‫داریم به "میستیک فالز" می‌رسیم.
‫عجب زمانی هم برای ‫اومدن انتخاب کردین.
‫فردا توی شهر اعدام داریم.
‫یه معلم مدرسه دانش‌آموز هاش رو کشته،
‫و مدرسه رو آتیش زده.
‫تا ظهر فردا...
‫قراره ریق رحمت رو سر بکشه.
‫نظری در این مورد ندارم.
‫چون من دخترشم.
‫شرمنده که اینطوری شد، خانم.
‫لازم نیست. پدر من بی گناهه، ‫و منم ثابتش می‌کنم.
‫اگه می‌خوای برای چیزی
‫عذرخواهی بکنی،
‫می‌شه بخاطر بوی دهنت باشه؟
‫اینجا اومدن بدون «هوپ» عجیبه،
‫و دکتر «سالتزمن»،
‫«لیزی» هم که توی جعبه تراپیه.
‫کسی هم متوجه‌اش نیست.
‫واسه همینه که بدرد جوخه نمی‌خورن.
‫حالا که حرفش شد، می‌خوای امروز ‫بعد کلاس بریم تمرین کنیم؟
‫آره. اِم...
‫حال «جو» چطوره؟
‫امروز صبح توی اتاقش نبود.
‫قرار بود با هم صبحونه بخوریم، ‫ولی پیداش نشد.
‫گمونم اون هم یه مقدار گیج شده.
‫سلام. ببخشید دیر اومدم.
‫کل شب داشتم دفتر قدیمی ‫بابام رو می‌خوندم.
‫یه راهی پیدا کردم...
‫مادر منم توی یه برهه‌ای ‫انسانیت خودش رو غیرفعال کرده بود.
‫فکر کنم توش یه سرنخی باشه
‫که چطوری انسانیت «هوپ» رو ‫دوباره فعال کنیم.
‫- چیزی هم پیدا کردی؟ ‫- خب...
‫برای مادر من با نامه‌هایی بود که
‫مادر خودش قبل مرگ واسش نوشته بود.
‫توی نامه چی نوشته بود؟
‫چون مامانم اونا رو سوزوند،
‫بعد «استفان سالواتوره» ‫بهش خاطره‌ای رو نشون داد
‫که وقتی اون نامه رو سوزوند ‫چه چیزی رو از دست داد،
‫و احساس همون لحظه‌اش
‫برای فعال کردن انسانیتش کافی بود.
‫پس الآن باید واسش ‫یه نامه بنویسیم و...
‫بسوزونیمش؟
‫نه.
‫باید از جنبه احساسی ‫به «هوپ» نزدیک بشیم.
‫خانواده‌اش رو یادش بندازیم. دوست‌هاش،
‫اینکه به اینجا تعلق داره.
‫و بعدش باید خاطره یا احساس ‫درستش رو پیدا کنیم
‫که انقدر قوی باشه که ‫بتونه روش تأثیر بذاره.
‫باید دنبال یه خوبش بگردیم،
‫و سریع هم باشیم. ‫چون هر بار که
‫توی شبیه‌ساز باهاش رو به رو می‌شیم
‫ما رو توی ده ثانیه اول می‌کشه.
‫احتمالا فقط یه فرصت داریم.
‫باید بهترین خاطره رو انتخاب کنیم.
‫یعنی میگی به یه جور الهام نیاز داریم؟
‫واقعا فکر می‌کنی این درخت ‫می‌تونه سه رگه رو بکشه؟
‫نه. مطمئنم که می‌تونه.
‫چیزی که درموردش مطمئن نیستم
‫اینه که باید این اطلاعات رو ‫با کی در میون بذارم.
‫با این حال داری به من میگی.
‫راز نگه داشتن فقط برای من دردسر داشته،
‫و دوست دارم فکر کنم ‫می‌شه بهت اعتماد کرد،
‫درست مثل دوست‌هامون.
‫فکر نکنم درست باشه.
‫چرا؟
‫«کلیو»... چون ما همیشه خدا
‫کار های احمقانه می‌کنیم.
‫برای دلایلی که خودمون داریم،
‫برای کسایی که واسمون مهم هستن،
‫مثل همین که من «هوپ» رو ‫دادم به «مالیور»
‫تا تو رو نجات بدم.
‫راستش انتظار این جواب رو نداشتم.
‫آره، ولی می‌دونی که ممکنه درست باشه.
‫وگرنه به منِ واقعی می‌گفتی.
‫تو یه تصور از ناخودآگاه منی،
‫که یعنی من نمی‌دونم ‫باید چه تصمیمی بگیرم،
‫ولی اگه قراره اشتباه کنم،
‫می‌خوام با اعتماد کردن باشه، ‫نه گول زدن دوست‌هامون.
‫پس بیا امیدوار باشیم حق با تو باشه، نه من.
‫بیا هیولا، هیولا، هیولا.
‫خیلی خری، «جد».
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫دنبال تو بودم.
‫که بتونم همین سوال رو ازت بپرسم.
‫و گمون کنم جوابش سوالم...
‫یه ربطی به "شماره اشتباه"...
‫...از دیشب داره.
‫می‌دونستی به قیافه‌ات ‫نمی‌خوره باهوش باشی؟
‫مرسی، ولی با چاپلوسی به جایی نمی‌رسی.
‫یه نفر گفته که ممکنه ‫توی این جنگل ها
‫یه هیولا باشه، پس خودم خواستم ‫که بیام یه نگاهی بندازم.
‫«مالیور» که مُرده، پس دیگه ‫مشکلی به اسم هیولا نداریم.
‫ولی محض اطمینان که کسی که زنگ زده
‫خیالاتی نبوده باشه، منم باهات میام.
‫نه خیر، نمیای.
‫ترجیح میدی به جوخه خبر بدم دنبال چی هستی؟
‫چرا فکر کردی واسم مهمه؟
‫یا واسه اونا مهمه؟
‫نمی‌دونم، شاید چون...
‫اومدی اینجا...
