، ‫سرویس امنیت فدرال روسیه...
‫خبر داره جناب‌عالی ‫عضو «گروه دوازده»ـی.
‫اینه که باید اسم رابط‌هات رو بهم بگی.
‫نظرت چیه که یه سیگار بکشم؟
‫یه لطفی بکن دیگه.
‫آفرین دختر.
‫آها، خوب بلدی سیگار باز کنی‌ها.
‫گاهی اوقات سیگار استعاره محسوب نمی‌شه.
‫حاضرم بمیرم ولی جلوی زن جماعت حقیر نشم!
‫خب، واقعا کار احمقانه‌ای کردی.
‫یه مسئله‌ای رو اعصابم رفته.
‫آندرئاس اون همه زحمت کشید...
‫که من رو شهردار کنه.
‫ولی تو کل زحماتش رو نقش بر آب کردی ‫و من رو برگردوندی اینجا...
‫که اون احمق بدبخت کوچولو رو آموزش بدم.
‫مهارتت رو به افته کنستانتین؟
‫صرفا واقع‌گرام.
‫هیچ خصوصیت جالبی نداره.
‫من هم که قطعا خصوصیت ویژه‌ای ندارم.
‫اینه که الان به فکر افتادم...
‫دستمزدت در حدی نیست ‫که بخوای به فکر بیفتی.
‫کارت رو بکن دیگه.
‫می‌دونی چیه؟
‫من خیلی با زندگی جدیدم حال می‌کنم.
‫پس نظرت چیه...
‫که من رو با هواپیما برگردونی روسیه،
‫من هم به کسی چیزی نمی‌گم.
‫یا می‌تونم با آندرئاس ‫تماس بگیرم...
‫و ببینم از کار و بارت خبر داره یا نه.
‫وای...
‫چیه؟
‫من از جریان پل خبر دارم.
‫کدوم پل رو می‌گی؟
‫عه، حتما پل رو یادته دیگه؟
‫موهاش خاکستری بود و عینکی بود.
‫خودت براش پاپوش دوختی ‫که شش میلیون یورو...
‫از «گروه دوازده» دزدیده بوده؟
‫آره، تا «گروه دوازده» ‫خبردار نشدن...
‫چه سوسک کوچولوی دزدی هستی، ‫کارت رو انجام بده.
‫اگه سیگار می‌خواستی، ‫می‌تونستی مثل آدم بگی دیگه.
‫عه، تویی.
‫از این به بعد یادت باشه ‫که من از غافلگیر شدن متنفرم.
‫دیگه کار از گذشته ‫و دنبال اون کاره نیستی، یا...؟
‫آچار برداشتی؟
‫وای، اذیت نکن دیگه! ‫تو که مبتکرانه‌تر عمل می‌کردی.
‫همیشه مبتکرانه‌تر عمل می‌کردی.
‫حتی تو دوران بچگیت هم ‫ابتکار به خرج می‌دادی.
‫زیاد به فکرش می‌افتم ‫که آشناییمون رو یادته یا نه؟
‫مسلما تو روسیه هم تو زندان ‫همدیگه رو دیده بودیم،
‫ولی آشناییمون به قبلش برمی‌گشت. ‫وقتی نه ساله بودی،
‫تو پرورشگاهتون باهات آشنا شده بودم.
‫اصلا نمی‌دونستم یادت مونده یا نه. ‫در جا باهات حال کرده بودم.
‫بیاین ببینم! بیاین ببینم! ‫چکش‌زنی داریم!
‫کی از همه محکم‌تر می‌کوبه؟
‫رفیق! آره، با خودتم! ‫آره، با خودتم دیگه رفیق.
‫ای بابا، اذیت نکن دیگه!
‫سلام، می‌خواین امتحان کنین؟
‫ایول!
‫بکوبین ببینم، ببینیم چقدر عضله دارین.
‫یوهو!
‫وای. یا خدا...
‫چی شد؟ ‫چطوری این‌قدر محکم کوبیدین؟
‫راستی، دارن هستم!
‫وای.
‫اِم...
‫ثابت کن.
‫کارت خوش‌آیند نبود.
‫گفتم ثابت کن.
‫باید یه داروی ضد درد بخورم. ‫تو داشبوردم هست.
‫وای، چه دختر خوبی هستی ویلانل.
‫چی به سرت اومده؟
‫خیال می‌کردم از این کارها ‫لذت می‌بری، حداقل...
‫تعریف کن.
‫یه دستبند کوچولوی ارزون دستت بود...
‫که آویزش طرح کفش باله بود.