‫خودت رو به خطر انداختی ‫که اعتمادشون رو دوباره جلب کنی.
‫- مسئله این نیست. ‫- خوبه.
‫حالا دنبال چی می‌گردیم؟
‫یه "آرگوس". بزرگ، زشت، هزار چشم،
‫کشتنش سخته، ‫جنگیدن باهاش سخته.
‫باشه، باشه. صبر کن تا با تو طرف بشه...
‫...با اون قدرت‌های اژدهایی خفنت.
‫به من میگن هیولا.
‫میگن من دانش آموز های خودم رو کشتم.
‫و مدرسه خودم رو آتیش زدم.
‫مزخرفه.
‫تو اومدی غرب، ‫به این شهر فراموش شده
‫تا همون آدم‌های بی‌فرهنگ رو متوجه کنی.
‫حالا واقعا چی شد؟
‫منم دائم همین سوال رو از خودم می‌پرسم.
‫داشتم توی کلاس خودم تدریس می‌کردم، ‫ولی چشم رو هم گذاشتم
‫دیدم همه چیز خاکستر شده،
‫همه جا خونیه، ‫رویای خودم رو دیدم
‫که داشت می‌سوخت، ‫دنبال خواهرت بود.
‫پدر، باید یادت بیاد.
‫«جوزت» کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫مثل یه جایگاه تاریک توی ذهنمه
‫که باید خاطره‌اش اونجا باشه. ‫«الیزابت»...
‫اگه راست گفته باشن چی؟
‫اگه واقعا دیوونه شده باشم ‫و یه کار وحشتناک کرده باشم چی؟
‫اونطوری خودم دارت می‌زنم.
‫ولی جفتمون می‌دونیم ‫تو همچین آدمی نیستی،
‫مگه نه؟
‫فقط می‌دونم توی خرابه های مدرسه
‫تونستم این رو پیدا کنم.
‫ولی یادم هم نمیاد
‫این از کجا پیداش شده.
‫پس منم می‌گردم دنبال همین.
‫این مال هر کسی که هست،
‫همونیه که «جو» عزیزمون رو گرفته.
‫و بعد اون رو، به جای تو دار می‌زنیم.
‫«هوپ» رو پیدا می‌کنیم،
‫ولی الآن مشکل اون نیست، ‫و کلید انسانیت اون
‫توی گذشته شماست، پس...
‫به دوست داشتنی خاطراتتون فکر کنید.
‫یه فکری به سرم زد، ‫ولی خیلی زیاده.
‫اول شما بگید.
‫من باید هنوز فکر کنم،
‫بعید هم می‌دونم کارساز باشه.
‫شرمنده، منم «هوپ» رو ‫زیاد نمی‌شناسم.
‫منم همینطور. ‫یعنی یه بار لاس زدیم،
‫ولی شک دارم یادش مونده باشه.
‫اشکال نداره. بسپاریدش به ما
‫که «هوپ» رو خوب می‌شناسیم.
‫چون فکر کنم پیداش کردم.
‫این دیگه چیه؟
‫زنگ جادویی که بعد اینکه «کلیو» ‫یه بار خواست «هوپ» رو بکشه
‫توی اتاق اسلحه پدرم گذاشتم.
‫ابرجوخه جمع بشن.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫در حال حاضر که دارم
‫از این مکالمه اذیت می‌شم.
‫ولی درواقع می‌خواستم به
‫انبار اسلحه پدرت حمله کنم.
‫که مشخص شد خالیه.
‫با توجه به اتفاقات سابق،
‫بنظرم عاقلانه بود.
‫اصلا چرا دنبال اسلحه‌ای؟
‫داستانش مفصله، ‫احتمالا مجبورم چند تا خون‌آشام و
‫جادوگر و...
‫...گرگینه رو بکشم.
‫اینجا هم شبیه یه فروشگاه بزرگ ‫واسه اشیاء تیز بود.
‫واقعا داری ما رو تهدید می‌کنی؟
‫نه. منظورم سه‌گانه بود.
‫ولی اگه اون اسلحه‌ها رو بهم ندین...
‫هر چیزی که...
‫بخوای رو بهت می‌دیم
‫به شرطی که اول تو ‫چیزی که می‌خواییم رو بدی.
‫می‌دونید که می‌تونم ‫همتون رو بکشم، نه؟
‫می‌دونیم چه کار هایی از دستت برمیاد.
‫همونطوری که تو می‌دونی ‫حاضریم هر کاری بکنیم
‫که تو برگردی، پس...
‫بهتره تو هم بذاری ما ‫بهترین تلاشمون رو بکنیم.
‫البته در غیر این صورت...
‫یعنی می‌ترسی.
‫اگه بذارم تلاشتون رو بکنید،
‫بعدش قول می‌دین بی‌خیال من بشین؟
‫یا مجبورم بگردم دنبال اون
‫مادرت که دیگه زنده نیست؟
‫شوخی کردم.
‫این تیکه آخرش شوخی بود، یه جورایی.
‫ما نمی‌خواییم به کسی ‫صدمه وارد بشه، حتی تو.
‫شرایط رو شنیدی.
‫قبول می‌کنی یا نه؟
‫فقط لازمه گوش بدی.
‫به کدومتون گوش بدم؟
‫اِم...
‫به هممون.
‫گمونم قبل اینکه برم اونا رو بکشم، ‫می‌تونم وقت‌کشی کنم.
‫شروع کنیم.
‫می‌شه بپرسم قضیه چیه؟
‫اینجا استعداد یابی «سالواتوره»ـست.
‫اگه قراره بیان آهنگ بخونن
‫تبدیلش می‌کنم به ‫برنامه "بازمانده".
‫شوخی کرد.
‫ما طلسم پیمان گذاشتیم.
‫نمی‌تونه حین برنامه ‫به کسی آسیب بزنه.
‫به صورت فیزیکی نمی‌تونم. ‫به صورت احساسی که می‌تونم.
‫روندش اینطوریه...
‫ده ستاره نمادیه از...
‫ده تا از دوست‌های خودت که قراره
‫واست اجرا کنن.
‫و در پایان هر دوره،
‫باید بهمون بگی چه حسی داری.
‫و گوی واقعیت باعث می‌شه ‫صادق بمونی.
‫این مسابقه احمقانه‌ترین ‫چیزیه که به عمرم شنیدم.
‫کار می‌کنه.
‫بازی رو شروع می‌کنیم.
‫وقتی اولین بار اومدم این مدرسه،
‫با هیچ‌کدوم از جناح‌ها سازگار نبودم،
‫ولی امید من همیشه تو بودی، «هوپ»...
‫چون سازگار بودن برای تو مهم نبود.
‫خیلی خاص بودی.
‫و زمانی که فهمیدم من واقعا ‫قدرت‌های خاص دارم...
‫«وین»، می‌خوام بپرم وسط حرفت.
‫چون تنها احساسی که دارم
‫تحریک شدنه...
‫تحریک شدن برای ارتکاب قتل.
‫خودت که می‌دونی اسمم «وید»ـه.
‫همچنین می‌دونم که
‫بخاطر «لندون» باهات ‫خوش رفتار بودم.
‫حالا هم بال بزن
‫برو یه جای مسخره مثل...
‫"فرم گولی"، یا هر جا که ازش اومدی.
‫اشتباه می‌کردم. ‫خوش می‌گذره.
‫بعدی.
‫چه ناجور.
‫هنوزم فکر می‌کنی بعد «مالیور» ‫دیگه مشکل هیولا نداریم؟
‫تو گفتی هزار تا چشم داره،
‫درمورد دندون هاش چیزی نگفتی
‫فکر می‌کنی چرا این ‫یارو رو کشته؟
‫یا این دختره... یا ایشون.
‫چون یه هیولاست، «جد».
‫کار هیولا ها همینه.
‫احتمالا بهتره دفنش کنیم. ‫حالا هرکسی که باشه.
‫فعلا وقتش رو نداریم.
‫باید فورا بریم ترتیبش رو بدیم
‫قبل اینکه به کس دیگه آسیب بزنه.
‫دو طرف این جنگل یه شهر هست،
‫پس اگه "آرگوس" ‫قبل ما بهش برسه...
‫خب، پرواز می‌کنه؟
‫تا جایی که من می‌دونم نه. چرا؟
‫چون ما می‌تونیم پرواز کنیم، ‫که یعنی اینطوری برتری داریم.
‫- چی؟ ‫- وقت "بازی تاج و تخت" بازیه، داداش.
‫چی کار می‌کنی؟ بی‌خیال پسر.
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- بی‌خیال بابا.
‫بال هات رو باز کن، ‫بریم از بالا نگاه کنیم.
‫یه دید بهتر از "آرگوس" داشته باشیم.
‫من اومدم هیولا رو بکشم، «جد».
‫نه که تبدیل به هیولا بشم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫بیا... دو دسته بشیم.
‫خوب پیش نمیره، مگه نه؟
‫بذار اینطوری بگیم که...
‫کمتر شبیه یه نمایش بازیه، ‫و بیشتر تخریب کردنه.
‫داری نمایش غیر جذاب رو از دست میدی،
‫ولی زیاد طول نمی‌کشه.
‫چون تقریبا نوبت تو شده.
‫به «ام‌جی» گفتم می‌خوام نفر آخر باشم.
‫منم گفتم تقریبا نوبتت شده.
‫که... انگار قراره از ‫جادوی سیاه استفاده کنی؟
‫بودن با یه جادوگر بهم فرق
‫بین گیاه های جادویی جالب و
‫نوع ترسناکش رو یاد داده.
‫بخاطر الهام «کلیو»ـه.
‫فکر کنم اگه بخش تاریکم رو نشون بدم،
‫ممکنه بتونه انسانیت ‫«هوپ» رو برگردونه.
‫«جوزی تاریک»؟ فکر خوبی نیست.
‫خودت بودی که کمک کردی ‫بتونم کنترلش کنم،
‫حداقل یه ذره.
‫و اگه نقشه «ام‌جی»
‫واقعا انقدر بد پیش می‌ره، ‫همین انتخاب می‌مونه.
‫ممکنه یکی دیگه هم باشه.
‫من و «ایثن» کلی درمورد این
‫تغییر انسانیت تحقیق کردیم.
‫مشخص شد اگه از نظر فیزیکی ‫خون‌آشام رو ضعیف کنی
‫راحت تر می‌تونی ‫به احساساتش برسی.
‫- خب، «هوپ» ضعیف نمی‌شه. ‫- مگر اینکه خونش رو تخلیه کنیم.
‫اصلا فکرش هم نکن.
‫کوچکترین عمل خشونت آمیزی ‫می‌تونه طلسم پیمان رو بشکنه.
‫با این کارمون، «هوپ» رفتارش
‫قرون وسطایی می‌شه.
‫باید نقشه من کارساز باشه.
‫اگه کارساز نبود چی؟ ‫نمی‌تونیم با اینکه می‌دونیم
‫چه کار هایی ازش برمیاد، ‫بذاریم از اینجا بره.
‫فقط باید بهم اعتماد کنی.
‫یه مقدار زمان می‌خوام.
‫من مثل بقیه از تو نمی‌ترسم.
‫تو بهم یاد دادی چطوری ‫دخل هیولا رو بیارم،
‫و توی تمام پروژه های ‫هنری بهم کمک کردی.
‫پس منم این رو واسه تو درست کردم.
‫آخی.
‫چون تو الگوی «سالواتوره» منی.
‫آفرین.
‫ببین، می‌دونیم انسانیتم از بین رفته،
‫ولی هیولا هم که نیستم.
‫واقعا می‌خوای جوابش رو بدم؟
‫شاید بهتر باشه به من بگی احساست چیه.
‫احساسم اینه که «پدرو»...
‫باید انگشت‌هاش رو قطع کنه ‫که دیگه اثر هنری درست نکنه.