‫به خاطر کاری که باهاش کرده بودی، ‫به خاطرم مونده.
‫یه دختر دیگه تو پرورشگاهتون بود...
‫که به طریقی ناراحتت کرده بود،
‫حالا یا پودینگت رو قاپیده بود، ‫یا کار دیگه‌ای کرده بود.
‫خلاصه نیمه‌شب که خواب بود،
‫دستبندت رو درآوردی ‫و محکم دور انگشت اشاره‌اش بستیش...
‫که وقتی چند ساعت بعدش ‫از خواب بیدار شد،
‫انگشتش رو به سیاهی می‌رفت.
‫کارکنان پرورشگاه سعی کردن ببرنش،
‫ولی اون‌قدر محکم بسته بودیش...
‫که صرفا داشتن گوشتش رو می‌بریدن.
‫در نهایت انگشتش رو از دست داد.
‫یادت میاد؟
‫وقتی بهت گفتن ‫انگشتش رو از دست داده،
‫پرسیده بودی می‌شه ببینیش یا نه.
‫نه سالگی این شکلی بودم؟
‫هوم، از بدو تولد بااستعداد بودی.
‫از بدو تولد خبیث بودم.
‫راستش، بشر عین سینی مزه می‌مونه.
‫بهترین انسان‌ها هر خصوصیتی رو ‫تا حدی تو خودشون جای دادن.
‫تو هم اگه خیال کردی ‫استعدادت در قتل...
‫حاکی از کمبود انسانیتته،
‫اشتباه می‌کنی.
‫کشتار عملی بنیانیه. ‫هدف طبیعت همین بوده.
‫اون‌وقت ما کی باشیم ‫که طبیعت رو زیر سوال ببریم؟
‫واسه چی وقتی می‌تونی ‫تو کاری که مهارت داری بدرخشی،
‫وقتت رو تلف می‌کنی ‫که صرفا آدم خوبی باشی؟
‫نظر من که از این قراره.
‫ولی من چه بدونم، ‫احتمالا مغزم ضربه دیده باشه.
‫خیلی هم گرسنه‌ام.
‫دلت می‌خواد قبل از این که ‫مغزم رو بپاشونی... یه ساندویچ بخوریم؟
‫- بفرما. ‫- نه، خودت بفرما،
‫ترجیح می‌دم جلوی چشمم باشی.
‫آخیش، بعد از ظهرت به خیر بنیتا.
‫مواظب باش، ‫رفتار مناسب تو خونه رو بلد نیست.
‫- همسایه‌ها فضولی نکردن؟ ‫- به هیچ وجه.
‫- باید تمیزش کنم. ‫- فکر خوبیه.
‫بیا. بشین. غذا درست کردم.
‫طرف کیه؟
‫بنیتاست. ظاهرا کلا خدمتکار این خونه است.
‫[پاریس.]
‫[پاس ورایمنت اوردینر.]
‫بله؟
‫شما «آنی پیکسی بوس بوس» هستین؟
‫آها، بذار خودم حدس بزنم، ‫همون خانم لندنیه هستی.
‫خیلی از آشناییتون خوش‌وقتم.
‫اگه از آشنایی با من ‫خوش‌وقت می‌شی،
‫حتما زندگی غم‌انگیزی داشتی.
‫این‌جوری هم می‌شه گفت.
‫اِم، همون‌طور که گفته بودم، ‫دنبال عکس...
‫اون «انقلابی»ـه هستم.
‫احیانا می‌دونین عکسش کجا ثبت شده بوده یا...
‫عکساش مادرم بوده ‫که در قید حیات نیست.
‫عه، مادرتون یوجینی آلارد بوده؟ ‫خیلی بااستعداد بود.
‫خوکی بیش نبود.
‫آها. که این‌طور.
‫گفته بودین ممکنه باز هم ‫از طرف عکس گرفته بوده باشه...
‫هر کدوم رو خواستین بردارین، اوناهاش.
‫غذا خوردن در سکوت...
‫حال آدم رو جا نمیاره؟
‫اکثر افراد عین گونی هوا می‌مونن،
‫وقتی حرفی ندارن هم ‫هوا بیرون می‌دن.
‫انگار دارن از دهنشون می‌گوزن.
‫آره، دقیقا همین‌طوره.
‫- آفرین دختر. ‫- هوم.
‫از دخترهای شکمو خوشم میاد.
‫خیلی خوشمزه است.
‫با این که تحت فشار بودم،
‫کاملا جدی گفته بودم.
‫چی رو؟
‫همین که همکاریمون خیلی خفن می‌شه.
‫خب...
‫نمی‌خوای بهم بگی ‫از طرف کی اومدی؟
‫نباید یه رشوه‌ای بهم بدی؟
‫هر چی بخوای بهت می‌دم.
‫ولی به نظرم چون باهام حال می‌کنی، ‫خودت بهم می‌گی.
‫چه خودبینانه.
‫از طرف هلن اومدم.
‫از طرف هلن؟
‫حمله به اعضای «گروه دوازده» زیر سر خودشه؟
‫آخه چند وقته که دارم حمله ‫به اعضای «گروه دوازده» رو دنبال می‌کنم...
‫و اگه این حملات زیر سر خودش نباشه،
‫باید ازم ممنون می‌شد ‫که دارم سعی می‌کنم...
‫از دست یه قاتل شکنجه‌گر...
‫نجاتش بدم.
‫شکنجه‌گر؟
‫آره. یکیشون زنده مونده.
‫مردک وزغ زشت رو آوردم همین واحد کناری.
‫بهتره ببینیش، ‫شاید الهامی شد.
‫چی به سرش اومده؟
‫اسم دارم‌ها. اسمم رستمه.
‫انگشت‌های پاش رو قطع کرده ‫و تو دماغش فرو کرده بود.
‫عجب.
‫ایول!
‫اجازه هست؟
‫کار کی بوده؟
‫هنوز معلوم نیست، ولی زن بوده.
‫حیوان وحشی بوده!
‫عین تو نبود، ‫تو عین اسب تروبرد می‌مونی...
‫خفه شو بابا.
‫آدم بداندیشیه.
‫می‌خوای چه اطلاعاتی ازش بکشی؟
‫ببینم کی بوده، دلیلش چی بوده، ‫چیکاره بوده، هر چی شد دیگه.
‫ببینم با چه افرادی در ارتباطه، ‫هلن واسه چی می‌خواد بکشدش...
‫و بعدش چی می‌شه.
‫اگه نشد،
‫هر اطلاعاتی تونستی ازش بکش دیگه.
‫خیلی‌خب.
‫می‌تونی بری.
‫خوبه.
‫[هلن: پاریسی؟ خبر مهمی دارم. بیا اینجا.]
‫[هلن: کلوئی اومده خونه مامان‌بزرگ.]
‫می‌شه این‌ها رو بخرم؟
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫چندتا انگشتت رو تو بینیت جا داده بود؟
‫- برو رد کارت... ‫- خیلی خارق‌العاده است.
‫اسمش چی بود؟
‫خب، الان به فکر افتادم ‫که دیگه چه چیزهایی بزرگی رو...
‫می‌شه تو جاهای کوچک جا داد.
‫سیم پنیربُره.
‫مطمئنی نفهمیدی اسمش چیه؟
‫سوراخ چپ؟ یا سوراخ راست؟
‫اگه می‌خوای چنین کاری بکنی، ‫بزن من رو بکش دیگه.
‫باشه...
‫چه شکلی بود؟
‫قدبلند بود! خیلی درشت‌هیکل بود!
‫دیگه چی؟
‫خیلی خبیث بود!
‫تو «گروه دوازده» کی‌ها رو می‌شناسی؟
‫خواهش می‌کنم، خودم بهت می‌گم، فقط بس کن.
‫زود باش.
‫اسمش رو بلد نیستم، ‫فقط جاش رو بلدم.
‫جاش رو بلدی؟ جاش کجاست؟
‫«ال هومبره ده دوس کاراس»ـه.
‫چیه؟
‫اِم، همین الان جیبم رو زدن.
‫چی؟
‫اِم... دسته‌کلید و پولم رو دزدیدن.
‫گمون کنم باید برم بیمارستان.
‫کجایی؟
‫ایول! حالا شد یه چیزی.
‫من رو دست‌کم نگیر.
‫اگه می‌دونستیم دنبال چی هستیم، ‫خیلی بهتر می‌شد.
‫[«ال هومبره ده دوس کاراس».]
‫چه بدونم. نمی‌دونم ‫منظورم رو بفهمی یا نه،
‫ولی امیدوارم وقتی دیدمش، بفهمم.
‫بیا جرئت یا حقیقت بازی کنیم.
‫جرئت یا حقیقت؟
‫حقیقت!
‫واقعا به دین مسیحیت گرویدی؟
‫از کجا از همه‌چی خبر داری؟
‫خداوند پاک و منزه است.
‫جرئت یا حقیقت؟
‫حقیقت.