‫آفرین، «پدرو».
‫جدی میگم.
‫شرکت کننده بعدی رو بیارید، لطفا.
‫داری الکی وقت من رو می‌گیری. ‫«پدرو»؟
‫«وید»؟ قراره گروه اصلی رو بیاری یا نه؟
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫گمونم دنبال من می‌گشتین.
‫و گمونم شما هم اشتباه گرفتین.
‫شاید اگه بیای نزدیک تر،
‫بتونم بفهمم کی هستی.
‫«کیلب هاوکینز» هستم، خانم.
‫بهترین اسلحه‌کشی که ‫توی این مناطق هست.
‫شنیدم شما هم دنبال همچین کسی هستین.
‫اطراف شهر درمورد یه ‫گردنبند پرس و جو می‌کردین.
‫یه گردنبند خیلی خاص.
‫می‌دونی این گردنبند کوچولو چه نمادیه؟
‫نماد اینه که باید از شهر بری بیرون.
‫نماد روی گردنبند
‫مال گروه «مایکلسون»ـه،
‫و بهتره با اونا هم در نیفتی.
‫راه دیگه‌ای ندارم.
‫زندگی پدرم بهش بستگی داره.
‫شرمنده‌ام، خانمی. ‫ولی پدر شما دیگه مُرده،
‫اگه شما هم راهتون به سمت ‫«هوپ مایکلسون» کج بشه
‫همچین بلایی سرتون میاد.
‫می‌تونم دستمزدت رو بدم.
‫مگر اینکه یه مردی مثل تو
‫سر یه دختر دل و جرأتش رو نداشته باشه.
‫«هوپ مایکلسون» همچین دختری نیست.
‫خانم... اون یه...
‫...هیولاست.
‫ذره‌ای انسانیت نداره.
‫حتی میگن خون دشمنانش رو می‌مکه.
‫من دنبال واقعیتم،
‫نه قصه‌های خیالی.
‫حالا این خانم بدجنس
‫مدرسه رو آتیش زده
‫و خانم‌های بی‌گناه ‫مثل خواهر من رو دزدیده؟
‫احتمالش هست.
‫شرمنده که مجبورم ‫پیشنهادم رو پس بگیرم.
‫یه قدم دیگه بیای جیغ می‌زنم.
‫خانم، طبق تجربیات من...
‫وقتی گردنت سوراخ باشه ‫جیغ زدن فایده نداره.
‫خیلی لطف کردی
‫ولی می‌دونی...
‫خودم یکی از اینا دارم.
‫حالا برگردیم سر گردن.
‫بابا؟
‫این دیگه توهین آمیز بود، «الیزابت».
‫من عمو «ریک»ام،
‫و گمونم پدرت چیزی ‫درمورد من بهت نگفته بود.
‫باورم نمی‌شه همچین چیزی می‌بینم.
‫از اونجایی که «لندون» مُرده
‫گمونم تو یه نسخه‌ای از
‫بازمانده های دوست پسر مرحوم منی.
‫راستش بخاطر انگشتر توهمه.
‫من یکی که واقعی نیستم،
‫ولی این نامه واقعیه.
‫واسه تو نوشته بودش، «هوپ».
‫"هوپ عزیز، اگه این رو می‌خونی
‫یعنی من مُردم، که راستش ‫خیلی ناجوره،
‫ولی اون قدر هم بد نیست.
‫چون یعنی تو موفق شدی ‫مالیور رو شکست بدی،
‫که احتمالا یعنی مجبور شدی ‫تبدیل به سه رگه بشی،
‫و می‌دونم هیچ‌وقت ‫نمی‌خواستی اینطوری بشی،
‫ولی این یعنی به چیزی رسیدی که
‫خیلی از ما ها آرزوش رو داشتیم؛
‫که تا ابد زنده بمونی.
‫هرچیزی که حرفش رو زده بودیم، ‫مسافرت رفتن به اروپا،
‫پیاده روی توی ساحل اقیانوس آرام،
‫الآن تو تا ابد وقت داری ‫که همه اینا رو انجام بدی.
‫می‌دونم احساس تنهایی می‌کنی،
‫ولی تنها نیستی.
‫چون دوست‌هایی داری که دوستت دارن.
‫کسایی که هیچ‌وقت ‫بی‌خیال تو نمی‌شن،
‫به هیچ قیمتی.
‫خودت رو نباز.
‫آرزو می‌کنم یه زندگی طولانی ‫و پر از شادی داشته باشی، «هوپ».
‫کار هایی رو بکن ‫که من وقت نکردم بکنم.
‫و هر جا که هستی...
‫یادت بمونه که همیشه دوستت دارم.
‫تا ابد."
‫یه احساسی بهم دست داده؛
‫"خستگی".
‫آره، همچین حسی دارم، اِم...
‫کار «کلیو»ـه، نه؟
‫معمولا اونه که «لندون» های ‫الکی درست می‌کنه.
‫باید ازت تشکر کنم، تو باعث شدی ‫بخوام تغییر کنم.
‫که البته یعنی مرگ «لندون» هم تقصیر خودته.
‫اگه بخاطر راز هات نبود
‫همچین اتفاق هایی نمیفتاد.
‫می‌شه سریع برسیم به آخرش؟ اِم...
‫«ایثن».
‫حدس می‌زنم قراره بیای
‫چند تا استعاره ورزشی بزنی.
‫بی‌عرضه هایی مثل تو ‫سعی می‌کنن هویت خودشون رو
‫توی یه گروه پیدا کنن، ‫چون از خودشون شخصا چیزی ندارن.
‫پس لازم نیست.
‫نوبت توـه، «فینچ». ‫چون «جوزی» دلش نمی‌خواد بیاد.
‫- تو راهه. ‫- چه حیف.
‫وقت تمومه. تو میای جای اون.
‫«جوزی» بهت یاد داده بود ‫که خیلی منفرد نباشی
‫که اونم یه سرپوش ‫روی هم‌وابستگی رابطتونه.
‫و تورو هم بخوام بگم، «ام‌جی»،
‫اگه قرار بود این برنامه ‫تلویزیونی بشه،
‫قبل اینکه به تیتراژ برسی لغوش می‌کردن،
‫اگه فکر بکرتون این بود، ‫من بهش صفر ستاره می‌دم.
‫دیدی؟
‫بازی تموم شد.
‫حالا اسلحه‌های من کجاست؟
‫وایستا. کجا میری؟
‫دنبال گروه «مایکلسون».
‫خودت که شنیدی ‫اون هیولا چی گفت...
‫اونا خواهرت رو گرفتن.
‫ناخودآگاه بود.
‫معذرت می‌خوام.
‫الآن باید با این چی کار کنم؟
‫امیدوار باش هیچ‌وقت به کارت نیاد.
‫امید من برای پیدا کردن «جوزت»ـه، ‫مثل اینکه تو هم همینو می‌خوای،
‫اما ذهنم با کلی سوال بهم ریخته.
‫تا دو دقیقه پیش نمی‌دونستم تو وجود داری،
‫- بماند که اونی که بهم حمله کرد کی بود. ‫- خب اونش که آسونه.
‫یه خون‌آشام بود.
‫خب، اگه خون‌آشام ها واقعی هستن،
‫و اونا بودن که به مدرسه حمله کردن،
‫پس چرا پدرم چیزی یادش نیست؟
‫چون وقتی خون‌آشام باشی، ‫موهبت های خاصی هم داری.
‫ازشون استفاده می‌کنن تا به ‫آدم‌های بی‌گناه آسیب بزنن،
‫مثل خواهر و پدر خودت
‫و...
‫«ایزابل» خودم.
‫اون کیه؟
‫یه چیز هایی توی گذشته من هست ‫که بهتره خبر دار نشی.
‫ولی تا همینقدر بگم...
‫که «جوزت» رو پیدا می‌کنم.
‫و اون خون‌خوار ها رو می‌کشم.
‫بهت قول می‌دم.
‫اگه تا فردا ظهر این کار رو نکنی
‫پدرم رو اعدام می‌کنن.
‫بلدم از اسلحه استفاده کنم، ‫منم باهات میام...
‫تو خواب ببینی.
‫تو یه دختر لطیفی که پدرش ‫یه مرد لطیف بوده،
‫کسی که ترجیح می‌ده ‫به جای جنگیدن کتاب بخونه.
‫راستش رو بگم بهت هم میاد.
‫ولی اون خون‌خوار ها...
‫زنده زنده می‌خورنت.
‫خودم از پسش برمیام.
‫باید جای اسلحه‌ها رو بهت نشون بدم.
‫«کلیو» طلسم توهم رو اجرا کرد،
‫پس... مال خودت.
‫این تنها دلیلی نیست ‫که تا اینجا اومدی.
‫دنبال یه فرصت دیگه می‌گردی ‫که من رو احساساتی کنی،
‫که درواقع انگار تقلب کردی.
‫فکر نکنم کارساز باشه.
‫بعد اینکه اونجا دیدمت،
‫یه چیزی درمورد داستان «جو»
‫که از مادرش تعریف کرد فهمیدم.
‫چیزی که باعث شد انسانیت ‫«کرولاین» برگرده
‫نامه‌ای بود که نابود کرده بود،
‫چون چیزی بود که هیچ‌وقت
‫قرار نبود برگرده.
‫این چیزی بود که از دست داد.
‫لابد تو هم فکر کردی یه رژه راه انداختن
‫از "عروسک‌های نامناسب" باعث می‌شه ‫بفهمم چقدر دلم واسشون تنگ شده؟
‫اینجا خونه تو ـه، «هوپ».
‫اینا دوست‌های تو هستن
‫که تو سال ها کنارشون ‫جنگیدی و خون دادی،
‫و بدون تو حس می‌کنن گم شدن.
‫هممون همچین حسی داریم.
‫یه سوراخ تو خالی توی ‫قلب اینجا هست،
‫یه خلاء ای که قبلا جای تو بود.
‫اگه با دیدن اینا همچنان حسی نداری،
‫پس حرفی نمی‌مونه که بخوام بزنم.
‫پس اگه واقعا قرار نیست برگردی،
‫بی‌خیالش.
‫مجبورم خودم این خلاء رو پر کنم.
‫خیلی حقیری.
‫می‌خوای همه رو نجات بدی...
‫...ولی فقط...
‫نمی‌تونی کاری که لازمه رو انجام بدی.
‫اگه نرم چی می‌شه؟
‫اگه بخوام خون به پا کنم چی می‌شه؟
‫تو محافظ مدرسه‌ای،
‫می‌خوای چطوری جلوم رو بگیری؟
‫من باهات نمی‌جنگم.
‫معلومه که نمی‌جنگی، ‫چون نمی‌دونی
‫رهبر بودن یعنی چی.
‫یعنی باید دست‌هات رو کثیف کنی.
‫یعنی باید با یه خنجر
‫بزنی تو سینه کسی که دوستش داری.
‫این شمشیر نمی‌تونه من رو بکشه،
‫ولی باز هم تو جرأت انجامش رو نداری.
‫چون جربزه لازمش رو نداری.
‫باختی، مثل بقیه.
‫خوش باشی.
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
‫مُرده؟
‫«جو»؟
‫- نمی‌دونم. ‫- سعی کردم همه‌اش رو بخورم،
‫ولی خونش مثل گوشتش تلخ شده بود.
‫«جوزت».
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫یه اتفاق عالی.
‫به لطف «هوپ».
‫«هوپ مایکلسون» یه بی‌وجدانه،
‫و منم اومدم تو رو ‫از دستش نجات بدی.
‫ولی من رو که نجات دادن،
‫و منم قراره تو رو نجات بدم،
‫فقط چشم‌هات رو ببند ‫که غافلگیر بشی.
‫دلم نمی‌خواد.