‫راست می‌گن که بابات ‫جاسوس همجنسگرای جذابی بوده؟
‫درسته، بابا جونم به آلت مردانه ‫علاقه وافری داشت.
‫علاقه وافری داشت...
‫جرئت یا حقیقت؟
‫حقیقت.
‫چرا به ایو علاقه داری؟
‫خب، اخیرا با تراپیستی آشنا شدم...
‫که می‌گفت صرفا از قدرتی ‫که نسبت بهش دارم لذت می‌برم.
‫واقعا همین‌طوره؟
‫نمی‌شه گفت همین‌طور نیست.
‫خب، آخه تراپیست جماعت چه می‌فهمه؟
‫آدم صرفا بهشون پول می‌ده ‫که سوالات خودش رو تکرار کنن.
‫من هم همین رو گفته بودم!
‫جرئت یا حقیقت؟
‫جرئت!
‫بفرمایین؟
‫مگه تو نمرده بودی؟
‫بیفتم دنبالش؟
‫آره بابا.
‫خب، چه خبری به دستت رسیده؟
‫عجله داری؟ ‫تازه می‌خواستم برم حموم.
‫یه مشروبی واسه خودت بریز.
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
‫می‌خوای بازی کنیم؟ ‫من هم بازی می‌کنم.
‫بیا.
‫چرا چنین کاری می‌کنی؟
‫کدوم کار رو می‌گی؟
‫شغلت رو می‌گم.
‫از زنان ضعیف خوشم نمیاد.
‫نمی‌خوام خودم ضعیف باشم.
‫نمی‌خوام بقیه هم ضعیف باشن.
‫یعنی واسه همین بچه‌های آسیب‌پذیری ‫چون پام رو جمع می‌کنی...
‫و باهاشون ارتشی متشکل از...
‫ربات‌های خانم می‌سازی؟
‫متشکل از ربات‌های خانم؟
‫بنگ، بنگ، بنگ...
‫من از زندگی ناچیز ‫و حقیرانه‌شون...
‫جداشون می‌کنم ‫و بهشون قدرت می‌بخشم.
‫این همه کار رو واسه کی می‌کنی؟
‫ایو،
‫تو که از کار من یا چیزهایی ‫که براشون به ارمغان میارم خبر نداری.
‫خب، برام تعریف کن دیگه.
‫عه...
‫عه. ببخشید.
‫عه، اِم، راستش، ‫اگه بشه یه کم، شرمنده...
‫عه، آره، اِم...
‫اصلا راحت نیستم.
‫سوپ درست کرده بودم. می‌خوری؟
‫خیلی دلم می‌خواد.
‫خب، اون آقائه رو از کجا می‌شناختی؟
‫قبلا عاشقش بودم.
‫عضو «گروه دوازده»ـه؟
‫مشکلمون از این قراره که الان ‫بهش فرصت دادم مخفی بشه.
‫به نظرم بهتره از اینجا برم.
‫می‌رم برلین، باهام میای؟
‫هنوز جرئتت رو نگفتم.
‫عه، خب بگو.
‫ادای گیتار زدن دربیار.
‫نه، به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫خب، جرئت به درد نمی‌خوره دیگه.
‫اصلا جرئت باید به درد نخور باشه.
‫دربیار دیگه.
‫انگار داری یه جربیل کوچولو رو ناز می‌کنی، ‫این‌جوری درنیار.
‫بیشتر تلاش کن.
‫باید خیلی بیشتر تلاش کنی.
‫ایول.
‫خیلی...
‫شگفت انگیز بود.
‫احمقانه بود.
‫خداحافظ ویلانل. ‫دختر خوبی باش.
‫کارولین؟
‫ببخشید که سعی کرده بودم بکشمت.
‫[ولاد.]
‫وای، طرف خیلی تنبله.
‫این هفته حذف می‌شه.
‫هوم.
‫عه، اِم، خبره رو بهت نگفتم.
‫ویلانل رو آزاد کردم.
‫آزاد شده.
‫چی؟
‫با خودم گفتم حتما ترجیح می‌دی بدونی.
‫با معنای شور و اشتیاق آشنایی داری؟
‫ملت خیال می‌کنن هم‌معنی سکس و هیجانه.
‫ولی معنی اصلی شور و اشتیاق، ‫زجر کشیدنه.
‫جریان ویلانل هم از همین قراره دیگه، مگه نه؟
‫عاشق این شرایطی، مگه نه؟
‫از چنین شرایطی لذت می‌بری.
‫به نظر من که خودت لذت می‌بری.
‫خودت می‌خوای چنین اتفاقاتی رخ بده.
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫روحت هم خبر نداره.
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]