‫خب، پس صحنه‌ای که می‌بینی
‫قراره یه‌کم ترسناک باشه،
‫ولی نگران نباش،
‫خواهر شیرین و نازنین من.
‫وقتی بیدار شدی حالت خیلی بهتر می‌شه.
‫ذهنت پاک می‌شه و...
‫جهان اطرافت روشن و شلوغ می‌شه،
‫و می‌تونیم با همدیگه ‫هر گوشه و کنارش رو کشف کنیم.
‫دیگه لازم نیست از هم جدا باشیم.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫چرا کاری کردی برم؟
‫خیلی وقت بود رفته بودی.
‫دیر اومدی.
‫وقت سخنرانی تموم شده.
‫نیومدم سخنرانی کنم.
‫راستش اونقدر هم نمی‌شناسمت.
‫که یعنی...
‫یه مقدار اوضاع رو،
‫واضح تر می‌بینم.
‫می‌خوای چی کار کنی؟ تشریحم کنی؟
‫می‌خوام کاری رو بکنم که ‫«جوزی» حاضر نشد بکنه.
‫عالیه، ولی اگه سعی داشتی
‫حواسم رو از همکارت که ‫پشت منه پرت کنی،
‫باید بدونی قدرت شنوایی من خیلی خوبه.
‫مخصوصا از اونجایی که با دهن نفس می‌کشی.
‫می‌دونی،
‫می‌تونستی با حرف هم من رو بخوابونی.
‫خیلی‌خب، کدومتون می‌خواد اول بمیره؟
‫هیچ‌کدوم.
‫چرا با هم قد خودت در نمی‌افتی؟
‫تو. اون حرکت غیب شونده رو بزن
‫و دوست دخترم رو از اینجا ببر.
‫بزرگتر ها باید حرف بزنن.
‫چرا انقدر لفتش دادی؟
‫اضطراب قبل نمایش داشتی؟
‫آخه به انگیزه درستش نیاز داشتم.
‫وای، نگو که بخاطر تو خطر افتادن
‫اون دختره که اسمش هرچی هست ‫باعث شد بیای.
‫چقدر لطیف شدی.
‫دقیقا «جوزی» همین رو می‌خواست
‫که من رو آزاد کنه.
‫و اومدم دخلت رو بیارم.
‫منهای رینگ بوکس، البته.
‫واسه مسابقه برگشت پایه‌ای؟
‫کاملا.
‫بالأخره یه نفر پیدا شد که درک کنه.
‫یعنی همین که تو اومدی، ‫حرف من رو ثابت می‌کنه.
‫موقع جنگیدن که می‌شه،
‫«جوزی» به اون یکی ‫بخش خودش می‌ره.
‫اون بخشش که شبیه منه.
‫نیومدم بترسونمت.
‫فقط اومدم یه بشکن بزنم.
‫«جید» رو که یادته، نه؟
‫دانش آموز سابق اینجا. ‫راستش شبیه تو هم بود.
‫کله‌شق، دمدمی مزاج،
‫سلیقه عجیبی هم ‫توی پسر ها داشت.
‫انقدر از آسیب روانی‌اش ترسیده بود،
‫که انسانیت خودش رو خاموش کرد،
‫ولی من دوباره فعالش کردم.
‫فقط... با یه حرکت.
‫آهای؟
‫آقای «آرگوس»؟
‫«جد»؟
‫آخرش هم اون اسکل ‫هیولا رو اول پیدا کرد.
‫خیلی ناجوره.
‫پس دیگه نگرانش نباش، «الیزابت».
‫باید بری. خواهرت...
‫یه خون‌آشام بود.
‫می‌دونم.
‫«جوزت» قرار نیست بیاد.
‫فکر نمی‌کردم جربزه‌اش رو داشته باشی.
‫منم همچین فکری می‌کردم.
‫دست کم گرفته بودمت.
‫مثل اینکه خیلی شبیه خودمی.
‫«ایزابل» من هم خون‌آشام شده بود،
‫منم توی دشت‌ها پرسه می‌زدم،
‫بخاطر اون هیولا ها رو می‌کشتم.
‫ولی پدرت فکر می‌کرد دیوونه شدم...
‫...شاید هم راست می‌گفت.
‫اون خیلی از من باهوش تره، ‫زندگی‌اش رو وقف این کرد
‫که تو و خواهرت نزدیک من نشید.
‫واستون یه خونه و مدرسه ساخت.
‫یه جایی خیلی دور تر ‫از این همه خشونت.
‫ولی گاهی اوقات...
‫خشونت تنها راه ممکنه.
‫پدرم اشتباه می‌کرد.
‫باید «هوپ مایکلسون» رو بکشیم.
‫خب، توی این مورد دیگه ‫نمی‌تونم همراهت باشم، بچه جون.
‫ولی نگران نباش، ‫قرار نیست تنها بذارمت.
‫معمولا عادت ندارم از اینا ‫با خودم حمل کنم.
‫«استفان» و «دیمن» کی هستن؟
‫واسه این حرف ها وقت نداریم.
‫چیزی که مهمه، چیزیه که داخلشون هست.
‫«هوپ مایکلسون» یه خون‌آشام معمولی نیست.
‫ولی طبیعت همیشه یه نقطه ضعفی داره.
‫گلوله های داخلش...
‫می‌تونه اون رو بکشه.
‫اگه اونقدر که فکر می‌کنی ‫شبیهت نباشم چی؟
‫خبر های بد.
‫حقه‌ات کار نکرد.
‫می‌دونستم کار نمی‌کنه.
‫تو دیگه یه اصیل شدی،
‫و حتی منم همچین قدرتی ندارم.
‫فقط می‌خواستم ببینم
‫اگه بشکن بزنم چی می‌شه.
‫ببینم توی چشم‌هات ترس رو می‌بینم یا نه.
‫که دیدم.
‫من از چیزی نمی‌ترسم.
‫محض اطمینان.
‫وای، فکر کنم شکست.
‫ولی واقعیت رو که فهمیدی.
‫می‌ترسی انسانیتت برگرده.
‫یه احساسی مثل موقعی که «لندون» رو کشتی.
‫تمام اون غمی که داشتی.
‫هرچقدر می‌خوای به مکانیسم ‫دفاعی خودت بچسب.
‫ولی وقتی فرو ریخت...
‫...که می‌ریزه،
‫حتی توی مصیبت بیشتری قراره گیر بیفتی.
‫"لکوشیو".
‫حتی سه‌گانه توانا هم
‫نمی‌تونه تا ابد از ‫آسیب‌های روانیش فرار کنه.
‫پس ببین.
‫می‌شه اینطوری نگاهم نکنی؟
‫خودم می‌دونم خوشگلم.
‫پوست اژدها رو داشتی، داداش؟
‫ای وای.
‫وای!
‫خاک به سرم، ریخت تو دهنم.
‫«جد»، کدوم گوری موندی، پسر؟
‫یا خدا. شرمنده دیر کردیم.
‫کردیم کیه؟
‫چند تا از دوستام رو اتفاقی دیدم.
‫که الآن شد "دوستای سابقم".
‫فکر کنم حتی حسش هم نکرد.
‫پس انقدر بزن که حس کنه.
‫گور پدرش.
‫برو یه "دراکاریس" بزن.
‫خفن.
‫آره.
‫گمونم «الیزابت» خودت باشی.
‫تو هم باید «هوپ مایکلسون» باشی.
‫نمی‌دونستم انقدر کوتاهی.
‫خیلی قبر بزرگی کندم.
‫حداقل خودت توش جا می‌شی.
‫پس بریم تو کارش؟
‫خواهرم بخاطر تو مُرده، ‫عمو ـم بخاطر تو مُرده،
‫و پدرم ممکنه بخاطر تو بمیره،
‫پس هیچ حرفی برای زدن نداریم.
‫فکر کردی از یه خون‌آشام سریع تری؟
‫وقتی اسلحه بکشی می‌فهمیم.
‫خانم‌ها مقدم ترن.
‫من دیگه یه خانم نیستم.
‫تو یه نیمه تاریک داری، ‫درست مثل خواهرت.
‫یه آدم با جربزه مثل تو به کارم میاد.
‫انتخاب خودته.
‫زنده، یا مُرده؟
‫پس میگم...
‫...مُرده.
‫من سه‌رگه‌ام. ‫نمی‌تونی منو بکشی.
‫همیشه یه نقطه ضعفی هست.
‫قشنگ بود.
‫ولی نقش «جوزی» مظلوم بازی کردن هم
‫قرار نیست کمکی بکنه.
‫امروز بیشتر از همیشه بهم ثابت کرد
‫که همچنان می‌شه بهت نزدیک شد.
‫هنوز نمی‌دونم چطوری. ‫ولی می‌فهمم.
‫می‌تونم همتون رو بکشم،
‫که دیگه این مکالمه رو نداشته باشیم.
‫ولی ما رو نمی‌کشی.
‫به همون دلیلی که پدرم رو نکشتی.
‫به همون دلیلی که هشدار دادی
‫تا ما دنبالت نیاییم.
‫نمی‌خوای ما رو بکشی.
‫و انسانیتت هنوز یه جایی ‫توی وجودت هست.
‫قرار نیست از تلاش کردن
‫برای رسیدن به من دست بکشی، نه؟
‫تو هم هیچ‌وقت من رو ول نکردی.
‫پس نه، منم قرار نیست ولت کنم.
‫اگه اینطوریه که...
‫"کورپوریس امپیتو".
‫فقط مونده بفهمم باهات چی کار کنم.
‫آرگوس کبابی نوش جونتون،
‫بزدل های ناسپاس.
‫هی پسر، می‌خواستم تشکر کنم
‫که جونم رو نجات دادی.
‫قابلی نداشت.
‫ولی اگه تو هم نبودی ‫قرار بود باهاش بجنگیم.
‫ولی می‌دونم نمی‌خواستی ‫تبدیل به هیولا بشی.
‫باید انجامش می‌دادم. ‫امیدوارم دیگه انجامش ندم.
‫بیا واسه دفن کردن ‫این جنازه یه جا پیدا کنیم.
‫می‌دونی، من همیشه کارم توی ‫گرگینه بودن انقدر خفن نبوده.
‫- نه بابا؟ ‫- آره بابا.
‫ولی راستش رو بگم...
‫واقعا از کاری که برای گرگ شدن ‫می‌کردم متنفر بودم.
‫آره راستی... درموردش بهم نگفته بودی.
‫جزئیاتش که مهم نیست،
‫ولی چند سال که گذشت،
‫انگار یه سنگی توی کفشم بود.
‫و هر روز که بیدار می‌شدم، ‫باید همون کفش رو می‌پوشیدم،
‫به امید اینکه سنگه نباشه.
‫تا اینکه متوجه شدم...
‫خودم بودم که اون سنگ رو گذاشتم اونجا.
‫پس فقط هم خودم می‌تونستم ‫درش بیارم.
‫پس میگی باید کفش‌های جدید بگیرم؟
‫باید خودت رو واسه ‫کاری که کردی ببخشی،
‫چون اگه نبخشی،
‫بخشش بقیه اهمیتی نداره.
‫حالا هرچقدر می‌خواد ‫کفش قشنگی باشه.
‫کارت درسته، «جد».
‫یه ملاقاتی داری.
‫و ایشون مقصر واقعی رو ‫به دست قانون سپرد، پس...
‫می‌تونی بری.
‫واسه مهمون‌نوازی ممنون، کلانتر.
‫خانم.
‫«جو» رو پیدا کردم.
‫خب، کجاست؟
‫وای خدا.
‫یه راهزن به اسم «هوپ مایکلسون»
‫اون رو کشت.
‫منم واسه تلافی «هوپ مایکلسون» رو کشتم.
‫واقعا باید به قطار بعدی سمت شرق برسیم.
‫هیچ‌وقت نمی‌خواستم ‫زندگی‌ات این باشه.
‫می‌دونم.
‫بعد چیزی که دیدم ‫قرار نیست برگردم.
‫گروه «هوپ» هنوز آزاده.
‫«الیزابت».
‫هرچقدر هم انتقام بگیری قرار نیست ‫خواهرت رو بهت برگردونه.
‫ممکنه اون رو برنگردونه.
‫ولی حداقل عدالت رو ‫بخاطرش اجرا می‌کنم.
‫تو رو اینطوری تربیت نکرده بودم.
‫شاید باید می‌کردی.
‫چون...
‫...پدر من،
‫پدر واقعی من یه زمان ‫شکارچی خون‌آشام بود،
‫و تلاشش برای معلم بودن ‫باعث شد بره تو کُما.
‫و هیچ‌کدوم از دوست‌های من ‫هیچ کاری بابتش نمی‌کنن.
‫فقط واسشون مهمه یه جوری «هوپ» رو ببخشن.
‫ولی من نمی‌بخشم.
‫دیگه نمی‌بخشم.
‫"ویندیکتا".
‫وقتی با «لندون» توی تاریکی بودیم
‫درمورد نامه‌ای که نوشته بود بهم گفت.
‫فکر کردم اگه قرار باشه یه چیز ‫«هوپ» رو به خودش بیاره،
‫حرف های اونه، ‫ولی اشتباه می‌کردم.
‫ببین، امروز کاملا بیهوده نبود.
‫باید به یه سوال دیگه جواب بدی.
‫راست می‌گی.
‫دنبال یه موقعیتی بودم که درمورد درخت ‫به بقیه جوخه بگم،
‫ولی فکر نمی‌کنم دیگه فکر خوبی باشه.
‫چون مدیر «سالتزمن» راست می‌گفت.
‫ما با کسایی که دوستشون داریم ‫کار های احمقانه‌ای می‌کنیم.
‫اگه «فینچ» و «ایثن» موقعی که
‫با «هوپ» رو به رو شدن ‫درمورد درخت می‌دونستن،
‫نتیجه امروز می‌تونست حتی بدتر باشه.
‫خب می‌دونی که... من ناخودآگاه خودتم.
‫که یعنی راست میگی.
‫پس اخم هات رو باز کن، «کلیو».
‫یه راهی پیدا می‌کنی.
‫با کی حرف می‌زنی؟
‫با خودم بودم.
‫لطفا استراحت کن.
‫شانس آوردی بعد مقابله ‫با سه‌رگه زنده موندی.
‫«جو» چی شد؟
‫اون کجاست؟
‫بنظرت «جوزی» اینجا جاش امنه؟
‫«هوپ» می‌تونست خیلی ‫بلای بدتری سرش بیاره،
‫تا اینکه پرتش کنه ‫توی جعبه تراپی.
‫تا وقتی یاد بگیریم چطوری لغوش کنیم،
‫احتمالا واسش امن ترین جای ممکن باشه.
‫ولی...
‫امروز تقریبا خودت رو ‫به کشتن دادی، «ای».
‫باید یه کاری می‌کردم.
‫به جای اینکه بشینم یه گوشه،
‫که واضحه می‌خوای همین کارو بکنم.
‫یعنی وقتی آدم بودم ‫قابل درک بود،
‫ولی الآن؟
‫قدرت داشتن
‫به این معنی نیست ‫همیشه ازشون استفاده کنی.
‫و تا وقتی که این درس رو یاد بگیری،
‫متأسفم، خیلی خطرناکه.
‫«ام‌جی»، من اومدم این مدرسه ‫که جزوی از تیم باشم.
‫من مجبور نیستم همون ورزشکار قدیمی باشم،
‫حاضرم سطل آب جا به جا کنم، ‫یا هر چی تو گفتی رو یاد بگیرم،
‫ولی باید بهم یاد بدی چطوریه.
‫رهبر بودن...
‫یعنی اینکه بتونی تصمیم‌های سخت بگیری.
‫گاهی اوقات این تصمیم ‫نیمکت‌نشین کردن بازیکن ستاره ـست.
‫گاهی اوقات هم یعنی ‫خودت وظیفه رو به عهده بگیری
‫تا مطمئن بشی واسه بازی بزرگ آماده‌ان.
‫نظرت چیه فردا بریم تمرین؟
‫«جوزی»؟
‫ناجور شد.
‫هرموقع که تو خارج می‌شی
‫قرار بود اتاق خروجی خالی باشه.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫وقتی نبودی «هوپ» اومد مدرسه.
‫من رو توی جعبه تراپی گیر انداخت.
‫معلومه که گیر انداخت.
‫من رو نکشت.
‫متوجه نیستی؟ ‫هنوز اون قدر دور نشده.
‫ولی من می‌شم، به محض اینکه ‫این لعنتی دوباره راه بیفته.
‫ولی نگران نباش، «جو».
‫دقیقا می‌دونم چطوری ‫«هوپ» رو درستش کنم.
‫که یعنی چی؟
‫چیزی نیست، «جو».
‫بازی تو تازه شروع شده.
‫ولی بازی من تموم شد، و موفق شدم.
‫«هوپ مایکلسون».
‫دیگه وقتشه تلفنی حرف زدن رو بذاریم کنار.
‫باید همدیگه رو ببینیم،
‫که بتونم تو و بقیه ‫اعضای سه‌گانه رو بکشم.
‫ای بابا. همه‌اش وعده و وعید.
‫خودت چی هستی؟
‫خون‌آشام، جادوگر، گرگینه؟
‫اگه بگم که لو می‌ره.
‫خب، امیدوارم کارت بهتر از
‫تله‌هایی باشه که توی مرکز گذاشته بودی.
‫می‌دونی که الآن سوابق خونی رو دارم،
‫پس زیاد نمونده که بفهمم
‫واقعا کی هستی.
‫بدجور منتظرم ببینمت، «هوپ».
‫همه‌اش وعده و وعید.
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]